Tagarchief: arnhem

Licht en Donker

Het was weer een mooie week met grote tegenstellingen. Momenten van grote vervulling en momenten van enorme teleurstellingen. Licht en donker.

Stadsopstelling Arnhem

In het kader van 7 Days of Inspiration wilden we met een groep mensen onderzoeken hoe we de verbinding met de Stad Arnhem en met name met het centrum van de stad konden verbeteren. In eerdere gesprekken kwamen we tot de conclusie dat het centrum van Arnhem in oorlogstijd veel leed heeft gekend en dat dit mogelijk iets te maken heeft met onze ervaringen dat er in Arnhem veel wordt ondernomen wat uiteindelijk niet lijkt te lukken. Zou er een verband zijn? En is het mogelijk om daarin een heling te laten plaatsvinden en zo de verbindingen en het succes in de stad te vergroten? Dit wilde we onderzoeken middels een Stadsopstelling, begeleid door Eric de Waard van De Waard Coaching. Een opstelling maakt een systeem zichtbaar en geeft daarmee inzicht in het systeem en de mogelijkheid om daarin te interveniëren.

Licht en donker

Afgelopen woensdag verschenen er 12 mensen op deze zonnige middag in de Eusebiuskerk in Arnhem. Het zaaltje waarin we bij elkaar kwamen was prachtig verlicht door het zonlicht door de gebrandschilderde ramen. Heel toepasselijk hingen er foto’s van de kerk van voor en na de oorlog, waardoor goed zichtbaar was hoe erg de binnenstad heeft geleden van de operatie Market Garden.
Na een korte introductie door Eric werd gevraagd wie een vraag in relatie tot de stad zou willen inbrengen. Aan de hand van de vraag werden een aantal elementen opgesteld waaronder de Stad, het Donker en het Licht. En zonder hier de hele opstelling te beschrijven, kwam er voor mij een bijzonder mooi inzicht. Als je het Donker niet kunt accepteren en met liefde omarmen, zal het zichzelf naar de voorgrond duwen en daarmee het Licht verduisteren. Dit geld voor de Stad: accepteer dat destijds De brug te Ver was en dat dit een enorme prijs heeft gevraagd, respecteer de doden en levenden aan beide zijden, want ook de Duitsers die zijn gesneuveld waren maar gewone mannen, vaders en zonen. Geef deze geschiedenis een liefdevolle plek in de stad en bouw daarop nieuwe verbindingen van liefde en vrede. En het Licht zal het Donker aanvullen.
Maar dit geldt ook voor mijzelf. Door mij schaduwzijde te accepteren en liefdevol te laten zijn kan ik in mijn kracht staan. De teleurstellingen van deze week mogen er ook zijn, daarmee worden mijn momenten van vervullingen alleen maar mooier en helderder.

Positief en Negatief

Zowel vanochtend als vanmiddag had ik een gesprek met ondernemers over Waarden in de organisatie en het gedrag dat daarbij hoort. In beide bedrijven is men in een proces om meer op waarden met elkaar te verbinden. Dit vraagt soms ander gedrag van mensen in de organisatie om zo samenwerking en de werksfeer te verbeteren. En hoewel we het er over eens waren dat het vooral belangrijk is om daarbij aandacht te geven aan het positieve gedrag en negatief gedrag te negeren, want wat je aandacht geeft groeit. Toch besef ik nu ook dat je liefdevol moet blijven naar de mensen die (nog) niet mee willen in de nieuwe gedrag. Hun negatieve gedrag mag je negeren, maar deze mensen mag je niet negeren. Accepteer hen en biedt liefdevol hulp aan. Alleen dan zal het negatieve gedrag naar de achtergrond gaan en ruimte geven aan het positieve, zodat dit kan groeien. En besef dat het Donker ook een functie heeft, kritisch blijven naar verandering geeft de organisatie ook een vorm van stabiliteit, die waardenvol is in een tijd van grote veranderingen.

Yin en Yang hebben elkaar nodig

Thuisgevoel

Wat betekent thuisgevoel voor jou?
Voor mij is thuisgevoel vooral een plek waar ik mijzelf mag zijn. Een plek waar mensen zijn waar ik van hou, mensen waarmee ik een goede verbinding heb, mensen die ik respecteer en mij ook respecteren. Het heeft voor mij dus meer met mensen te maken, dan met een plek.

Dag van de Dialoog

Thuisgevoel was het gespreksonderwerp tijdens de Dag van de Dialoog in Arnhem dit jaar. Dag van de Dialoog is een landelijk event waarin meer dan 60 gemeentes deelnemen. Het event is gestart in 2002 vanuit Rotterdam naar aanleiding van het TwinTower-drama op 9/11. De intentie is om de dialoog tussen mensen weer aan te gaan, in de hoop en verwachting dat dit leidt tot meer verbinding en een betere wereld. Een paar weken geleden heb ik een training gevolgd om een dialoogtafel goed te kunnen begeleiden, en het belangrijkste was om mensen te helpen in dialoog te blijven en niet in discussie te gaan. Tijdens deze training kregen we al een voorproefje van de bijzondere gesprekken die je dan kunt hebben met mensen.

Arnhem, 6 november 2010

Zaterdag 6 november, was het event ook in Arnhem, met als thema Thuisgevoel. Er waren meer dan 40 dialoogtafels met gemiddeld 7 deelnemers. Samen met Raymond Witvoet hadden wij het idee om het dichtbij, in onze eigen wijk, te organiseren. Als locatie hadden we geregeld dat we in de Kumpulan terecht konden. Dit is het restaurant van Militair Tehuis Bronbeek, dat aan de rand van onze wijk staat.
We hadden een prachtig zaaltje wat al een behoorlijke dosis thuisgevoel uitstraalde. Met nog een schemerlampje, een schaal mandarijnen en door-mijn-dochter-zelfgebakken cakejes was de aankleding compleet. Nu nog mensen. We hadden meer dan 500 folders in de wijk rondgedeeld en gelukkig vooraf via de mail al voldoende aanmeldingen.

Dialoog en echte verbinding

Wat een bijzonder mooie groep hadden we: een echtpaar dat al bijna 40 jaar in de wijk woont, een mexicaanse antropologe die getrouwd is met een Nederlander en ongepland in Nederland is komen wonen, een jonge student met ambities om de politiek in te gaan, een postbode uit de wijk en een vrouw die linken heeft met Bronbeek en Nederlands-Indië en die 25 jaar in het buitenland heeft gewoond en nu weer terug is.
Al tijdens de kennismakingsronde werd duidelijk hoe fijn mensen het vinden om op deze manier met elkaar in gesprek te raken, en hoe ontzettend nodig dat is. Het thema Thuisgevoel was daarin ook enorm behulpzaam. Juist dialoog draagt sterk bij aan het thuisgevoel van mensen. Bij het uitwisselen van ervaringen over thuisgevoel werd ook de diversiteit van de groep mensen mooi zichtbaar. Diversiteit in leeftijd en diversiteit aan achtergronden/ cultuur. En al snel ging het gesprek over culturele verschillen, begrip en onbegrip, gedrag met goede intenties maar kwetsende uitwerking, respect en vragen stellen. Het vragen naar ervaringen hielp om uit de discussie te blijven. Door geen mening te geven over het verhaal van de ander, maar er gewoon een ander verhaal tegenover te zetten voelde iedereen de ruimte om er uit te halen, wat hij of zij wilde.
Derde stap in het proces was dromen. Hoe zou de wijk eruit zien als we met zijn alle werkelijk thuisgevoel zouden ervaren? Wat zie je dan, wat gebeurd er dan? Veel van de dromen hadden te maken met elkaar groeten op straat, een praatje maken, maar ook met een goed gesprek bij een gezamenlijke maaltijd. Eten blijkt toch weer een prachtige verbindende factor voor mensen. Als laatste hebben we nog gesproken over wat we zouden kunnen doen om het Thuisgevoel in onze eigen wijk te versterken. De tijd was gevlogen en het was tijd om afscheid te nemen.

Meer Thuisgevoel

De directe winst van deze dag is dat ik 7 mooie mensen een stuk beter heb leren kennen en leren begrijpen. Dit zal zeker een positief effect hebben op mijn thuisgevoel in onze wijk.
Daarnaast heb ik mijzelf voorgenomen om samen met kinderen uit de wijk in de kerstvakantie aan de slag met een Overwaarde Bank voor in de wijk. In navolging van de prachtige Overwaardetafel van Nils Roemen en Gerrit Snijders, wil ik een bank maken van stukken hout die mensen in de wijk over hebben. De bank kan dan een plekje krijgen in de wijk, zodat mensen die er op plaatsnemen een lekkere plek hebben om met elkaar in gesprek te raken, elkaar te leren kennen en zo bij te dragen aan meer thuisgevoel in de wijk.
Wat ga jij doen om jouw eigen thuisgevoel te versterken en dat van de mensen om je heen?

Vandaag kwam ik één van de deelnemers tegen op school, we herkende elkaar en begroette elkaar. En ik voelde een beetje Thuisgevoel!

8 Uur Overwerken

Afgelopen vrijdag mochten we weer: 8 uur overwerken voor het goede doel. Op 10 plekken in Nederland, in 50 teams, werd door ongeveer 500 mensen 8 uur van hun creativiTijd gedoneerd aan 50 goede doelen. Een concept dat al een aantal jaren plaats vindt op de laatste vrijdag van maart.

8OU Arnhem

Zo ook in Arnhem. We waren te gast op EenTweeTien op de Vossenstraat een Arnhem. Een creatieve broedplaats midden in de stad. Vanaf 17:00 uur druppelde iedereen binnen en werd afgetrapt met een gezamenlijke maaltijd. Rond 18:00 uur gaf Gerjanne Tiemens het startsein en maakte de teams en de goede doelen bekend. Ik mocht samenwerken met Donna Verheijden, Diederik Verhoef, Onno Groen en mentor Michel van deWiel en wij mochten ons buigen over een vraagstuk van Vaders Actief.

Bron: René Wouters

Vaders Actief
Vaders Actief is opgestart door een groep Turkse mannen in de wijk Broek in Arnhem. De mannen zijn de discussies over integratie en Nieuwe Nederlanders zat, maar ook de criminaliteit, vandalisme, onverschilligheid en argwaan in hun wijk. Hun idee is simpel. Door zich met anderen te verbinden als ‘Arnhemmers’ en vervolgens aan de slag te gaan, ontstaat verbindingen en begrip. Je kunt namelijk Arnhemmer en tegelijkertijd Turk zijn. Je hoeft je identiteit en oorsprong niet te verlaten om ook gewoon Arnhemmer te zijn. De mannen organiseren activiteiten voor andere mannen, maar ook voor vrouwen en kinderen. Denk daarbij aan voetbalcompetities, volleybaltraining, Moederdag Matjes Markt, en nog veel meer.

De uitdaging
Vaders Actief blijkt een vrij uniek concept, omdat het werkelijk door en voor de bewoners van Broek is geïnitieerd en omdat het eenvoudig en actiegericht is. Ook in Den Haag hebben ze dat in de gaten, met als gevolgd dat de minister al is komen kijken. De vaders van Vaders Actief willen graag aan de buitenwereld laten zien wat ze doen en hoe zij het doen. Ze hopen “dat mensen elkaar beter leren kennen, en er daardoor geen ruzie meer is in de wereld”, aldus Marasli Orhan, één van de initiatiefnemers van Vaders Actief.

Aan de slag
Na een korte introductie door de vaders en wat vragen vanuit de groep, gingen we aan de slag met een plannetje. Dat was al snel duidelijk. We zouden 3 dingen opleveren: een website waarop zijn hun initiatief en hun activiteiten zichtbaar kunnen maken, een brochure voor de aankomende Moederdag Matjes Markt en een huisstijl om een stukje herkenbaarheid te realiseren. Met een groepje met veel kennis op het gebied van DTP, websites, grafische ontwerp en film bewerking was dit een vrij eenvoudige klus. Dus laptops op tafel en aan het werk. Zelf heb ik daar minder ervaring mee, maar gelukkig was de website in WordPress (net als deze blog), dus het vullen van de site met tekst en foto’s kon ik bijdragen.

Bron: René Wouters

Het resultaat
Om half 2 waren onze producten klaar en mochten we dit presenteren aan alle aanwezigen en onze opdrachtgevers. “Mooi, mooi, mooi”, bleef Orhan maar herhalen. Ook de resultaten van de andere groepen waren prachtig: een “tongen voor Malari”-event met viral voor Malaria No More, een promofilmpje en nieuwe huisstijl voor Tientjes, een campagne voor Doenersnet van Oxfam-Novib en een strategie om meer mensen te betrekken en te laten bijdragen aan een project in Malawi. Ik was moe maar voldaan. Wat is het heerlijk om samen met anderen concreet aan de slag te zijn voor een goed doel. En ik ben weer verbaasd over het de kracht en mogelijkheden die je samen met anderen kunt mobiliseren als je dat wilt. Volgend jaar zeker weer. Gerjanne en Peter Paul bedankt!

50e blog
Jazeker, dit was mijn 50e blog. En ik ben daar best een beetje trots op. Toen ik een klein jaar geleden begon had ik geen idee dat ik dit zo leuk zou vinden. Ik ben begonnen met het idee: ‘ik zie wel of dit wat voor mij is’. Nou, dat is het zeker. Ik vind het heerlijk om mijn hoofd leeg te maken en mijn gedachten en ervaringen te structureren en op te schrijven in mijn blog. Ervaringen als innovatieadviseur, als moeder, als ouder van een autistisch kind, als idealist in de hoop op een mooiere wereld. Het geeft mijzelf overzicht en rust in mijn hoofd, maar is ook een uitlaatklep voor mijn passie voor de kracht van mensen en mijn waarnemingen in de onderstroom. Dat er ook nog eens mensen zijn die het leuk vinden om te lezen, vind ik helemaal fantastisch. Ik vind het ook grappig om te ervaren dat de blogs die ik (te) snel schrijf, omdat ik bijvoorbeeld niet zo veel tijd heb, het meeste reacties oproepen. Niet te veel nadenken en gewoon opschrijven is blijkbaar prima. Aan al mijn lezers tot nu toe wil ik zeggen: dank je wel voor het lezen en reageren.

Tot snel!