Maandelijks archief: juli 2009

Waardenvol ondernemen

Waarom ga je eigenlijk ondernemen? Wat wil je er mee bereiken? Als ik dit vraag bij mijn relaties, MKB ondernemers, zeggen ze in eerste instantie ‘om geld te verdienen’. Maar is dat wel zo? Als ik doorvraag over dat geld verdienen, hoeveel dan en wanneer is het genoeg, krijg ik al snel de reactie dat het daar eigenlijk toch niet om gaat. Een deel van de ondernemers begint voor zichzelf, omdat hij (of zij) kansen en mogelijkheden ziet en die wil benutten. Hij weet dat het beter kan. Een ander deel begint voor zichzelf, omdat hij eigenlijk niet door één deur kunnen met zijn huidige baas en het zat is om dingen te doen die niet zinvol en plezierig zijn. Maar of de drijfveer nu frustratie of verlangen is, de ondernemer wil meer dan alleen geld verdienen. Geld verdienen is meer een voorwaarde om door te kunnen gaan, en prettig te kunnen leven. Er moet per slot van rekening toch brood op de plank komen en blijven.

Maar als het werkelijke doel dan niet geld is, wat dan wel? Toegevoegde waarde creëren, waardevol bezig zijn, iets toevoegen, zin geven, gelukkig zijn, genieten….. Het maakt niet zoveel uit welke woorden je er aangeeft, maar de essentie is dat ondernemers (het zijn net mensen) bezig willen zijn met waardenvol ondernemen. Hoe maak je jezelf en je bedrijf tot waarden voor anderen. Als je dat namelijk doet komt er vanzelf terug wat je nodig hebt om door te gaan: geld, waardering, ruimte, vrijheid, energie, geluk. En veel ondernemers weten dat maar al te goed. Als je werkelijk waarde toevoegt aan de markt, aan je klanten, aan de omgeving, dan gaat alles sneller stromen.

Omdat je in een bedrijf dit samen wilt realiseren heb je gemeenschappelijke doelen nodig. Doelen die de toegevoegde waarde concreet en behapbaar maken. Zo kan iedereen in het bedrijf vanuit zijn eigen kracht een bijdrage leveren aan de gewenste toegevoegde waarden. Maar misschien nog wel net zo belangrijk is de gemeenschappelijk taal die je zo kunt ontwikkelen om elkaar te helpen en samen te leren om het nog makkelijker te realiseren.

Maar dat is niet alles. Het gaat niet alleen om die toegevoegde waarde of bijdrage. Het gaat ook over de manier waarop. Hoe doe je zaken. Welke waarden en overtuigingen liggen ten grondslag aan de keuzes en het gedrag van alle medewerkers in het bedrijf, inclusief het management? Veel bedrijven hebben hun waarden niet of onvoldoende gemeenschappelijk gemaakt. Het vastleggen van de waarden is een. Maar weet dan ook iedereen wat dat betekent? Dat vraagt dat je met elkaar in gesprek gaat over de waarden, wat het betekent en het gedrag dat daarbij hoort. En omdat je niet elke gedrag vooraf kunt bepalen, zul je met elkaar een gedeeld gevoel moeten ontwikkelen voor de waarden van het bedrijf. En die zul je regelmatig met elkaar moeten toetsen en bespreken.

Ondanks dat we dit eigenlijk wel weten laten we ons toch dagelijks verleiden om zaken te doen, die geen toegevoegde waarde hebben; die zinloos zijn of routes te kiezen die geen recht doen aan de waarden waar we voor willen staan. Hoe kan dat toch? Als ik naar mijzelf kijk herken ik dat ook. Ik weet wat mijn toegevoegde waarde is en ook hoe ik die goed kan gebruiken om waardenvol te werken. Toch laat ik mij afleiden. Door verzoeken uit mijn omgeving: Wil je even je uren invoeren in het systeem? Wil jij die vergadering voorzitten?  Kun je mij hiermee helpen? Doe jij dat even? En zonder te toetsen of dit mij helpt om waardenvol te zijn zeg ik “ja, natuurlijk”. Maar ook door gedachtekronkels in mijn eigen hoofd. “Ik hoor dat toch te doen.”  “Als ik dat doe vindt hij mij aardig.” …… Dit vind ik zelf misschien nog wel het lastigst: leven vanuit de waarden die ik echt belangrijk vind aan duurzame toegevoegde waarde, zonder mij te laten afleiden door al die gedachten in mijn hoofd. Dit is mijn grote uitdaging, maar daarmee waarschijnlijk ook de route naar zingeving en geluk.

Hier begint de weg naar Waardenvol ondernemen; ik wil wel….

In gevecht met het systeem

Vanochtend zat ik naar een prachtige presentatie van Martijn Aslander te kijken, waarin hij onder andere praat over onderwijsvernieuwing. Hij zegt letterlijk: ‘het systeem doorbreken is vechten tegen het systeem. Ik creëer liever buiten het systeem. Dat scheelt energie, dat scheelt gedoe.’ Ik merkte dat het mij goed deed hem dat te horen zeggen. Gisteren op het schoolplein had ik namelijk een gesprek met een ouder, die wel dat gevecht aan wilde gaan met het onderwijssysteem, omdat zij vind dat haar kind onvoldoende goed gefaciliteerd wordt door de school. Zonder er een oordeel over te hebben, zie ik een dilemma tussen een ouder die voor het belang van haar kind op komt en een school die de belangen van bijna 400 kinderen probeert te combineren binnen de starre mogelijkheden van een onderwijssysteem. Soms kan dat helaas niet volledig samengaan. En dan ontstaat een gevecht dat volgens mij alleen maar verliezers oplevert. De energie wordt gestoken in het gevecht, terwijl beide partijen eigenlijk het liefst energie willen steken in het kind dat hulp nodig heeft. Waarom gaan wij dan toch dat gevecht aan?

Zelf herken ik dit maar al te goed. Mijn kind bleek al jaren geleden anders dan andere kinderen en ik voorzag dat zij het niet zomaar zou gaan redden in het huidige onderwijssysteem. Wij kwamen toen in een mallemolen terecht van Jeugdzorg, rugzakjes, psychologische onderzoeken, ‘indicatiestellingen’ etcetera. Na veel tijd, formulieren, communicatie en wat al niet meer, was er nog steeds niemand (behalve wijzelf) bezig met de vraag “hoe kunnen we dit kind nu helpen om beter/makkelijker om te gaan met de complexe wereld om zich heen?”. In eerste instantie heb ik veel tijd gestoken om mensen uit het “systeem” te overtuigen dat deze laatste vraag het belangrijkste was en dat ze daarmee aan de slag moesten. Ik ging ook het gevecht aan. Ik raakte gefrustreerd, verloor veel energie en werd steeds verdrietiger. Maar het belangrijkste: ik was geen fitte, gezellige moeder voor het kind dat dit juist zo hard nodig had. Het moest toch anders kunnen?

Uiteindelijk heb ik besloten mij neer te leggen bij het systeem en nieuwe mogelijkheden te creëren buiten het systeem, precies zoals Martijn Aslander dat ook aangeeft in zijn presentatie. Ik heb alternatieve methoden en begeleiding gezocht voor mijn kind, zoals craniosacraal therapie, kidsskils en homeopathie, en ben met haar aan de slag gegaan. En natuurlijk heeft ons dat geld en tijd gekost, omdat het niet in de reguliere systemen paste. Gelukkig draagt de Belastingdienst hier overigens wel in bij, even als de Sociale Verzekeringsbank (bijzondere kinderbijslag). Maar wat is geld en tijd, als het gaat om het welzijn van je kind? Met mijn kind gaat het elke dag weer een stukje beter. Zij is steeds meer instaat om gelukkig en vrolijk te zijn in een wereld die zij niet altijd begrijpt (en die haar niet altijd begrijpt). En ik voel mij ook gelukkig, omdat ik mijn tijd en energie steek in het vinden van nieuwe mogelijkheden buiten het systeem, en ik ontmoet daarin steeds weer mooie mensen die echt iets bijdragen aan het welzijn van mijn eigen kind.

Laat het systeem voor wat het is en creëer zelf nieuwe mogelijkheden!

Slimmer ondernemen

Focus op je eigen essentie: waar wil jij voor gaan en staan? Wie wil jij zijn en wat wil jij toevoegen aan de wereld en aan je klanten? Dat was de rode draad door de marathonsessie van afgelopen dinsdag 7 juli in de Droom in Elst tijdens de herhaling van de reeks Slimmer Ondernemen van Syntens voor een kleine 70 MKB-ondernemers. Elk uur stond er een volgend onderwerp op de agenda. De dag begon om negen uur met Slimmer Organiseren: hoe organiseer je meer tijd om bezig te kunnen gaan met de zaken die er echt toe doen. Gevolgd door Slimmer Positioneren: wie ben je (of wil je zijn), wie zeg je dat je bent, en wat zeggen je klanten dat je bent. En dit gecombineerd met de 8 aanbevelingen vanuit Conversational Capital. Door de dag heen liep het programma langs: netwerken, geld verdienen, acquireren, vermarkten, financiering, en nog veel maar. Aan het einde van de middag kwamen we bij  Slimmer Sturen: ‘hoe zorg je nu dat ook je mensen vanuit de essentie van het bedrijf gaan functioneren?, ‘welke waarden horen daarbij?, en vooral ‘hoe doe je die waarden?’ De reeks werd afgesloten met Slimmer E-commerce om zeven uur, gevolgd door een heerlijke barbecue in het restaurant. Vanwege de regen was deze naar binnen verplaatst met een  ‘alarmerende’ uitwerking: de afzuigkappen konden het niet aan, met als gevolg een keihard brandalarm. Gelukkig was het alleen rookontwikkeling en hoefde de brandweer er niet aan te pas te komen. En de break die daardoor ontstond in het programma bleek een aangename adempauze.

Naast een doorlopend programma was er in de ruimte naast de workshopzaal ruimte om te werken, te netwerken,  te overleggen, een powerconsult te doorlopen en heerlijk koffie te drinken. Menig ondernemer heeft daar dankbaar gebruik van gemaakt. De dag was energierijk, dynamisch en verbindend. Door de twitterfontein die was georganiseerd kwamen er zelfs ondernemers spontaan langs omdat zij wel wilde zien wat er nu aan de hand was in de Droom. Rond half tien verlieten de laatste ondernemers de Droom.

Enkele reacties waren: “Ik ga meteen morgen mijn beste klant bellen, want ik weet nu waarom dat zo belangrijk voor mij is.” “De hele dag was laagdrempelig: het programma, de Syntensadviseurs en de locatie. Top!’ “ Ik heb zoveel opgepikt dat ik nog wel even nodig heb om dit allemaal een plek te geven.” De ondernemers waren ook erg enthousiast over het concept en de uitwerking van de Droom. Een mooie plek om af en toe eens met collega’s of klanten te vergaderen of te werken, omringt door mensen met een beperking en professionele begeleiding. En dat geeft een hele bijzondere en prettige sfeer.

Wij kijken terug op een geslaagde, grensverleggende en verbindende dag met een paar hele mooie resultaten, waar wij ook weer mee verder kunnen.

Werken aan ons eigen essentie en bijdrage!