Maandelijks archief: juli 2010

Opruimen geeft ruimte

De vakantie komt er weer aan: tijd om op te ruimen. Tijdens mijn NLP-opleiding leerde Onno mij al hoe heerlijk het is om eens flink op te ruimen. Zowel fysiek als mentaal.

Fysiek opruimen

De kinderen zijn weer een jaartje ouder, en in eens hun oude speelgoed ontgroeid. Spullen schuiven door naar de jongste, die vervolgens haar … niet meer kan keren in haar kamer. Tijd voor een grote opruimactie. De oudste gaat naar de middelbare school en wil nu een echte tienerkamer. Dus weg met de Barbies, Harry Potter lego en knutselspullen. De oude commode, die nog bij mijn oma vandaan kwam, kan nu echt niet meer en vindt een nieuw huis bij een vriendin die in verwachting is van de eerste. Oude spullen krijgen zo weer een nieuw leven op een nieuwe plek.
Zelf ga ik heerlijk aan de slag met het opruimen van de kamer van de jongste twee, uiteraard met een beetje hulp van de dames zelf. En daarna is de zolder aan de beurt. Die ligt ook nog vol met oude zaken die wachten op een nieuw leven op een andere plek.

Mentaal opruimen

Maar ook mentaal is het tijd om op te ruimen. Oude patronen, overgegeven van vader op zoon en van moeder op dochter, steken door de vermoeidheid weer sterker de kop op. Wordt maar weer eens duidelijk hoeveel wij meekrijgen van onze ouders. Ik heb zelf een paar jaar geleden in een familieopstelling mogen staan, waarin een vrouwenlijn stond opgesteld. En daar werd pijnlijk zichtbaar hoe hardnekkig patronen van moeder op dochter kunnen worden doorgezet. In dat geval al 7 generaties. Aan de andere kant heb ik ook mogen ervaren hoe met terugwerkende kracht van dochter op moeder de heling kan doorwerken. Ook zelf herken ik in mijn vrouwenlijn een patroon. Hier gaat het om het onvermogen van een moeder in de lijn, overigens door hele verklaarbare redenen, om het kind te beschermen en volledig lief te hebben, met als gevolg misbruik en mentale verwaarlozing. Dit zorgt ervoor dat het kind zichzelf gaat afschermen en zich heel onafhankelijk ontwikkelt. Gevolg daarvan is echter ook moeite met intimiteit en verbinding. Nu ben ik in de gelukkige omstandigheid dat mijn moeder al stappen heeft ondernomen om dit patroon te doorbreken, maar dat is geen gemakkelijke weg, die zomaar gelopen kan worden. En misschien is het wel niet mogelijk om in één mensenleven een keten te doorbreken. En dus heb ook ik hier nog iets in op te ruimen. Ik heb dit patroon nog voor een stuk in mijn genen zitten. Ook ik worstel met kwetsbaarheid en volle overgave in de angst dat het misbruikt zal worden door anderen. En omdat ook ik dit niet meer wil doorgeven naar mijn kinderen ben ik al lang geleden begonnen om dit laagje voor laagje op te ruimen. Ik mag het teruggeven aan de aarde, heb ik geleerd bij mijn opleiding Intuïtieve Ontwikkeling. De aarde weet hoe zij dit kan gebruiken en nieuw leven kan geven op een andere plek. En voor mij ruimt weer een klein laagje op. Een vermoeiende activiteit, maar ik weet dat de beloning vanzelf komt: ruimte en energie; mijn eigen flow.

Ruimte voor de Nieuwe Tijd

Wat heeft dit alles te maken met de Nieuwe Tijd? Volgens mij alles. Daar waar onze ouders zijn opgegroeid in de opbouwtijd naar de oorlog, waarin overleven en in je materiële behoeften voorzien het meest belangrijk waren, is het nu tijd om van overleven naar bewust leven te gaan. Psychologie stond nog in de kinderschoenen, systemisch werken was nog onbekend. Wij hebben, dankzij hen, de mentale kennis en overvloed die nodig zijn om oude (familie)patronen te doorbreken en daarmee te groeien naar mensen die niet meer reageren vanuit vechten of vluchten, straffen en belonen, maar vanuit heelheid, eigenheid en collectieve verbinding. Een nieuwe bewustzijnsniveau met ruimte voor iedereen, zonder oordeel. Leven in overvloed, zonder misbruik.

Opruimen geeft ruimte. Wat ga jij opruimen?

Het strand: een waardenvolle werkplek

Waardentool

Afgelopen week ben ik samen met een collega en een ondernemer aan de slag geweest met het ontwikkelen van een waardentool voor ondernemers. De bedoeling is om een tool te maken, waarmee ondernemers, samen met hun medewerkers, op een prettige manier in gesprek kunnen gaan over het waardensysteem in hun organisatie. We maken daarbij onderscheid tussen:
• Organisatiewaarden, denk aan: professionaliteit, winstgevendheid, continuïteit en kwaliteit. Deze zeggen vooral iets over de output van de organisatie.
• Cultuurwaarden, zoals: openheid, verantwoordelijkheid, betrokkenheid. Deze zeggen iets over de manier waarop mensen met elkaar omgaan.
• Essentiële waarden, denk aan: liefde, geluk, zinvolheid en verbinding. Het woord zegt het al, het gaat over de echte essentie. Dus Waardenvol zijn, en Waardenvol ondernemen. Hier lees je meer.
Ter voorbereiding voor de tool hebben wij vrijdagmiddag over deze waarden zitten praten en ervaringen uitgewisseld. Ik ervoer toen weer eens hoe belangrijk het is om hierover regelmatig in discussie te gaan. Ineens vallen er weer een heleboel kwartjes waarom zaken lopen zoals ze lopen. En weet ik dat het niet te maken heeft met wat je zegt en wat je doen, maar vanuit welke waardensysteem je het zegt of doet. Maar we zagen ook veel verbanden tussen waarden op essentieel niveau en waarden op cultuur- en organisatieniveau. Bijvoorbeeld: verbinding (essentie), betrokkenheid (cultuur) en continuïteit (organisatie). Ze versterken elkaar.

Het strand

StrandAan het begin van de week had ik het genoegen om met een ondernemer te mogen sparren over zijn visie en de vertaling naar strategie en zijn organisatie. Hij wilde dit echter niet op kantoor doen. Daar werd hij te veel afgeleid door de hectiek van de operatie. We stapten in de auto en reden samen naar het strand. Onderweg kon hij mij vast bijpraten over de zaken die zich de afgelopen periode hadden afgespeeld, zodat ik weer helemaal bij was. Op het strand aangekomen gingen de schoenen uit en liepen we op blote voeten door zand en water te praten over de toekomst van het bedrijf. En wat wij beide zagen, was dat het op deze weidse plek heel makkelijk was om helder naar voren te kijken. Er stond letterlijk en figuurlijk niets in de weg. De beweging in ons lijf, werd moeiteloos omgezet in beweging in het bedrijf, de strategie ontvouwde zich vanzelf. En het leek alsof de ondernemer in gedachten al in zijn toekomst liep.

Werken…

Wat ik mij in het gesprek over waarden ben gaan realiseren, is dat het kiezen van de werkplek bepaalt vanuit welk waardeniveau ik redeneer. Op ons kantoor in een strakke zakelijke vergaderzaal, werk en redeneer ik vanuit organisatiewaarden. Heel zinvol als we bezig zijn met het realiseren van onze jaardoelstellingen in kwaliteit en kwantiteit. Aan onze ‘keukentafel’ op kantoor gaat het al veel meer om de cultuurwaarden en de manier waarop wij met elkaar omgaan.
Maar daar op het strand ging het ineens vooral over de essentiële waarden: verbinding, zinvolheid, geluk. En door de verbondenheid tussen de verschillende waardeniveaus vielen de andere twee niveaus als vanzelf op hun plek. Dus ging het uiteindelijk ook over onafhankelijkheid, winstgevendheid en duurzame groei.

Een waardenvolle werkplek

Aan het begin van de week voelde ik mij een beetje schuldig, dat ik aan het strand-wandelen was, terwijl mijn collega’s op kantoor aan het werk waren. Nu besef ik dat mijn klankbordsessie op het strand misschien wel de meest waardenvolle activiteit van de week was. Vooral omdat het ook mij weer liet redeneren vanuit de essentiële waarden, waardoor ik zelf weer scherper heb hoe ik waardenvol kan zijn naar anderen. Ik ben in de flow van strand en zee gestapt en zit er voorlopig nog lekker in. Thanx, Jan.
Vanaf nu ga ik mensen om mij heen stimuleren om regelmatig een werkplek te zoeken die hen in contact brengt met hun essentiële waarden. Of dat nu strand, bos of de kermis is. Volgens mij wordt de wereld en ons werk daardoor mooier en beter; maar ook concreet op organisatieniveau winstgevender, duurzamer en waardenvoller.

WAAR ga jij morgen werken?

Successen vieren

Vanuit onze calvinistische normen en waarden zijn wij niet zo gewend om complimenten te geven en successen te vieren. ‘Doe maar gewoon, dan doe je gek genoeg’. Daarentegen zijn we goed in het zien van de fouten en missers die we met elkaar maken. We worden getraind in het geven van goede feedback, zodat deze wordt geaccepteerd en de ander kan werken aan zijn of haar ‘zwaktes’. Maar hoe goed je ook feedback geeft, de focus blijft op zaken die niet goed genoeg zijn.

Een mooiere wereld

Ik vraag mij af of dit ons nu echt gaat helpen om te werken aan een betere en mooiere wereld. Als we allemaal werken aan onze zwaktes en het steeds een beetje beter doen, hoe snel veranderen we dan? En wat is daarvan het resultaat? Ik geloof dat wij veel sneller en leuker kunnen werken aan een betere en mooiere wereld door te leren elkaar te complimenteren, aan te moedigen om door te gaan met de zaken die we goed kunnen en successen te delen. Daarmee stimuleren we iedereen om ons heen om te gaan doen wat ze goed kunnen, daar worden we toch allemaal blij van. Daarnaast wordt het dan ook makkelijker om te erkennen wat je niet goed kunt en dat over te laten aan een ander. Dit helpt volgens mij in bedrijven om mensen flexibeler te krijgen en te houden.

Wat geven wij door?

Als je kijkt naar de nieuwe generatie kinderen, wat geven wij dan eigenlijk door. Het blijkt dat 1 op de 6 kinderen inmiddels een label als dyslexie (jij kunt niet goed lezen), dyscalculie (jij kunt niet goed rekenen), ADHD (jij doet te druk) en autisme (jij kunt je niet goed inleven in anderen) heeft. Daarbij ligt de focus dus weer op wat ze niet goed kunnen. Al deze kinderen krijgen het signaal: jij bent niet goed genoeg. Wat doet dat met deze kinderen? Ook op de langere termijn. Worden het hiermee verantwoordelijke en zelfstandige medemensen? Ik betwijfel dat.

High five

Als je zelf een kind hebt dat een label heeft, weet je hoe belangrijk het is om juist te focussen op wat het wel goed kan. Mijn dochter kan zich niet zo goed inleven in anderen, maar zij kan bijvoorbeeld wel heel goed strips tekenen, is erg sterk met taal en heeft veel aandacht voor het weggeven van kleine dingetjes aan mensen die zij aardig vindt (een bloemetje, een mooie tekening, een glad steentje). Daarnaast leer je enorm te genieten van elke stap die zij maakt en daar bewust van te genieten. Als zij komende week, na 5 jaar zwemles, haar A diploma haalt, is het hier groot feest. Ze kreeg afgelopen week met proefzwemmen al high fives van al haar klasgenoten. Dat deed haar zichtbaar goed. De kinderen waren, met haar, trots op haar prestatie. Goed gedaan, juf Monique!
Bij deze ook een compliment en aanmoediging aan alle ouders, met en zonder gelabelde kinderen, die blijven focussen op wat hun kinderen goed kunnen en dat bewust met ze vieren. Keep on going!
En op mijn werk heb ik deze week met mijn leidinggevende de afspraak gemaakt dat ik geen feedback meer ga geven, alleen nog complimenten en aanmoedigingen!

En deze High five is voor jou!
Geniet van wat je kunt en vier je successen met anderen.

Sociale overwaarde wordt collectieve waarheid

Het concept van sociale overwaarde is een prachtig mechanisme: kennis en relaties delen met anderen en ontdekken dat het door delen alleen maar meer wordt. Je krijgt namelijk kennis en betere relaties terug. Durf te vragen is daar een heel mooi voorbeeld van. Iedereen die dat voor het eerst meemaakt is onder de indruk van het effect ervan. Niet alleen in concrete resultaten, maar vooral in het gevoel van verbondenheid. Elkaar iets gunnen, vrij van verwachtingen en afspraken.

Collectieve waarheid

Nu zag ik gisteren het filmpje van Clay Shirky op TED, waarin hij nog een stap verder gaat. Door alle sociale overwaarde op het internet met elkaar te verbinden ontstaat een soort collectieve waarde of -waarheid. Hij geeft het voorbeeld van een juriste in Kenia die samen met een paar programmeurs Ushahidi heeft ontwikkeld. Een platform dat alle digitale meldingen van geweld in Kenia registreert en inzichtelijk maakt. Of ze nu van blogs, sms, twitter of andere meldingen komen. Op deze manier kan iedereen zien waar, wanneer en hoeveel geweld er is in Kenia. Deze informatie is waardevol voor iedereen die er mee te maken heeft. Of het nu gaat om politici die beleid willen maken, politie die gericht wil ingrijpen, maar ook gewone mensen. Het geeft namelijk inzicht en stijgt uit boven onze individuele perceptie. Het geeft ons een collectief inzicht en is daarom van collectieve waarde (collectieve waarheid). Het dempt onjuiste propaganda en elkaar napraten.

De titel van Clay Shirky’s Talk is: ‘How cognitive surplus will change the world.’ En ik geloof dat hij daar gelijk mee heeft. Zou Geert Wilders nog zoveel succes hebben als wij bijvoorbeeld onze collectieve informatie bundelen over de prachtige dingen die moslims presteren?

7 days of inspiration

En ik ben niet de enige die dit gelooft. Er is een initiatief in ontwikkeling genaamd ‘7 days of inspiration’ waarin een groeiende groep mensen aan de slag gaat om februari 2011 een week lang Nederland wil inspireren door gebruik te maken van de sociale overwaarde die er is in ons land. Dit initiatief vindt plaats in 14 steden in Nederland. En jij bent van harte uitgenodigd om jouw overwaarde te delen in dit initiatief. Kijk op http://www.7daysofinspiration.com.

Clay Shirky heeft mij geïnspireerd om ook mijn sociale overwaarde tot collectieve waarde te maken. Ik wil aan de slag met een platform om waardenvolle onderwijsvoorbeelden zichtbaar te maken.

Time to act!