Maandelijks archief: februari 2013

Geven en delen

… in plaats van willen ontvangen en nemen.

Kopjes

Afgelopen woensdag liet een bijzondere man mij eenvoudig zien hoe het werkt. Hij zei: “Pak allemaal een kopje in je handen. En doe precies wat ik zeg. Geef het kopje weg aan je rechterbuurman of -buurvrouw.” En wat gebeurde er? De kopjes gingen in het rond en iedereen kreeg steeds weer opnieuw een kopje (geen tekort), die hij weer door kon geven. Het stroomde kopjes. Maar dat niet alleen, het was ook leuk, we kregen allemaal een lach op ons gezicht en het voelde goed.
Vervolgens zei hij: “Pak allemaal weer een kopje in je handen. En doe weer precies wat ik zeg. Wil nu alleen het kopje van je linkerbuurman ontvangen.” En wat gebeurde er? Helemaal niets. De kopjes bleven waar ze waren. Iedereen had een kopje (geen tekort), iedereen wachtte af en het voelde helemaal niet goed. Geen lach, geen plezier.

Verdienen

Vrijdagmiddag mocht ik in een metaalbedrijf met medewerkers aan de slag met het ‘doen’ van waarden als Respect. We hadden het over het geven van complimenten om je respect te laten zien aan een ander. Eén van de medewerkers zei: “Maar een compliment moet je eerst verdienen.” Ik speelde met hen het bovenstaande spelletje en het kwartje viel direct: misschien toch maar niet wachten tot iemand het verdient, gewoon geven. Er is altijd wel een reden om iemand een compliment te geven.

Compliment die ik vrijdag van een draaibankmedewerker kreeg
Compliment dat ik kreeg van een jonge draaibankmedewerker

Balans geven en nemen

Eén van de medewerkers, die het gewoon geven van complimenten en respect toch wat lastig vond, zei: “maar het gaat toch over een goede balans tussen geven en nemen? Ik geef het hem als ik het ook krijg van hem.” Dat klinkt logisch, maar de kopjes metafoor blijft bestaan. Ga je nu eerst wachten tot je het krijgt? En dan precies even veel teruggeven als je ontvangt? Zodat de balans tussen geven en nemen tussen jou en de ander goed blijft?
Of geef je het gewoon? Pay it forward. Als je iemand respect geeft en hij geeft het aan de volgende, komt het vanzelf van iemand bij jou terug. Het gaat dus over de balans tussen geven en nemen van jou met ‘de ander’ (de wereld, de kosmos, ….). Laten we stoppen met op individueel niveau de balans tussen geven en nemen te vereffenen en gewoon geven aan de ander, wie hij ook is en wat hij ook daarvoor terugdoet naar jou of naar een ander.

If you give a little love, you van get a little love of your own…
If you give a little love kopie

Advertenties

Van grote verhalen naar persoonlijke getuigenissen

De perfecte wereld?

Afgelopen week heb ik weer ervaren hoe belangrijk persoonlijke doorbraken zijn bij het veranderen van het grotere geheel en bij het veranderen van organisaties. We komen uit een tijd waarin we, in ons leven, maar ook in ons werk gefocust waren op het behalen van grote zichtbare resultaten, harde targets en externe, zakelijke doelen: zoveel omzet, nog meer groei, marktleider worden, die grotere auto en snellere laptop, … Alles voor de buitenkant, de wereld is maakbaar tot onze perfecte wereld.

Ik hoorde het mijn dochter deze week nog zeggen: ‘de wereld moet perfect zijn, alles moet gaan zoals ik dat wil’. En dat zegt ze, omdat wij, en ook ik, lange tijd deze illusie hebben verkondigd en ook geprobeerd te leven.

Maar niet meer. We zijn aangekomen in de Nieuwe Tijd en mogen de oude illusies loslaten en doorstappen naar een liefdevolle bestemming in onafhankelijke verbondenheid. Daarin leren we weer anders kijken, zoals Parktheater Eindhoven treffend zegt: “Wij zijn niet perfect, tot je verliefd op ons wordt.” Voel de energie die dat kan ontketenen en ineens kunnen we de grote uitdagingen zonder moeite aan. Dit kun je niet zien, maar zeker wel voelen.

“De wereld is niet perfect, tot je er verliefd op wordt.”PICT1359

Het wordt persoonlijk

Wat lastig is in bedrijven is dat deze omkering van ‘werken aan een extern doel’ naar ‘talenten inzetten voor relevante toegevoegde waarde voor de klant’ niet meer bestuurd en gecontroleerd kan worden. Het proces begint ook niet meer bij visiedocumenten en organisatiestructuren. Tijdens de leren-van-elkaar-kring met de Slimste bedrijven van Nederland van 2012 werd weer eens helder dat deze omkering plaats vindt vanuit een persoonlijke drive. Het anders WILLEN doen. Of het nu een burnout, een groot verlies, een bijzondere ontmoeting of een indrukwekkende ervaring is. Al deze ondernemers zijn het anders gaan doen vanuit een persoonlijke reden. Vervolgens zijn ze stapje voor stapje, ieder op hun hele eigen-wijze de transitie gaan maken naar het hart van de organisatie en het hart van hun mensen. De ene gedreven door eerlijkheid, de ander door gelijkwaardigheid, een derde door vertrouwen. En allemaal hebben deze ondernemers eerst zelf hun eigen doorbraken gecreëerd voor zij hun mensen en organisatie in verandering kregen.

Focus op het proces

Doordat het niet meer gaat over snelle, korte termijn, externe, harde doelen, maar over lange termijn uitdagingen die we met positieve energie tegemoet willen treden, wordt het proces dat we doorlopen, de stappen die we maken, de voortgang die we realiseren nog belangrijker. De veranderingen zitten hem namelijk in de details. Niet meer vanuit rationaliteit (ons hoofd) producten verkopen, maar vanuit ons hart. Niet de klant kennen, omdat we dan beter verkopen, maar de klant kennen omdat we hem willen kennen. Omdat we willen weten hoe een mooiere wereld er voor hem of haar uit zou moeten zien en dan bekijken of onze producten daarin kunnen helpen. De verandering zit in de details en subjectieve zaken als beleving, gevoel en geluk en vraagt om anders en scherper kijken; naar onszelf, als mens, als uniek persoon.

Verhalen vertellen

Zo jammer dat de meeste berichten die we lezen in de media, maar ook de verhalen die wij zelf vertellen, vooral gesproken gaan over de grote zaken, (winst)cijfers en de mega-doorbraken, terwijl de kleine menselijke veranderingen die er echt toe doen, nog te weinig vertelt worden. Het is tijd dat we juist deze verhalen met elkaar gaan delen: de twijfels, de inzichten, de lastige, maar zeker ook de bijzondere momenten, soms zo klein dat je moet opletten om ze te herkennen. Gelukkig ontstaan er steeds mooie initiatieven, waarin deze verhalen de ruimte krijgen. Zo heb ik zelf een keer mijn persoonlijke verhaal mogen houden op het Inspiratiepodium van Maria Mazarakis. Zij vraagt mensen de rode draad uit hun leven te vertellen op haar Inspiratiepodium, maar kijk ook eens naar: Standup inspiration, Mijn Moment en My Story. Dit zijn de verhalen die er nu toe doen. Die ons, mij inspireren om verliefd te zijn op het leven en de wereld.

Van het Ganzenbord…

En ik ben er van overtuigd dat Kees Pater van Koekjesbakkerij Veldt in 2011 Slimste bedrijf van Nederland is geworden door zijn, inmiddels legendarische zin, “ben daar toch eigenlijk wel een beetje van het Ganzenbord getippeld”. Zijn lef om zichzelf ter discussie te stellen heeft geleidt tot een bedrijf dat koekjes bakt vanuit ‘de wereld van Geluk’.

Laten we ervan genieten en ons verwonderen over de kleine doorbraken en het bijzondere proces van heling waar we midden in zitten. Want…
“De wereld is niet perfect, tot je er verliefd op wordt.”

2013: Welkom in de Nieuwe Tijd

21 december 2012

IMG_0459Er is iets wezenlijks veranderd in de afgelopen tijd. We zijn, zoals voorspeld door de Maya’s, door de magische grens van 21 december 2012 gebroken en zijn de Nieuwe Tijd ingestapt. De Inka’s geloven dat wij van bewustzijnsniveau 3, wat ging over tegenstellingen: goed en kwaad, zwart en wit, mooi en lelijk, man en vrouw; zijn overgegaan naar bewustzijnsniveau 4, wat gaat over integratie, samenwerken, balans, eenheid en heelheid. Maar wat betekent dat eigenlijk? En vooral hoe kunnen wíj daar iets mee?

Van achteruit naar vooruit

Elvira van Rijn verwoordt het mooi: voor 21 december 2012 moesten we het verleden verwerken, werken aan belemmeringen in onszelf, ze onderzoeken en ons er doorheen worstelen om vrijer en liefdevoller te kunnen zijn en een mooiere wereld te bereiken, om steeds meer heel te worden. Dat hoeft nu niet meer. Nu hoeven we alleen nog de toekomst te dromen en ons te bevrijden van belemmeringen. Loslaten en er niet meer in blijven rondhangen. Toegegeven, ook het loslaten van belemmeringen kan even pijn doen of naar voelen, maar het is een stuk makkelijker. Je hoeft niet meer te weten wat de belemmeringen waren, je hoeft ze alleen nog los te durven laten.

Kinderlijk eenvoudig

Kinderen begrijpen die vaak beter dan wijzelf, zo ondervond ik vanmiddag weer. Mijn dochter kon op de tafel bij de Craniosacraal therapeut in een moordend tempo de belemmeringen uit haar laten stromen en voor het eerst naar haar gevoel in haar buik. Waar ze vorig jaar nog lag te vechten op de tafel, waardoor ik soms letterlijk op haar moest liggen om haar op tafel te houden, stroomde zij deze, en vorige keer (ook in 2013) als vanzelf ‘leeg’. Nu was mijn lichaam de grootste belemmering, omdat ik de energie en trillingen niet snel genoeg kon afvoeren. Ik kreeg gevoelloze armen en benen en had echt even nodig om na de sessie alles los te laten.

Dromen van bestemming

De drie vragen die er nu nog toe doen zijn:
• Waar sta je nu?
• Waar wil je heen? Wat is je bestemming?
• En wat heb je nodig?
De verandering die hier in zit is, in mijn beleving, dat we voorheen worstelden om op een volgend doel (een doel, een resultaat) te komen, als een pijl naar een doel. We moesten bijvoorbeeld x producten verkopen om de geprognotiseerde winst te halen. Dat betekende hard werken aan verkoopacties en deals met klanten om dit te realiseren.
Nu mogen we precies andersom aan de slag. We gaan nu vanuit ons huidige punt verder, naar een door ons gekozen bestemming. Wat mij betreft naar een wereld van overvloed en liefde. Dit is geen vaststaand punt en zullen we misschien wel nooit volledig bereiken. Maar dat is ook niet erg. We zijn op weg vanuit een punt naar voren. We kijken nu welke talenten we in onszelf kunnen gebruiken om samen toegevoegde waarde te leveren. En misschien doen we dat nog steeds door het verkopen van dezelfde producten, als dat is waarmee we relevante toegevoegde waarde leveren aan onze klanten en als dat kan met de talenten die we bezitten. Het enige verschil zit hem er dus in dat we weten welke relevante toegevoegde waarde onze producten hebben voor onze bestemming. Of dit nu een menselijkere zorg is, beter onderwijs, een schone stad of gezond eten. Vanuit het geloof in die toegevoegde waarde willen we onze talenten met passie en compassie inzetten om onze producten en diensten bij de mensen te brengen voor wie dit bijdraagt aan een mooiere wereld.

Omgaan met de verschuivende horizon

Gisteren hadden we een ontmoeting met 8 van de 12 slimste bedrijven van Nederland. Zij proberen al steeds meer te werken vanuit relevante toegevoegde waarde en de mensen centraal in het proces om dit te realiseren. Daarin was mooi te ervaren hoe de omkering waar we nu in zitten ook best even wennen is. Het puntje op de horizon is onbereikbaar en verschuift steeds weer. Zoals collega Anke zegt: “bewustwording is een bitch”. Als je eenmaal deze route begint te volgen, stopt het namelijk niet meer. Je bent nooit klaar en bereikt nooit het eindpunt. De bedrijven zijn een bewustwordingsproces ingestapt, die wij als ‘slim’ hebben betiteld, maar waarvan ze nu voelen dat het steeds weer ‘slimmer kan’. Letterlijk zeiden twee ondernemers gisteren “ik weet eigenlijk niet waarom wij Slimste bedrijf zijn, er is nog zoveel beter te doen. We zijn er nog lang niet.” Toch zijn dit de bedrijven waar we willen werken. Bedrijven waar ieder mens telt, ieder mens mee mag doen, en ze samen op ontdekkingsreis zijn en blijven om te kijken hoe het nog ‘slimmer kan’.
Slimste bedrijven 2012
Laat je inspireren door deze slimme ondernemers op: het MKB Krachtcentrale kanaal op Vimeo Prachtige verhalen van 12 bedrijven die Slim op weg zijn in een Nieuwe Tijd.

Welkom in de Nieuwe Tijd!

Als je meer wilt lezen over 21 december 2012 kijk dan eens op: Het Geheim achter Geluk