Explore the world, explore yourself

Afgelopen week mocht ik de wereld weer even echt proeven en ontdekken in Shanghai. En naast het ontdekken van veel nieuws, ontdek je ook weer een stukje van jezelf.

Spannend…
De week voor de trip was het meivakantie en was ik lekker met man en kids naar Frankrijk. Helemaal ontspannen, geen verwachtingen, gewoon gezellig. De overgang daarna naar een intensieve werkweek met een grote groep ondernemers kon bijna niet groter. De dagen vóór ik wegging had ik letterlijk pijn in mijn buik. Ik zag op tegen het afscheid van de kinderen, twijfelde of ik wel voldoende zou kunnen presteren in China, zag enorm op tegen de vliegreis, werkelijk alle angsten en twijfels sloegen toe. ‘Help, kan ik nog afzeggen?’

… gelukkig ook moedig
Uiteraard ben ik toch gegaan. Ik heb alle moed van de Hemelwandelaar gekanaliseerd en ben toen lekker op stap gegaan. Zodra ik, samen met mijn collega Chris, onderweg was, sloeg de spanning om in nieuwsgierigheid. De vragen die ik mij nu stelde waren weer positief. ‘Hoe zou het zijn? Ga ik mijn vriendin Mariska nog zien en spreken? Hoe zouden de andere deelnemers zijn? Zullen al onze extra geplande activiteiten nog lukken?’

In de flow
Het werd de week van het grote genieten. De groep bevatte een hoop interessante, maar vooral ook leuke mensen. Een grote diversiteit aan karakters, achtergronden, interesses en denkbeelden. Dat gecombineerd met een bruisende stad, waarin je de positieve vibes continu voelt leidde tot een rijke ervaring aan ontmoetingen, discussies en activiteiten. Ondanks dat het programma af en toe wat rammelde (de organisatie had zeker beter gekund), ben ik enorm geïnspireerd en uitgedaagd. Onze eigen extra activiteiten zijn voor een deel gelukt, en voor een ander deel hebben we al alternatieven bedacht. Links om of rechtsom verloopt de week zoals die hoort: in complete flow. ‘Net een schoolreisje’, zoals San Fu het noemde. Uitdagend, inspirerend, fascinerend, ondernemend en energierijk.

Ontdek jezelf
Ik heb weer extreem ervaren dat ik groei en oplaad door nieuwe mensen en nieuwe omgevingen te ontdekken. Hoe verleidelijk het ook is om in het bekende te blijven hangen en te doen wat je altijd al deed en goed kunt. Voor mij werkt het niet. Ik slaap in, raak verveeld en wordt cynisch.
Tijdens deze reis zat ik weer helemaal in de flow. Ik voelde mij springlevend en heb genoten van al die mooie mensen die ik heb mogen ontmoeten, en al de mooie plekken die ik heb mogen bezoeken. Thanx, people!

Voor mij dus: blijven vernieuwen, lekker door de angst heen stappen en open minded ontdekken!

Creative industry goes Shanghai

Afgelopen week zijn we met zo’n 50 creatieve ondernemers naar de Metropool Shanghai afgereisd. Het hoofdprogramma bestond uit het bezoeken van de World Expo, het bijwonen van de opening van het Dutch Culture Centre (DCC), een Creative Hotspot Tour en de Dutch Creative Day in het Nederlandse Paviljoen. Daarnaast hadden mijn collega Chris en ik geïnventariseerd wat de verschillende Arnhemse ondernemers wilde halen in Shanghai. Dat varieerde van gewoon eens China ervaren tot het bezoeken van productiesites en het netwerken met mensen in Shanghai, zoals mijn lieve vriendinnetje Mariska, bij de Benelux Chamber of Commerce (BenCham) in Shanghai.

Helaas bleek de opening van het DCC besloten, dus we kregen Willem en Maxima niet te zien. Het bezoeken van de World Expo was een prachtige ervaring, ondanks dat het innovatieve gehalte ervan wat tegenviel. Veel landen paviljoens waren een lust voor het oog, maar conceptueel en qua vernieuwing was het niet zo veel. Des al niet te min, was het zeer de moeite waard om er minimaal twee dagen aan te spenderen. En dan heb je nog maar een klein deel gezien. Het Nederlandse paviljoen, was een soort thuis komen. Onze Happy Street met kleine witte huisjes waar je lekker naar binnen mag gluren, gevuld met een grote diversiteit aan Nederlandse ontwerpen en technologie. Van Nijntje tot de Nuna5 en van delfsblauw tot de Floating Rock van Wim T. Schippers. En dit alles met de geur van kroketten en poffertjes, en het geluid van een heus carillon. Een klein stukje Nederland in Shanghai.

Met name de Creative Hotspot Tour onder leiding van de, in Shanghai wonende, Nederlandse architect Gerald Russelman was zeer de moeite waard. Daar werd goed zichtbaar hoe de overheid ruimte voor creativiteit kan faciliteren. Door vooral te zorgen voor basisvoorzieningen en het geven van veel vrijheid, of terwijl: weinig regels. Voor Gerald was dit ook zeker één van de belangrijkste redenen om uit Nederland te vertrekken en zich in Shanghai te vestigen. Voor een uitgebreider reisverslag van de verschillende dagen zie: www.syntens.nl/shanghai en www.arnhem-direct.nl/werken/.

Als creatieveling aan de slag in Shanghai is niet eenvoudig, zo vertelde Gerald ons ook, maar er liggen grote kansen. De chinezen zijn creatief als het gaat om manieren om te imiteren en produceren, maar missen de creativiteit om zelf te scheppen. Originaliteit en eigenheid zijn nog lastig. En zoals de consul in Shanghai op maandag tijdens de opening van het DCC aangaf, China heeft behoefte aan 3 zaken uit Nederland: agro/foodkennis, handelskennis en innovatie/creativiteit.

Maar misschien wel de belangrijkste reden om als creatieveling Shanghai te gaan ontdekken is de geweldige energie in de stad. Deze stad bruist!

En voor wie het zelf wil gaan proberen nog een paar kleine tips:

• Denk vooraf goed na wat je wilt halen, wanneer is de trip geslaagd?
• Leg vooraf vast contacten en maak afspraken voor je vertrekt, zo kun je je tijd effectief gebruiken
• Zorg dat je de namen belangrijke plekken waar je heen wilt laat vertalen in Chinese tekens (de taxichauffeurs kunnen over het algemeen ons Arabische schrift niet lezen)
• Laat ook je visitekaartje in Chinese tekens omzetten.

Shanghai, ík kom graag terug!

China anders bekeken

Mijn trip afgelopen week naar China heeft mij veel geleerd over de cultuur en gewoonte van de chinezen. Ik heb het genoegen gehad om met twee chinezen wat intensiever te mogen praten over hun gebruiken, denkwijzen en kijk op zaken.

Het eerste wat mij opvalt is het grote verschil tussen chinezen geboren voor en na 1976 (het jaar van het overlijden van Mao Zedong); het einde van de Culturele revolutie. Via mijn vriendin, waarover ik in mijn vorige stukje al sprak, hoorde ik van een vrouw van mijn leeftijd, geboren in 1966. Omdat haar ouders ‘intellectuelen’  waren werden zijn door Mao te werkgesteld. Haar moeder in het noorden van China, haar vader in het zuiden. En zij kwam terecht bij een boerenfamilie.  Eens per maand zag zij haar moeder. Verder was zij tot haar 10e jaar volledig op zichzelf aangewezen. Geen mensen om haar heen die haar werkelijk beschermden, en van haar hielden. Wat moet dat eenzaam en hard geweest zijn. In haar huidige doen en laten zit nog steeds een gewoonte om voor zichzelf te zorgen, zonder daarbij rekening te houden met anderen. Logisch, maar ook lastig. In samenwerking is zij nooit volledig te vertrouwen, omdat haar neiging tot  zelfbehoud heel groot is, vooral als het spannend wordt.
Daar tegenover heb ik ook kennis mogen maken met een Chinese die is geboren in 1976. Zij is opgegroeid in een hernieuwde vrijheid, die maakt dat zij beter in staat is werkelijk relaties aan te gaan en anderen te vertrouwen.  Dit merkt je direct in de samenwerking met haar. Voor iedereen die banden aan gaat met China, is het in mijn beleving belangrijk om deze culturele verschillen te herkennen en in je achterhoofd te houden. Dit voorkomt teleurstelling en verkeerde verwachtingen.

Hoewel in 1976 de cultuur in China opener is geworden, hebben zij nog steeds strenge gezinsgewoonten, die het leven danig beïnvloeden. Het is nog steeds de gewoonte in China de ouders een partner voor hun kinderen zoeken. Dit resulteert onder andere in het bizarre fenomeen dat ouders (van het platte land) hun dochters aanbieden op A4-papieren in het People’s Square Park midden in Shanghai, op zoek naar een geschikte schoonzoon met een goede opleiding uit de stad.

De twee Chinezen waarmee ik wat intensiever heb mogen praten hebben het geluk gehad elkaar te mogen uitkiezen als partner. Beiden zijn hoogopgeleid en hun ouders hebben zich niet bemoeid met hun groeiende vriendschap. Nu zij op het punt staan om te gaan trouwen moeten zij zich wel houden aan de regel dat het jonge echtbaar bij de ouders van de man intrekken. Dit is bedoeld om voor hun oude dag te kunnen zorgen. Met het krijgen van een jongetje garanderen ouders zichzelf dus van een oude dag voorziening. Dit is ook de reden waarom vooral meisjes in de één-kind-gezinnen te vondeling worden gelegd of opgegeven worden voor adoptie. Omdat de twee Chinezen waarmee ik contact had beide uit een één-kind-gezin komen, mogen zij later wel twee kinderen, wat het stel erg gelukkig maakt. Stel je voor!

Het intrekken bij de ouders van de man is in hun geval nog eens extra zuur, omdat haar moeder erg ziek is. Zij heeft een zwaar auto-ongeluk gehad en heeft door een foute bloedtransfusie Hepatitis C opgelopen. En de Chinese overheid is wel zo sluw om patiënten te laten tekenen om het onmogelijk te maken om het ziekenhuis aansprakelijk te kunnen stellen. Zo zal de kwaliteit van de zorg daar niet snel beter worden.
De fabriek van haar vader is van de ene op de andere dag verplaatst naar een andere plek in China (en dat land is echt heel groot), dus hij kan ook niet voor haar zorgen, omdat hij elders woont en werkt. Haar moeder is daarom geheel afhankelijk van hen voor verzorgen en geld voor medicijnen. Maar daarvoor hebben de regels geen genade. Gelukkig doen beiden erg hun best om dit leed te verzachten en zorgen zij voor haar moeder zoveel als zij kunnen.

Een leerzame en bijzondere ervaring, waardoor China voor mij toch een beetje dichterbij is gekomen.

Chinees Productie Avontuur

Zalen en tafels vol met productiemensen. De hele dag loshangende draadjes van een tasje knippen, met de hand gaatjes dicht naaien of kussentjes vullen en wegen. De afgelopen week heb ik met mijn vriendin mee mogen kijken en werken in een kussentjesfabriek in de buurt van Shanghai. Zij was bezig met een productie van 150.000 kussentjes voor een Europese klant. Haar rol is het opleiden en begeleiden van de Chinese fabrieksmensen om te kunnen produceren volgens Europese standaard en de producten te controleren voordat ze op de boot naar Europa gaan.  De Chinezen zijn goed in het snel grote aantallen verwerken door het grote aanbod aan mensen. Als er even meer werk is, is er zo een buslading extra handjes geregeld. Ze kunnen ook erg goed zaken namaken. Op donderdag deden wij een bestelling voor het namaken van een herenbroek, en op zondagmiddag konden wij twee stuks in verschillende kleuren ophalen; en precies pas.

Maar produceren in China is niet alleen snel en goed nagemaakt. De Chinezen hebben een gezegde: “There is no business without cheating”.  Mijn vriendin heeft in de afgelopen 6 jaar van produceren in China al wat mooie anekdotes meegemaakt. Op gegeven moment ontdekte zij bij een fabriek het volgende. Nadat zij een doos kussentjes had gecheckt brachten de chinezen de doos in een andere ruimte. Daar werden de goedgekeurde kussentjes uit de doos gehaald en in een nieuwe doos (met een ander nummer, want dat controleerde zij) opnieuw aanboden.
In het begin bleek zij voor de chinezen voorspelbaar in de dozen die zij checkte. Dus werden op die momenten en plekken de beste producten aangeboden voor controle. Inmiddels heeft zij geleerd, onverwacht en meer random producten te checken.

Wat de Chinezen lastig vinden is het controleren en beheersen van hun productieproces. Zo bleek de aangeleverde vulling voor de kussen niet stabiel, de ene keer zwaarder dan de andere. Zonder dit vooraf te checken werd het verwerkt, met als gevolg kussens van verschillend gewicht. Dit was natuurlijk niet de bedoeling. De chef van de afdeling vulling kreeg de opdracht om de balen met vulling vooraf te wegen om dit te checken. Tot twee keer toe gaf hij aan dit te zullen doen, maar deed het vervolgens niet. Waarom niet? Waarschijnlijk omdat hij dit nog nooit gedaan had, en niet begreep waarom dit belangrijk was. Pas nadat mijn vriendin samen met haar Chinese medewerker nogmaals had uitgelegd wat de reden was om dit toch echt te doen, werd het opgepikt. Het gevolg was een veel stabielere output.

Ook plannen (vooruit kijken) en leren (terug kijken) zijn ze niet gewend. Ze leven en produceren erg vanuit vandaag en denken niet na over gisteren en morgen. Als de productie vandaag niet volgens planning wordt gehaald, gaan ze gewoon morgen verder. Dat dit consequenties heeft voor bijvoorbeeld de containers die op een bepaald moment klaar staan, bedenken ze niet. Met als gevolg dat ze hier ook niet over communiceren. Mijn vriendin is dan ook erg gefocust om ze te leren: zuo suo, suo zuo (Doe wat je zegt, en zeg wat je doet).

Mijn vriendin heeft de afgelopen weken veel tijd gestopt in het begrijpen, ingrijpen en bijsturen van de productie, waarmee zij de fabriek ook heeft geholpen om beter en effectiever te werken. Inmiddels een kleine week verder gaat de productie nu fantastisch. Het ingrijpen, discussieren en bijsturen heeft effect. Waar we vorige week nog dik 20 fouten op een steekproef van 300 vonden, vindt mijn vriendin er nu nog maar 2 of 3. Het kan dus wel! En zowel zij als de fabriek zien nu wat samenwerken kan opleveren. Een mooie relatie en goede business. Dit gaat vast zijn vruchten afwerpen bij de nieuwe order die al klaar staat.

Goede samenwerking loont! Ook in China.