Maandelijks archief: juni 2009

Voorleven is het nieuwe overtuigen

Ben je het ook zo zat, al die reclames die je vertellen dat je toch echt niet kunt leven zonder hun product? Of die adviseur die je uitlegt dat je dit zeker via hun theorie moet aanpakken anders wordt het niet wat? Of die baas die je keer op keer blijft herhalen dat je het toch beter anders kunt aanpakken? Of je vader of moeder die je zegt dat je nu groot genoeg bent om netjes met mes en vork te eten? Wie zijn die anderen om beter te weten hoe ik moet veranderen of mij moet aanpassen? Laat ze het eerste zelf eens doen en dan bekijken we wel of dit ook onze manier is.

Ik geloof dat de tijd van het overtuigen van anderen voorbij is. Of het nu gaat over marketing, advieswerk of opvoeden. Laten we stoppen om de ander te vertellen hoe hij het beter kan doen, en beginnen om het zelf voor te leven. Als het werkelijk zo goed is als wij denken, zullen anderen dat ontdekken, en als het bij hen past, zullen ze het vanzelf overnemen. Of niet? En dan is dat hun keuze.

Ik ervaar letterlijk hoe het is als je jouw kind niet meer blijft indoctrineren met regels, maar ze gewoon goed voorleeft. Het is zeker niet makkelijk, maar je hoeft steeds minder politieagent te spelen en dat is toch ook veel waard. Het aloude gezegde: goed voorbeeld doet goed volgen.

Maar ook in mijn advieswerk merk ik dat overtuigen, wat ik overigens altijd heel goed kon, steeds minder vaak effectief blijkt. Het wordt pas weer effectief als ik vertel vanuit eigen ervaringen. Niet om te overtuigen, maar om te laten zien hoe het ook kan. Er is namelijk geen beter of slechter, alleen maar andere manieren om makkelijker je doel te realiseren. En afhankelijk van je doel en je eigen mogelijkheden kies je de meest effectieve route.

Laat ik dan maar aan de slag gaan!

Interim in het MBK

De crisis heeft het MKB weer duidelijk laten zien hoe belangrijk het is dat je een deel van je personeel flexibel houdt, zodat je in tijden van laagconjunctuur snel kunt schakelen tegen minimale kosten. Tevens zie je dat de crisis ervoor heeft gezorgd dat er op dit moment veel interim-ers op de bank zitten. Mensen met prachtige kwaliteiten, maar vaak te hoge tarieven voor het MKB.

Sociale Innovatie Tijd

In mijn beleving is deze tijd rijp om de twee groepen, MKB-ers en ZP-ers (zelfstandige professionals), met elkaar in verbinding te brengen. De ZP-ers kunnen namelijk ook in het MKB zorgen voor een flexibele personeelsschat met vernieuwende kennis en innovatie-/veranderkracht. Zij kunnen bedrijven tijdelijk ondersteunen om rond veranderingstrajecten kennis en begeleiding binnen te brengen. En een ondernemer tijdelijk te coachen om de veranderingen effectief te implementeren.

En het probleem van de hoge tarieven? Die kan het MKB oplossen door andere toegevoegde waarde te leveren aan deze ZP-ers. Wat dacht je van trainings- en opleidingsmogelijkheden, bijvoorbeeld via de branches of eigen professionals? Of een goed netwerken om ‘van werk naar werk’ te gaan? Of gewoon meekijken in de keuken van ondernemerschap? En wat dacht je van het leren van de commerciele vaardigheden van de ondernemer, voor menig ZP-er een welkome aanvulling?

Veel MKB-ondernemers zijn van nature vrij innovatief. Maar het is voor hen vaak lastig om naast zichzelf, nog meer innovators/creators in hun bedrijf te handhaven en aan zich te binden. Waarom dan niet flexibel samenwerken met ZP-ers, die misschien ook wel behoefte hebben aan persoonlijke ontwikkeling, meer waardering, binding en bemiddeling naar nieuwe klussen in ruil voor harde valuta.

Dit vraagt wel creativiteit en vertrouwen van zowel de ZP-ers als de MKB-ondernemers. Dat laatste vind ik een mooie uitdaging voor Syntens en mijzelf: MKB-ers klaar maken om betere en effectiever samen te werken met ZP-ers.

En welke ZP-er durft de uitdaging aan?

Intuïtieve ontwikkeling of herinnering?

Begin dit jaar ben ik begonnen met een opleiding Intuïtieve Ontwikkeling. Leek mij een goede aanvulling op mijn persoonlijke ontwikkeling. Mijn hoofd heb ik al zo veel jaren ontwikkeld, nu maar eens een ander stuk van mijn lijf verder ontwikkelen en aanwenden. Mijn verwachting was dat ik zou leren wat intuïtie is en hoe ik het kan gebruiken. Maar helaas ik kom bedrogen uit. Mijn docenten vertellen mij dat ik mijn intuïtie allang heb ontwikkeld. Het enige dat we in deze opleiding doen is je weer herinneren hoe je dat ook al weer deed.

Hoe werkt het dan? Onze intuïtie hebben we als baby continu gebruikt om ‘op gevoel’ aan te geven als we honger hadden, koud waren, alleen voelde, … Op geen enkele wijze geremd door gedachten als ‘zou mama dat wel goed vinden?’  ‘zou ze mij dan wel waarderen?’ ‘ben ik zo wel een goed kind?’. In de loop van ons leven hebben we een hoop normen, waarden en sociale afspraken opgedaan en in ons hoofd gestopt in de vorm van overtuigingen en stemmetjes. Dit vormt een soort mist over onze intuïtie. In de opleiding leren we al deze mist op te ruimen, zodat we weer puur kunnen voelen. En ik moet zeggen, het ruimt lekker op. Ik kan het iedereen aanraden.

Langzaam aan begin ik het mij weer te herinneren!

Focus is Reality

Als je een nieuwe auto hebt gekocht zie je ineens overal deze auto rijden, en als je zwanger bent zie je ineens overal zwangere vrouwen. En ik ervaar dat nu ook weer. Ik ben erg bezig met managementvernieuwing: wat is dat en hoe zou je dat goed kunnen doen. En ineens kom ik allerlei bedrijven tegen die er al deels of geheel mee bezig zijn. Van initiatieven als Great Place to Live, DeLimes en Congres Nieuw 2.0 tot gewone MKB-bedrijven die het zat zijn om op de oude, hierarchische manier, vanuit straffen en belonen mensen vooruit te moeten duwen.  Deze week weer een paar mooie voorbeelden gezien van hoe het anders kan. Bedrijven waarin mensen vanuit waarden met elkaar werken en een bijdrage leveren aan een waardevolle maatschappij. Ze zijn er natuurlijk allang: de bedrijven waar je werkelijk tot je recht kunt komen en je kracht kunt inzetten. Werk waarvoor je elke dag graag je bed uit komt. Waar ze de successen met elkaar delen en daar van genieten, omdat het echt en oprecht is. Niet om je borst vooruit te gooien van ‘kijk mij nou’, maar om elkaar te erkennen in de bijdragen en daar samen trots op te zijn. Ik sprak een ondernemer die een ‘succes-gong’ in de gang heeft hangen. Telkens als een medewerker een getekende offerte binnen heeft mag hij (of zij) op de gong slaan. Een andere ondernemer vertelde dat zijn medewerkers de kleur van de muren eigenlijk niet erg inspirerend vonden. Op een zaterdagmorgen pakten zij samen wat verf en kwasten en pasten dit aan naar hun eigen wensen. De ondernemer vond het prachtig.

Toch merk ik ook in veel discussies dat nog lang niet iedereen klaar is voor deze nieuwe wereld. Niet alleen veel ondernemers , managers en bestuurders zijn sceptisch of hun mensen dit wel kunnen en willen . Ook veel medewerkers in loondienst vinden het maar onzin. En als je dan doorvraagt geloven ze eigenlijk niet dat dit ECHT en OPRECHT zou kunnen gebeuren.

Waarom vechten zoveel mensen toch voor het behoud van organisaties en bedrijven waarin mensen niet serieus genomen worden? Is het angst, ego, behoefte aan controle, of macht?

Toch geloof ik dat we op weg zijn naar een nieuwe tijd, met nieuwe manieren van samenwerking en andere bedrijven en organisaties. Ik geloof in de Posruptive Change die aan het gebeuren is. Ik heb wel behoefte aan die nieuwe Reality. 

Ik kijk er naar uit!

Samenwerken vanuit Gung Ho!

Wat zou het toch mooi zijn als we massaal elke dag met plezier naar ons werk gingen, omdat we het gevoel hebben dat wij op een positieve manier bijdragen aan de maatschappij. Of het nu is een lekker en gezond broodje verkopen aan mensen met trek, of het tekenen van een constructie voor de bouw van een onderdeel van een ziekenhuis, of het maken van een leerzaam spelletje voor kinderen die creatief willen ontspannen, of het ophalen van het huisvuil zodat onze stad schoon en leefbaar blijft. Het doet er niet toe, maar vaak zijn we vergeten waarom ons werk ook al weer waardevol was. Soms doen we ook echte niet meer de dingen die waardevol zijn.

Het boek Gung Ho! beschrijft hoe mensen kunnen leren van de drijfveren van de eekhoorn om weer te focussen op wat waardevol is aan hun werk. Van daaruit krijgen bedrijven en medewerkers weer zicht op zinvol samenwerken. Waarbij de gemeenschappelijke doelen als kilometerpaaltjes, mensen op de route houden. En waarden en normen zorgen voor zekerheid en veiligheid, op de langere termijn.

De werkwijze van de bever leert ons dat medewerkers prima in staat zijn om, in een speelveld met duidelijke grenslijnen en met een duidelijk doel voor ogen, zelf te bepalen hoe zij het beste een optimale bijdrage kunnen leveren. Dat vraagt nog al wat van de leidinggevenden. De macht over het ‘hoe’, zullen zij moeten delen, en dat zal niet voor elke leidinggevende makkelijk zijn. Aan de andere kant betekent dit ook dat zij de verantwoordelijkheid nu werkelijk kunnen delen met hun team, en ‘vele schouders maken licht werk’. Dus misschien is er hoop.

Het derde dier dat wordt geintroduceerd is de gans, dat gakt om zijn medeganzen aan te moedigen. Door elkaar aan te moedigen op mooie resultaten, maar ook elkaars inzet om tot resultaten te komen, werkt als katalysator om de waardevolle bijdrage ook te realiseren en door te zetten. Wat zou het leven mooier zijn als zoveel meer mensen met plezier en zinvol dagelijks naar hun werk gaan.

Een illusie? Zeker niet, het bedrijf zoals besproken in het boek Gung Ho bewijst het, maar zelf ervaar ik dat ook (bijna) dagelijks. Ik mag elke werkdag een bijdrage leveren aan het flexibel, toekomstgericht en gemotiveerd houden van MKB ondernemers in Nederland. Ik ervaar dit als waardevol werk, waarin ik zelf kan bepalen hoe ik het beste hieraan een bijdrage kan leveren. Mijn voornemen de komende tijd is om mijn collega’s vaker en duidelijker aan te moedigen, zodat ook zij doorgaan met het bijdragen aan een waardevolle zaak!

Gung Ho!