Maandelijks archief: oktober 2009

Chinees Productie Avontuur

Zalen en tafels vol met productiemensen. De hele dag loshangende draadjes van een tasje knippen, met de hand gaatjes dicht naaien of kussentjes vullen en wegen. De afgelopen week heb ik met mijn vriendin mee mogen kijken en werken in een kussentjesfabriek in de buurt van Shanghai. Zij was bezig met een productie van 150.000 kussentjes voor een Europese klant. Haar rol is het opleiden en begeleiden van de Chinese fabrieksmensen om te kunnen produceren volgens Europese standaard en de producten te controleren voordat ze op de boot naar Europa gaan.  De Chinezen zijn goed in het snel grote aantallen verwerken door het grote aanbod aan mensen. Als er even meer werk is, is er zo een buslading extra handjes geregeld. Ze kunnen ook erg goed zaken namaken. Op donderdag deden wij een bestelling voor het namaken van een herenbroek, en op zondagmiddag konden wij twee stuks in verschillende kleuren ophalen; en precies pas.

In de productieMaar produceren in China is niet alleen snel en goed nagemaakt. De Chinezen hebben een gezegde: “There is no business without cheating”.  Mijn vriendin heeft in de afgelopen 6 jaar van produceren in China al wat mooie anekdotes meegemaakt. Op gegeven moment ontdekte zij bij een fabriek het volgende. Nadat zij een doos kussentjes had gecheckt brachten de chinezen de doos in een andere ruimte. Daar werden de goedgekeurde kussentjes uit de doos gehaald en in een nieuwe doos (met een ander nummer, want dat controleerde zij) opnieuw aanboden.
In het begin bleek zij voor de chinezen voorspelbaar in de dozen die zij checkte. Dus werden op die momenten en plekken de beste producten aangeboden voor controle. Inmiddels heeft zij geleerd, onverwacht en meer random producten te checken.

Wat de Chinezen lastig vinden is het controleren en beheersen van hun productieproces. Zo bleek de aangeleverde vulling voor de kussen niet stabiel, de ene keer zwaarder dan de andere. Zonder dit vooraf te checken werd het verwerkt, met als gevolg kussens van verschillend gewicht. Dit was natuurlijk niet de bedoeling. De chef van de afdeling vulling kreeg de opdracht om de balen met vulling vooraf te wegen om dit te checken. Tot twee keer toe gaf hij aan dit te zullen doen, maar deed het vervolgens niet. Waarom niet? Waarschijnlijk omdat hij dit nog nooit gedaan had, en niet begreep waarom dit belangrijk was. Pas nadat mijn vriendin samen met haar Chinese medewerker nogmaals had uitgelegd wat de reden was om dit toch echt te doen, werd het opgepikt. Het gevolg was een veel stabielere output.

Ook plannen (vooruit kijken) en leren (terug kijken) zijn ze niet gewend. Ze leven en produceren erg vanuit vandaag en denken niet na over gisteren en morgen. Als de productie vandaag niet volgens planning wordt gehaald, gaan ze gewoon morgen verder. Dat dit consequenties heeft voor bijvoorbeeld de containers die op een bepaald moment klaar staan, bedenken ze niet. Met als gevolg dat ze hier ook niet over communiceren. Mijn vriendin is dan ook erg gefocust om ze te leren: zuo suo, suo zuo (Doe wat je zegt, en zeg wat je doet).

Mijn vriendin heeft de afgelopen weken veel tijd gestopt in het begrijpen, ingrijpen en bijsturen van de productie, waarmee zij de fabriek ook heeft geholpen om beter en effectiever te werken. Inmiddels een kleine week verder gaat de productie nu fantastisch. Het ingrijpen, discussieren en bijsturen heeft effect. Waar we vorige week nog dik 20 fouten op een steekproef van 300 vonden, vindt mijn vriendin er nu nog maar 2 of 3. Het kan dus wel! En zowel zij als de fabriek zien nu wat samenwerken kan opleveren. Een mooie relatie en goede business. Dit gaat vast zijn vruchten afwerpen bij de nieuwe order die al klaar staat.

Goede samenwerking loont! Ook in China.

Advertenties

Waarde en winst

Vandaag een mooie discussie gehad over waarde en winst. Zijn er bedrijven die winst maken belangrijker vinden dan het leveren van toegevoegde waarde? Hebben dat soort bedrijven nog bestaansrecht in deze tijd van transparantie en openheid? De toegankelijkheid en kennisuitwisseling op het internet maken dat wij als consu-mensen steeds beter doorkrijgen waarvoor wij willen betalen, en waarvoor niet. Ik geloof dat het steeds minder mogelijk zal blijken om winst te maken zonder waarde toe te voegen.

Het omgekeerde is eveneens niet mogelijk. Ondernemers die hun toegevoegde waarde belangrijker maken, dan het maken van winst is geen lang leven beschoren, is mijn ervaring. Dit zie ik regelmatig gebeuren bij mensen met een hele hoge sociale drijfveer, die hun talenten (vaak als zelfstandige profesional) volledig inzetten om anderen te helpen zonder daarvoor een waardige prijs te vragen. Het gevolg is over het algemeen dat deze mensen op enig moment moeten stoppen met hun onderneming, omdat het economisch niet uit kan.

In mijn beleving vraagt het nieuwe ondernemen een gezond spanningsveld tussen waardenvol werken en winst maken: waarde en winst in een goed balans. Het spanningsveld zorgt voor continue beweging en hervinden van de balans als gevolg van ontwikkelingen in de buitenwereld. Dit houdt bedrijven, en mensen in bedrijven, flexibel en alert. En dat is nodig in een tijd waarin de ontwikkelingen steeds sneller gaan en de pieken en dalen in de economie heftiger lijken te worden.

Ik werk al veel jaren voor het MKB en kom toch maar weinig ondernemers tegen die het puur voor het geld doen. Ondernemers hebben liefde voor hun vak of product en zijn trots op wat ze presteren. Soms zijn ze in de loop van de jaren wel een stuk van deze motivatie en focus op waardenvol werken kwijt geraakt. In veel gevallen doordat zij, als gevolg van groei en ontwikkeling, taken en rollen op zich hebben genomen die buiten hun eigen kracht en motivatie liggen. Daardoor is de balans tussen winst en waarde doorgeschoten naar focus op de financiële prestaties, controle en administratieve zekerheid.

Maar ook voor ondernemers geldt dat de motivatie van binnen uit komt. Winst is noodzakelijk om te kunnen groeien en voortbestaan. Maar winst is niet belangrijker dan  de visie en waarde die het bedrijf wil creëren. Ondernemers ondernemen omdat zij kansen zien in de markt waar zij als ondernemer iets kunnen toevoegen, en dat maken zij te gelde. Als de balans dus is doorgeschoten naar geld, controle en structuur is het goed om weer eens met elkaar te kijken naar de waardenkant: wat willen wij bijdragen aan onze omgeving, wie willen wij daarin zijn en hoe willen wij herkend worden?

Kortom: waarde en winst in goede balans!

En vergeet niet om op 12 november naar de MKB Krachtcentrale te komen.

Tribes: Life is great!

Het gedachtegoed van Seth Godin over Tribes intrigeert mij. Hij laat zien dat mensen altijd behoefte hebben gehad om zich te verbinden met andere mensen, en die behoefte altijd zullen houden. Mensen gebruiken de tribes om samen met anderen verbeteringen aan te brengen die er toe doen. Zo zijn zij in staat om een waardenvolle/zinvolle bijdrage te leveren. Het geeft het leven zin. Seth Godin laat zien hoe je dit kunt gebruiken in de nieuwe marketing. Waarin leiders tribes vormen om hun verbeterde ideeën en producten te verspreiden.

Zelf ben ik vooral geïnteresseerd hoe je dit kunt gebruiken in organisaties en bedrijven. Hoe kun je de intrinsieke behoefte van mensen om verbeteringen te willen aanbrengen en verbonden te zijn gebruiken om bedrijven mooier, beter en waardenvoller te maken?

David Logan laat zien hoe elke tribe ook een eigen cultuur heeft die zorgt voor de verbinding. En in die cultuur zie je verschillende stadia, die je volgens hem ook verder kunt ontwikkelen. Hij onderscheidt:
1 life sucks
2 my life sucks
3 i’m great (and you are not)
4 we’re great
5 life is great

Je kunt je voorstellen dat de eerste 2 stadia vooral groepen zijn die hun energie op een negatieve manier inzetten. Een voorbeeld zijn bendes, die vooral bezig zijn met protest, criminaliteit en vandalisme. Maar ook in bedrijven, waarin de macht bij enkelen, vaak niet-competentie mensen ligt, zie ik hele afdelingen en teams zich neerleggen bij hun eigen misère. Er wordt veel geklaagd en weinig gedaan. Energie wordt verspilt aan zinloze zaken.
Stadium 3 zoekt de competitie. Dit levert zeker effectiviteit en productiviteit op, maar ook nog een hoop energieverlies aan ego-trippen en borstklopperij. Ik heb zelf een tijdje een teamleider mogen ervaren, die dit uitgangspunt in het team bracht. Hij vond zichzelf zo goed dat wij maar naar hem moesten luisteren, en verder onze mond moesten houden. Ons leren kennen was voor hem niet belangrijk, want hij was goed, en wij niet. Dus wat was er te leren kennen. Voor ons was heel zichtbaar dat hij alleen uit was op ego-strelen en eigengewin. Mijn teamgenoten en ik kwamen met hem in een strijd terecht, waarin het steeds ging om het aantonen wie het nu goed had, en wie niet. Ikzelf begon mijn tijd te verdoen met klagen, ontwijken en ondermijnen. Wat een energieverlies! Gelukkig hebben wij uiteindelijk met het hele team besloten dat wij zo niet wilde werken. Wij wilden werken vanuit ‘We’re great’. En door deze keuze hebben wij onze teamleider uit de groep kunnen zetten. We hebben hem letterlijk voor het blok gezet: hij eruit of wij eruit. De verbondenheid en het werkelijke commitment aan deze keuze gaf ons zo’n kracht dat wij ook niet tegen te houden waren. Dat was een bijzondere ervaring.
Stadium 4 tribes zijn groepen, teams en bedrijven met een sterke positieve waarden en cultuur. Ik werk zelf gelukkig al weer jaren in een team en vestiging waarin ik dit ervaar. Dit geeft veel energie, verbinding en zorg naar elkaar. We vangen taken van elkaar op, denken met elkaar mee, en werken samen aan een hoger doel. Maar ik zie ook dat wij nog regelmatig de strijd aangaan met de buitenwereld. We’re great – and you’re not. We verliezen dus nog steeds energie die niet waardenvol is.

Met ons team waarin wij werken aan de MKB Krachtcentrale zou ik wel door willen naar niveau 5. Wat hebben wij nu nodig om dat te bereiken? Als ik David Logan goed begrijp, zullen we dan alle oordeel naar elkaar en naar buiten moeten loslaten. Geen strijd meer aangaan met de omgeving. Niet: we are great (and you are not). Maar: in verbinding met de buitenwereld. Onze toegevoegde waarde/bijdrage leveren zonder dit af te zetten tegen iets of iemand anders. Life is great. Een mooi streven, daar wil ik wel aan gaan werken.

Groei met ons mee op de MKB Krachtcentrale op 12 november, waarin tribes een onderdeel van het programma is!

Nieuwe tijden, andere waarden

Presentatie 6 oktober 2009

Collectief Leiderschap

In het nieuwe Business Spiritualiteit Magazine staat een mooie stuk van Paul de Blot over “de behoefte aan collectief leiderschap”. Hij beschrijft de behoefte, in deze tijd van crisis, om de macht weer te verdelen naar de hele groep en daarmee ook het leiderschap. Het vraagt roulerende leiding, naar gelang de situatie dit vereist. Hij laat zien hoe dit eigenlijk de natuurlijke organisatievorm is, die altijd al gezorgd heeft voor het voorbestaan van een groep, een volk of een organisatie. Deze organisatievorm kenmerkt zich door een onveranderlijke kernideologie (bestaande uit gedeelde overtuigingen, verhalen, herinneringen, visies en waarden) en een uiterst flexibele praktijk. Een radicale combinatie tussen realisme en idealisme. Een voortdurend spanningsveld tussen de kernideologie en de operationele creativiteit met individuele initiatieven.
Misschien voor veel mensen een wat abstract verhaal, maar ik herken veel elementen in de samenwerking die ik op dit moment heb met een groep collega’s. Vanuit de kernideologie dat wij een groot aantal MKB ondernemers willen laten ervaren dat het tijd is voor een andere manier van organiseren, leiden en communiceren, zijn wij met 8 collega’s bij elkaar gaan zitten. De eerste conclusie was, dat als wij ondernemers wilde meenemen naar een nieuwe manier van werken, wij dat zelf ook zouden moeten doen. Want wat ben je waard als je anderen adviseert vanuit een theoretisch kader, waarvan je zelf de complexiteit en gevolgen niet hebt ervaren. Geen wonder dat veel MKB-ondernemers wars zijn van adviseurs.
Wij hebben gesproken over onze eigen toegevoegde waarde. Wat willen wij bijdragen aan de wereld, in ons geval de MKB-ers waarvoor wij werken? Wat bindt ons met elkaar? En wat zijn onze individuele dromen en krachten. Waarin is een ieder sterk? Wij hebben allemaal een lijst gemaakt van onze eigen krachten.  Vervolgens hebben we elkaars lijst aangevuld, want soms ziet een ander nog scherper wat jouw werkelijke kracht en toegevoegde waarde is. Van daaruit werd het idee geboren om een ‘ervaringsdag’ te organiseren, waarin wij MKB-ondernemers die toe zijn aan een andere manier van organiseren en samenwerken met hun medewerkers, willen laten ervaren dat er heel veel manieren zijn om dit op een passende en eigen wijze aan te pakken. Dit heeft geleid tot het organiseren van de MKB Krachtcentrale op 12 november a.s..

Vanuit het idee van collectief leiderschap hebben we er voor gekozen om geen echte leider aan te stellen. In het team zitten: twee projectleiders die vanuit verschillende projecten hun projectbelangen behartigen, een voorzitter die overzicht houdt en de communicatie binnen het team coördineert en de teamleden die in verschillende groepjes een rol vervullen rond het programma, de organisatie en de communicatie. Dit klinkt natuurlijk ideaal, maar loopt zeker niet zonder slag of stoot. Basis is dat we elkaar vertrouwen en overtuigd zijn van ieders goede intenties. En dat is ook zo. Maar in de dagelijkse praktijk is dat nog niet altijd makkelijk. Zodra afspraken wat vaag zijn, ontstaan interpretatieverschillen. En voor je het weet is de ander iets aan het doen, waar hij zich niet mee zou bemoeien. Dan is elkaar aanspreken en herdefiniëren essentieel. Dat overkwam mij afgelopen week ook. Door de omvang van het project verloor ik het overzicht met als gevolg dat ik een actieplanning heb zitten maken om  weer overzicht te krijgen. Op zich niets mis mee, dacht ik. Maar ik was vergeten dat we hadden afgesproken dat de voorzitter het overzicht zou houden. Was mijn vertrouwen in de voorzitter onvoldoende? Zeker niet. Maar mijn angst om het overzicht te verliezen en daarmee fouten te maken was blijkbaar groter. Zij attendeerde mij onze ‘ kernideologie’: iedereen doet waar hij goed in is, en bij haar is dat planning en organisatie.  Maar zij was ook blij met mijn individuele initiatief en heeft mijn planning opgenomen in haar overall planning.
En mijn leerpunt: in het vervolg is het handiger om mijn angst gewoon in de groep te gooien en samen te kijken hoe we dit samen kunnen oplossen. Les geleerd!

Het proces is lastig, leerzaam en geweldig inspirerend!