Tagarchief: bestemming

Van grote verhalen naar persoonlijke getuigenissen

De perfecte wereld?

Afgelopen week heb ik weer ervaren hoe belangrijk persoonlijke doorbraken zijn bij het veranderen van het grotere geheel en bij het veranderen van organisaties. We komen uit een tijd waarin we, in ons leven, maar ook in ons werk gefocust waren op het behalen van grote zichtbare resultaten, harde targets en externe, zakelijke doelen: zoveel omzet, nog meer groei, marktleider worden, die grotere auto en snellere laptop, … Alles voor de buitenkant, de wereld is maakbaar tot onze perfecte wereld.

Ik hoorde het mijn dochter deze week nog zeggen: ‘de wereld moet perfect zijn, alles moet gaan zoals ik dat wil’. En dat zegt ze, omdat wij, en ook ik, lange tijd deze illusie hebben verkondigd en ook geprobeerd te leven.

Maar niet meer. We zijn aangekomen in de Nieuwe Tijd en mogen de oude illusies loslaten en doorstappen naar een liefdevolle bestemming in onafhankelijke verbondenheid. Daarin leren we weer anders kijken, zoals Parktheater Eindhoven treffend zegt: “Wij zijn niet perfect, tot je verliefd op ons wordt.” Voel de energie die dat kan ontketenen en ineens kunnen we de grote uitdagingen zonder moeite aan. Dit kun je niet zien, maar zeker wel voelen.

“De wereld is niet perfect, tot je er verliefd op wordt.”PICT1359

Het wordt persoonlijk

Wat lastig is in bedrijven is dat deze omkering van ‘werken aan een extern doel’ naar ‘talenten inzetten voor relevante toegevoegde waarde voor de klant’ niet meer bestuurd en gecontroleerd kan worden. Het proces begint ook niet meer bij visiedocumenten en organisatiestructuren. Tijdens de leren-van-elkaar-kring met de Slimste bedrijven van Nederland van 2012 werd weer eens helder dat deze omkering plaats vindt vanuit een persoonlijke drive. Het anders WILLEN doen. Of het nu een burnout, een groot verlies, een bijzondere ontmoeting of een indrukwekkende ervaring is. Al deze ondernemers zijn het anders gaan doen vanuit een persoonlijke reden. Vervolgens zijn ze stapje voor stapje, ieder op hun hele eigen-wijze de transitie gaan maken naar het hart van de organisatie en het hart van hun mensen. De ene gedreven door eerlijkheid, de ander door gelijkwaardigheid, een derde door vertrouwen. En allemaal hebben deze ondernemers eerst zelf hun eigen doorbraken gecreëerd voor zij hun mensen en organisatie in verandering kregen.

Focus op het proces

Doordat het niet meer gaat over snelle, korte termijn, externe, harde doelen, maar over lange termijn uitdagingen die we met positieve energie tegemoet willen treden, wordt het proces dat we doorlopen, de stappen die we maken, de voortgang die we realiseren nog belangrijker. De veranderingen zitten hem namelijk in de details. Niet meer vanuit rationaliteit (ons hoofd) producten verkopen, maar vanuit ons hart. Niet de klant kennen, omdat we dan beter verkopen, maar de klant kennen omdat we hem willen kennen. Omdat we willen weten hoe een mooiere wereld er voor hem of haar uit zou moeten zien en dan bekijken of onze producten daarin kunnen helpen. De verandering zit in de details en subjectieve zaken als beleving, gevoel en geluk en vraagt om anders en scherper kijken; naar onszelf, als mens, als uniek persoon.

Verhalen vertellen

Zo jammer dat de meeste berichten die we lezen in de media, maar ook de verhalen die wij zelf vertellen, vooral gesproken gaan over de grote zaken, (winst)cijfers en de mega-doorbraken, terwijl de kleine menselijke veranderingen die er echt toe doen, nog te weinig vertelt worden. Het is tijd dat we juist deze verhalen met elkaar gaan delen: de twijfels, de inzichten, de lastige, maar zeker ook de bijzondere momenten, soms zo klein dat je moet opletten om ze te herkennen. Gelukkig ontstaan er steeds mooie initiatieven, waarin deze verhalen de ruimte krijgen. Zo heb ik zelf een keer mijn persoonlijke verhaal mogen houden op het Inspiratiepodium van Maria Mazarakis. Zij vraagt mensen de rode draad uit hun leven te vertellen op haar Inspiratiepodium, maar kijk ook eens naar: Standup inspiration, Mijn Moment en My Story. Dit zijn de verhalen die er nu toe doen. Die ons, mij inspireren om verliefd te zijn op het leven en de wereld.

Van het Ganzenbord…

En ik ben er van overtuigd dat Kees Pater van Koekjesbakkerij Veldt in 2011 Slimste bedrijf van Nederland is geworden door zijn, inmiddels legendarische zin, “ben daar toch eigenlijk wel een beetje van het Ganzenbord getippeld”. Zijn lef om zichzelf ter discussie te stellen heeft geleidt tot een bedrijf dat koekjes bakt vanuit ‘de wereld van Geluk’.

Laten we ervan genieten en ons verwonderen over de kleine doorbraken en het bijzondere proces van heling waar we midden in zitten. Want…
“De wereld is niet perfect, tot je er verliefd op wordt.”

Een gave bestemming

Nee, deze blog gaat niet over een mooie vakantielocatie. Het gaat over een ander soort bestemming. Noem het de levensbestemming, droom, levensdoel, ambitie…..

Schoonmaken als bestemming

Vanochtend had ik een bijzonder gesprek met onze hulp in huis. Een bijzonder mens, die gelukkig wordt door te zorgen dat wekelijks ons huis weer schoon is. Ze geniet er zo van, omdat ze weet dat wij er blij van worden, en omdat ze zo ongelooflijk veel van onze kinderen houdt. Dus vandaag was het een bijzonder goede dag voor haar, omdat de kinderen vrij waren en dus niet rond haar weg te slaan. De liefde is geheel wederzijds.
Een ruimhartig mens dat haar bestemming had gevonden in het schoonmaken van bedrijfspanden, maar door een nare ziekte en de gevolgen daarvan niet meer mag schoonmaken (maar bij ons kan ze het gelukkig niet laten). Schoonmaken was haar lust en haar leven en ineens kan het niet meer. De bodem onder haar bestaan leek weggevaagd. En daarom is het zo’n bijzonder mens: vandaag mocht ik ervaren hoe zij nu berusting heeft gevonden in het feit dat zij niet meer mag schoonmaken, het durft los te laten, en haar geluk gaat zoeken in nieuwe activiteiten die haar even veel plezier en geluk gaan geven als het schoonmaken haar ooit heeft gedaan, zonder te weten wat dat dan precies zal worden. Ze leeft van de wetenschap dat ze er toe doet, voor anderen. En als het dan niet met schoonmaken kan, dan maar op zoek naar een nieuwe invulling en vorm. Wat ongelooflijk dapper en sterk. Een mens met de gave om anderen te raken door wat zij doet, hoe triviaal dat op het eerste gezicht ook lijkt. En een die zich niet uit het veld laat slaan als de ene weg niet lukt. Gewoon weer overnieuw beginnen en vooruit kijken. Voor mij een voorbeeld!

Een gave

We hebben allemaal een gave, misschien wel meerdere. Die hebben we meegekregen bij onze geboorte. In de Christelijke historie wordt in de bijbel gesproken over de Gaven van de Geest: wijsheid, kennis, geloof, genezen, verrichten van wonderen, profeteren, onderscheiden van wat wel en niet van de Geest afkomstig is, klanktaal spreken, klanktaal uitleggen, beheren en besturen, bijstand verlenen. Het Sjamanisme heeft het over de Tweelinggeesten: Genezer, Magiër, Leraar, Boodschapper, Beschermer, Strijder en Uitvoerder. En ook de Inca’s en de Maya’s hebben hun eigen benaming voor de gave die wij hebben meegekregen. De gave die we mogen inzetten om ‘de wereld een beetje mooier te maken’ (zoals men vanuit Great Place to Live zo mooi verwoord). Onze ontdekkingstocht is om uit te vinden welke onze eigen gave is en hoe wij hem kunnen inzetten om onze bestemming te realiseren.

Bestemming: Nieuwe tijd

Waarom mij dit zo bezig houdt? En met mij vele anderen? Omdat wij, in mijn beleving, in de bijzonder tijd geboren zijn en leven. De Christenen spreken over de tijd van de Heilige Geest, de Inca’s noemen het Taripay pacha (het tijdperk van het nieuwe ontmoeten van onszelf), de Maya’s noemen het de overgangsperiode van het Vissentijdperk naar het Aquariustijdperk. Hoe je het ook noemt, uiteindelijk beschrijven zij allemaal de overgang die wij hebben te realiseren naar een nieuwe tijd. Een tijd waarin, zoals Elisabeth Jenkins het beschrijft: ‘de profetieën voorspellen: een einde aan het persoonlijke of individuele karma, een einde aan de angst, de armoede, en de oorlog en het begin van een tijd van delen en de ontwikkeling van wonderlijke nieuwe menselijk vaardigheden! Dit is de tijd voor wonderen.’

Mijn ontdekkingsreis

Mijn eigen reis is ook het ontdekken van mijn echte gave. Als Hemelwandelaar heb ik iets met het verbinden door tijd en ruimte en de kracht van profetie. Ik heb al een paar keer gehoord dat ik helende handen heb. Allemaal mooie gaven, die nu nog een goede vorm moeten vinden om echt impact te hebben in het realiseren van de overgang naar de nieuwe tijd. Want daarvoor is het nodig om de gave te gebruiken in verbinding met zo veel mogelijk anderen; op weg naar een wereld van ultieme liefde en hoop. De nieuwe tijd. Ik kijk er naar uit.

En ondertussen geniet ik enorm van de reis en als het even moeilijker wordt denk ik aan mijn hulp en haar dapperheid. Reis jij met mij mee?