Tagarchief: ego

Ontdekkingsreis naar de Nieuwe Tijd

Dit is het jaar van de werkelijke keuze. Ga ik door in het oude bewustzijn of durf ik door te stappen naar het nieuwe bewustzijnsniveau, een hoger trillingsniveau waarin de lessen van de Meesters van het Verre Oosten geleerd kunnen worden. Waardoor ik Liefde, Kracht en Eeuwige Jeugd kan manifesteren en Harmonie, Geluk en Overvloedige Welvaart mag verwezenlijken.

Het is een reis naar de kern, naar mijn diepste binnen. Een reis naar het werkelijke verlangen, diep in mijzelf. Niet meer een reis van het Ego naar buiten, naar doelen, ambities, bijdrage aan een mooiere wereld….. Alleen binnen in mij is die mooiere wereld die ik wil vinden, om hem vervolgens naar buiten te kunnen manifesteren. Daarmee kan ik, in bescheidenheid en dienstbaarheid, een werkelijke bijdragen leveren aan de mooiere wereld om mij heen.

Durf ik in mijn spiegel te kijken met volledige compassie en vergevingsgezindheid naar mijzelf? Durf ik mijn schaduwkant te zien en te omarmen? Durf ik het Goddelijke in mijzelf volledig te erkennen? Om vervolgens ook het Goddelijke in de mensen om mij heen te erkennen? De Goddelijkheid in ieder mens, vooral ook de mensen waar ik nu een (negatief) oordeel over heb.? Dit is de moeilijkste weg om te gaan.

Nu gaat het er om wie ik werkelijk ben. Niet meer wat ik doe, of nog wil doen. Zoals de Meester van het Verre Oosten beschrijven: God doet het werk, niet ik. Ik moet leren zuiver te zijn en zuiver verlangen naar Harmonie, Geluk en Overvloedige Welvaart. Maar de verleidingen van mijn Ego zijn slim, zelfs sluw. Verpakt in beloftes van spiritualiteit, verlichting, en grootse werken, laat ik mij steeds weer afleiden van het werkelijk manifesteren van mijn zuivere Goddelijke Zelf in het hier en nu. Want hoeveel makkelijker lijkt het om anderen te volgen die de route al lijken te hebben gevonden of samen de zoektocht te maken? Fijn samen in verbondenheid deze reis maken. Hoe makkelijk is het om troost en geborgenheid te zoeken bij een ander, in plaats van in mijzelf.
Toch blijkt steeds weer dat hun reis niet de mijne is. Het is fijn om te delen en elkaar aan te moedigen, maar mijn reis is een eigen reis. Het overstijgen van Mijn angsten en Mijn ego; het omarmen van mijzelf in zijn geheel. Die reis kan niemand voor mij maken. Wel is het fijn om zielsmaten te hebben die begrijpen wat dit betekent, om even uit te rusten, op te laden en met nieuwe moed verder te gaan.

Om mijn reis te maken moet ik verstillen, de rust vinden en in stilte luisteren naar mijn diepste verlangen. Zonder afleiding van anderen, die mij snel weer in mijn Ego trekken. Ik wil een voorstelling maken van werkelijke Harmonie, Geluk en Overvloedige Welvaart. En het hoe, wanneer en waar over laten aan God/het Universele. Om vanuit dit vertrouwen deze voorstelling in mijn directe omgeving tot uitdrukking te brengen, te manifesteren, te leven, te ZIJN.

Wie ben ik werkelijk? Een lastige vraag, omdat ik zo lang heb gedacht dat ik was, wat ik deed; was, wat ik tot stand bracht; was, wat ik liet zien. Maar in deze overgangsperiode krijg ik de kans om werkelijk te zijn. Het helpt mij om in rust en stilte raad te vragen aan mijn oudere zelf, die al lang in de Nieuwe tijd is en terug kan kijken hoe ik mijn pad heb gelopen. Zij geeft mij aanwijzingen, laat mij fouten maken en ze weer herstellen en is mild en liefdevol, altijd , welke keuze ik ook maak, omdat zij weet dat mijn intenties goed zijn en ik over 7 jaar opnieuw de kans krijg, mocht ik mijn levensles nu niet durven leren.

Op naar de stilte in mijzelf….. mijn ego voorbij: Hallo Ego ;o)

Nieuwetijdse ellende

Over het algemeen vind ik het heerlijk om in deze Nieuwe tijd te leven en er mijn weg in te vinden, maar soms…

Vertrouwen en overgave

Afgelopen week was het toch allemaal weer even wat lastiger. Het begon vorige week donderdag al met de locatie van de Energiedag voor 3 november (toen nog 3 weken te gaan). Door het ontbreken van voldoende nooduitgangen kregen we te horen dat wij ons event niet op dit plek met zoveel mensen mochten organiseren. Dat was even schakelen, de volgende dag een nieuwe locatie op het zelfde terrein bekeken en in het weekend de hele indeling en opstellingen opnieuw doorgedacht. Klinkt simpel en dat is het ook, toch kostte het mij veel energie. Ik merkte dat ik het event op de oude locatie al helemaal in mijn hoofd had uitgewerkt en het kostte mij energie om deze beelden weer los te laten, en nieuwe beelden te creëren op de nieuwe locatie. Toch moest ik ook dat proces door om weer met evenveel passie voor de nieuwe locatie te gaan. Dus bewust tijd en energie te geven aan het loslaten van oude beelden en concepten. En vertrouwen dat het wel goed komt…

Digitaal gedoe

Trots op mijn collega’s en mijzelf dat we maandag weer up-and-running waren op een nieuwe plek met een nieuwe opstelling kwam de volgende interventie vanuit het universum. De inschrijvingen voor de Energiedag kwamen niet meer binnen en na wat onderzoek bleken, door een bug in de Google-doc, alle inschrijvingen sinds donderdag te zijn verdwenen. En dat net terwijl er die woensdag een grote mailing was uitgegaan naar een grote groep van onze beste klanten. Hoeveel ondernemers hebben we gemist? Hoe moet dat nu? Hoe kunnen we dit zo klantgericht en simpel mogelijk oplossen? En hoe voorkomen we dat ons dit nog een keer gebeurt? Ik had er flinke buikpijn van. Ik wil controle hebben, grip hebben, maar het kan niet meer. Weer loslaten en overgeven. In dit geval aan de grillen van de digitale wereld. Die blijkt weer eens niet feilloos, jammer dan.

Al de tijd rijp is…

Ondertussen blijven de inschrijvingen voor de Energiedag flink achter. Van alle kanten horen wij ondernemers die het onderwerp Sociale Innovatie geweldig belangrijk vinden en graag willen komen, maar wij zien ze niet terug in de inschrijvingen. Wat doen we niet goed? Weer slaat de stress toe: wat doen we niet goed? Wat moet er anders? Waarom lukt het niet? Is de tijd er toch nog niet rijp voor? Is het MKB toch nog niet toe aan onze boodschap? Nee, dat is het niet. Diep in mijzelf weet ik dat we dit moeten doen, en dat er behoefte aan is. Waarom dan toch die stress en die buikpijn?
Eigenlijk weet ik het wel: het is weer mijn lieve ongeduldige ego. Mijn ego wil zo graag dat het sneller gaat, dat we nu al vol zitten met ondernemers die het belang van Sociale innovatie herkennen, dat we nu al kunnen laten zien aan de wereld dat we hiermee één van de routes naar een mooiere, duurzamer samenleving hebben gevonden. Ook dit ongeduld mag (voelt even als moeten) ik weer loslaten en mij overgeven aan de flow en de snelheid van het universum.

Soms voelt het allemaal even als Nieuwetijdse ellende, gelukkig kan ik snel herstellen en herken het weer als signalen naar mijzelf: ‘nog even geduld. Alles is precies zoals het nu moet zijn…’

Je kunt je dus nog inschrijven voor de Energiedag, als jij er al wel aan toe bent!

Hallo Ego

Hallo ego
Hallo B.V. Ik
Me myself and I
Wat moet ik met je, wat wil ik met je?
Ik kan niet met je en ik kan niet zonder je
Heb jij dat nou ook?

Lief ego
Wie ben jij eigenlijk?
Volgens Eckhart Tolle ben jij mijn niet-ontwaakte ik, die denkt, praat en handelt.
Jij bent die stem in mijn hoofd.
Je bent onverzadigbaar en hebt nooit genoeg.
Tolle noemt jou zelfs een stoornis of een soort collectieve waanzin die de mensheid met elkaar deelt.

Jij bent de jas die mijn Ik beschermt, maar ook afschermt.
Jij jut mij op, om mijzelf te verbeteren en te overtreffen.
Jij vecht voor mijn erkenning en waardering.
Jij eist voor mij ruimte, vrijheid en liefde.
Maar jij wordt daarin gestuurd door angst, hebzucht en honger naar macht.
Jij houdt mij af van kwetsbaarheid en echte verbinding.

Jij neigt ertoe ‘hebben’ gelijk te stellen met ‘Zijn’: ik heb, dus ik besta.
En hoe meer ik heb, des te meer ik besta.
“Kijk mijn mooie auto eens, en mijn prachtige kinderen, mijn fantastische baan en mijn grote huis.”
Jij leeft door vergelijking. Als ik het maar beter doe dan de ander, als ik maar meer heb dan de ander.
Hoe ik door andere gezien wordt verander jij in hoe ik mijzelf zie.

In de meeste gevallen als ik het over ‘ik’ heb, ben jij aan het woord.
Jij bestaat uit mijn gedachten, mijn emoties, mijn verzameling aan herinneringen, waarmee ik mij identificeer als ‘ik en mijn verhaal’,

Jij bestaat uit de rollen die ik uit gewoonte speel zonder dat te beseffen.
Mijn collectieve identificaties: ik ben een Nederlander, ik ben blank, ik ben hoogopgeleid, …
Maar dat ben IK natuurlijk helemaal niet, dat ben jij. Woorden kunnen helemaal niet beschrijven wie IK ben.

Waarom kom ik hier nu pas achter?
Waarom hebben ze mij dit op school niet geleerd?
Nog sterker: op school is mij geleerd veel waarde te hechten aan de betekenis van woorden, want woorden worden gebruikt om mij uit te leggen wat waarheid is.
“De aarde is plat” o nee “de aarde is rond”, “neutronen en electronen zijn de kleinste deeltjes in de wereld” of toch niet?
Op school heb ik geleerd dat ik juist iets moet worden: een rol, een beroep, een goed mens…..
Zo verwarrend.

Het tijdperk van loslaten
Maar het is nu tijd dat wij elkaar gaan loslaten.
En niet alleen ik, maar de mensheid als collectief.
We staan op het grensvlak van een collectieve groei.
Dit is de voorspelling van de Maya’s voor 2012.
De groei vanuit het Vissentijdperk naar het Aquariustijdperk.
De Inka’s noemen dit de groei van het 3e naar het 4e bewustzijnsniveau;
Van het niveau van tegenstelling, straffen en belonen, goed en fout,
naar het niveau van integratie, verbinding, oordeelsvrij…….

Hallo ego
Hallo jas die ik voor IK aanzag.
IK mag je loslaten, maar dat vind ik niet makkelijk
Ook al ben ik mij bewust van deze jas, ik kan jou nog niet altijd uittrekken.
Het lukt gewoon nog niet, alsof mijn lichaam de knoopjes al los krijgt,
maar mijn armen nog niet uit jouw mouwen kan halen.
Jij houdt mijn lichaam in bedwang.
En ik weet dat jij mij hiermee wilt beschermen.
Beschermen tegen teleurstelling, afkeuring en afwijzing.
En daarom ben ik ook gehecht aan jou, aan mijn rollen, aan mijn dingen, aan mijn bescherming, het voelt zo vertrouwd, ik ben zo aan jou gehecht.

Hoe laat ik deze gehechtheid aan jou en alles waar jij voor vecht los?
Eckhart Tolle zegt mij dat ik dat niet moet proberen te doen.
Dat is onmogelijk.
Hij zegt: “Gehechtheid valt vanzelf weg als je niet meer probeert om jezelf in rollen en in dingen te vinden.”
Maar dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan.

Veel van de rollen die ik heb kan ik makkelijk loslaten, maar niet allemaal. Tijdens mijn NLP opleidingen deden wij een oefening om al onze rollen los te maken van het ik. Ik moest een lijst van minimaal 20 identificaties maken en aan mijn medecursisten geven. Vervolgens werd ik midden in de kring van medecursisten gezet. Om de beurt lazen zij mijn identificaties voor en moest ik zeggen “ik BEN geen dochter, ik speel de rol van dochter naar mijn ouders. Ik BEN niet dominant, ik gedraag mij vaak op een manier die je dominant kunt noemen.” bij een groot deel van de identificaties was het niet moeilijk om ze los te laten, maar en paar bleken toch hardnekkig bijvoorbeeld de rol van Moeder. Ik vond het ontzettend moeilijk om eerlijk te zeggen “IK ben geen moeder….”.

En deze zomer nog: ik ontving een negatieve beoordeling van mijn teamleider.
En wat werd IK boos, omdat jij niet werd gewaardeerd!
Omdat hij niet zag hoe jij mij had gepushed om te blijven vechten voor Sociale Innovatie in het MKB.
Maar ik identificeer mij daarmee met mijn missie en als dat niet gezien wordt ben ik boos.
Maar ik weet nu dat jij dit was en niet ik.

Lief ego,
Het is tijd om af en toe de jas even uit te trekken.
Jij heeft mij veel gebracht, en daar ben ik je dankbaar voor,
maar met een prijskaartje.
Het kostte veel energie, plezier, tijd en aandacht.
Hoe goed bedoeld, de jas is mij te krap en te benauwd geworden.
Ik besef dat jou loslaten mij niet altijd dezelfde resultaten zal geven als nu,
zeker niet op de korte termijn.
Maar ik weet dat Deepak Chopra gelijk heeft als hij zegt dat ik zonder jou in mijn pure persoonlijke kracht kom, met mijn eigen persoonlijk macht.
Vanuit deze persoonlijke macht opereer ik vanuit mijn ziel,
ben ik immuun voor kritiek en jaloezie,
voel ik mij niet beter of slechter dan een ander,
ben ik onthecht en toch betrokken,
en durf ik authentiek te zijn.

En als ik de wereld niet meer bedekt met woorden en etiketten,
keert het gevoel voor het wonderbaarlijke terug in mijn leven,
dat ik had als klein kind,
maar mij nauwelijks meer kan herinneren.

Dag ego
Het is een bevrijding om te beseffen dat de stem in mijn hoofd niet is wie ik ben.
Jij bent niet wie ik ben.
Jij bent alleen de jas die mij beschermt als ik het nodig heb.
Daar ben ik je heel dankbaar voor en ik zal je ook nog vaak gebruiken,
maar dan bewust en niet in alle gevallen.

En wie ben ik? Ik ben degene die het ziet.
Het bewustzijn dat er was vóór het denken, de ruimte waarin het denken – of de emotie of waarneming – plaatsvindt.
Maar ik ben ook mild, naar mezelf en naar de ander.
Bewust zonder oordeel van goed of fout,
bewust van elke keer een klein stapje meer mijzelf.

Ik ben dankbaar voor de raad van Eckhart Tolle
“ Je wordt niet goed door te proberen goed te zijn maar door de goedheid te vinden die al in je zit en die goedheid te voorschijn te laten komen. Maar dat kan alleen gebeuren als er iets fundamenteel verandert aan je bewustzijnstoestand.”
Ik ben mij bewust van mijn onvolmaakte, naakte ik,
en ik ben kwetsbaar,
stapje voor stapje op weg,
naar mijn eigen goedheid, zonder oordeel.

En zoals de Maya’s zeggen:
In lakesh!
“Jij bent de andere ik”

Liefs, IK

Deze brief heb ik geschreven in het kader van mijn leergang Retoriek van Jan Vaessen