Tagarchief: energie

Doe energie

Afgelopen week heb ik weer heel veel geleerd over mijzelf, mijn kracht en mijn blokkades. Ik werk beter, leer meer en krijg meer voor elkaar als ik over ga tot Doe energie (actionlearning & actionvalue).

Leren door te doen

Het begon dinsdag al met een workshop over Diensteninnovatie. Een mooi concept, door twee collega’s ontwikkeld samen met de VU, om te komen tot nieuwe diensten. Het was voor ons (Raymond en ik) de eerste keer dat wij hiermee aan de slag gingen met ondernemers. We begrepen de theorie, hadden netjes vanuit deze theorie een aanpak gemaakt voor de workshop, alles doorgesproken: er kon ons niets gebeuren. Of toch wel? We begonnen voorvarend met de eerste stap, maar ik merkt al snel dat de vragen net niet mijn tone-of-voice hadden. Voor mij te theoretisch en analytisch. Ik zat te worstelen met de volgorde en de directheid van de vragen. De aanpak gaat recht op zijn doel af, waardoor ik merkte dat ik te sturend en suggestief werd. Mijn hoofd draaide op volle toeren om mij te behoeden van een gedragspatroon waar ik niet in wil, maar hoe doorbreek ik het nu? En ik dacht: “wat zullen die ondernemers wel denken? Stelletje prutsers!” Grappig was om achteraf te ontdekken dat Raymond precies hetzelfde gevoel en dezelfde worsteling had. Beide zeiden wij achteraf in de auto: “bij jou ging het prima, maar ik zat zelf ongelooflijk te worstelen”. Blijkbaar is die worsteling aan de buitenkant veel minder zichtbaar, dan je zelf denkt.

Spelen en doen

De enige oplossing die ik kon bedenken was terug te gaan naar mijn eigen kracht. Ik besloot een kleine omweg te maken begon te vertellen vanuit mijn ervaringen, meer spelend aan de slag en aan de hand van een van mijn favoriete modellen: Marktgericht Communiceren. En Raymond deed hetzelfde vanuit Conversational Capital: flipover vel, modelletje erop, en van daaruit met eigen ervaringen puzzelstukjes verkennen die helpen bij het komen tot diensteninnovatie. Spelend ontdekken en spelend leren. Wij kwamen in onze flow, de ondernemers gingen lekker aan de slag en aan het eind bleken onze eigen stukjes de meeste impact en inzichten te hebben gebracht. Uiteindelijke kwamen we tot ongeveer hetzelfde resultaat, maar via onze eigen route.
Mijn manier van doen is blijkbaar wat meer verkennen en ruimte maken om vervolgens door afstand te nemen, alle aangereikte puzzelstukjes te verbinden en zo tot nieuwe inzichten en ideeën te komen (een nieuwe puzzel). Ik kies de route van erom heen zwermen en dan via reflectie komen tot de kern, in plaats van direct naar de kern toe te gaan.

Wat is er gelukt als het gelukt is?

Vervolgens waren wij donderdag op pad naar het prachtige Ottersum, waar we in het café van Koos&Koos van ondernemer Roger Engelberts, in klein gezelschap bij elkaar waren om te brainstorm over een idee vanuit Iedereen Elke Dag Plezier. Het nieuwe idee was echter nog te vaag en vrij om tot actie te komen. Ik merkte bij mijzelf ook dat ik niet in actie kwam, maar wist niet waarom, alhoewel ik gevoelsmatig wel wist dat dit idee het waard was om te realiseren. Maar wat was het nu precies? Martijn Aslander gaf het mooi terug door te blijven aangeven “dat hij het niet kon vastpakken” en niet begreep waarom we hier tijd in wilde stoppen. En Nils Roemen vulde dit aan met de vraag “welke berg ga je nu verzetten?” en “wat is er gelukt als het gelukt is?”. Idioot eigenlijk dat ik soortgelijke vragen zelf heel veel en makkelijk aan ondernemer stel en dat ik ze mijzelf vergeet te stellen als ik ergens onderdeel van uit ga maken. Het is maar weer bewezen: kunnen je alleen doordat anderen je spiegelen.
En napratend met Martijn kreeg ik nog een mooie tip: “zeg gewoon op elk verzoek ‘nee, tenzij …..’. Dat klinkt misschien gek en niet erg dienstverlenend, maar het maakt mij bewust van de vraag waarom ik in bepaalde zaken tijd stop. Maar misschien nog wel belangrijker de vraag wat ik hier kan of wil DOEN. Nu zeg ik zo vaak ‘ja’ dat ik mijzelf in tijdnood breng, maar nog belangrijker, dat ik tijd stop in veel te veel praten en denken en niet meer in actie kom, terwijl mij dat enorm uit mijn kracht en flow trekt. Het gevolg is dat ik moe wordt, het gevoel heb dat ik hard moet werken en niet realiseer wat ik graag zou willen.

Doen versus denken

Ik heb blijkbaar een andere balans tussen denken en doen nodig om in mijn flow te zitten. Daar ga ik de komende tijd maar eens wat bewuster opletten. Ik merk dat ik vastloop als ik niet weet ‘wat ik moet doen’. En als er te veel zaken zijn waar ik dat gevoel heb dan raak ik compleet uit mijn flow. Ik moet dan bewust acties bedenken om zaken weer vlot te trekken, en dit zo snel mogelijk ook gaan doen. Ik merk dat ik dan weer terug in mijn flow kom. Waardenvol om bij mijzelf weer te ontdekken.

En hoe zit dat bij jou?

by the way: verwar Doe energie niet met Ge-Doe energie

Advertenties

Van Vast naar Vloeibaar

Waar ik ook kijk, ik zie aan alle kanten de prachtige systemen die wij ooit gebouwd hebben om het leven beter en mooier te maken, piepen en kraken. Of het nu gaat om onze juridische systemen, onze onderwijssystemen, ons politieke systeem of onze economische en bedrijfssystemen. Het is tijd voor andere systemen vanuit andere principes. Dit is nodig om de huidige economische, maatschappelijke en ecologische uitdagingen op een goede manier het hoofd te bieden en te blijven zorgen voor een mooier en beter leven.
Ik ben zeker niet de enige die dat ziet en herkent. Helaas zijn onze systemen zo groot en complex geworden, dat ik, en veel mensen om mij heen, zich machteloos voelen om hier verandering in te brengen. We hebben de systemen zo solide gebouwd, met controles op controles dat we niet meer kunnen ontdekken waar de beweging kan beginnen.

Nieuwe school, nieuwe stroom

Een mooi voorbeeld is De Vallei, de school voor Natuurlijk Leren in Renkum. Een democratische school die op een vernieuwende manier kinderen in de basisschoolleeftijd leert om zich te ontwikkelen tot mensen die klaar zijn voor de maatschappij van de toekomst. Een maatschappij met werkzaamheden dat we nu nog niet kunnen bedenken, met technologie die er nu nog niet is, met uitdagingen die we nu nog niet kennen. We hebben dus kinderen nodig die, naast goed in taal en rekenen, vooral ook creatief en vernieuwend zijn, kunnen combineren, redeneren, maar ook samenwerken aan grote uitdagingen. Als Maaike, de directeur van deze school, haar verhaal uitlegt aan buitenstaanders is eigenlijk iedereen het met haar eens. Ja, dit is één van de nieuwe vormen van onderwijs die wij nodig hebben. Toch lukt het haar maar heel moeilijk om deze school open te houden. Niet omdat de prestaties niet goed zijn: een bovengemiddeld aantal kinderen gaat naar HAVO en VWO en in eerste instantie ook niet vanwege geld. De school vecht tegen de kaders vanuit de onderwijsinspectie, die niet gemaakt zijn voor scholen die vernieuwend onderwijs willen geven. De kaders zijn gericht op het aantal lesuren, het schoolgebouw, de toetsingen (uiteraard vooral op taal en rekenen, en niet op samenwerken en budgetteren bv), het aantal leerlingen, de klassengrootte, het leerlingvolgsysteem, de vakantiespreiding en ga zo maar door. Allemaal SMART-doelstellingen, die scholen uniform proberen te maken, want dat is makkelijker te meten en te controleren. Maar zoals Maaike, van oorsprong bioloog, aangeeft: een ecosysteem overleeft veranderingen van omstandigheden door variëteit en diversiteit. En volgens mij zitten we in een tijd van grote veranderingen van omstandigheden, dus variëteit en diversiteit in opgroeiende en ontwikkelde kinderen is van levensbelang. Het is tijd om de kaders van ons onderwijssysteem meer los te laten om dit te realiseren. Het is tijd voor paradigmashifts, anders durven denken, posruptive change. De vaste kaders moeten weer vloeibaar worden en gaan stromen. Maar waar zit de beweging? Bij de mensen die deze kaders moeten handhaven, de onderwijsinspectie? Dit zijn over het algemeen mensen die niet graag veranderen, dat maakt ze zo goed in hun werk. Bij de politiek? Die ziet het wel, maar geeft aan zich niet te mogen bezighouden met de onderwijskaders. In de Onderwijswetgeving ligt namelijk vast dat de Onderwijsinspectie dit bepaalt. Maar waar zit de beweging dan wel? Maaike weet het even niet meer.
Weet jij waar de beweging zit en wil jij haar komen helpen? Laat het mij weten.

Dit is wat er gebeurt als je vast zit in oude kaders:

Waar zit de beweging?

Het lijkt zo wie zo wel of er weinig in beweging komt. We willen wel veranderen en weten dat het eigenlijk moet, maar we zijn moe, trekken ons terug en zoeken de stilte op. Zijn wij aan het coconen? Ik merk het zelf ook, bijvoorbeeld voor 7 Days of Inspiration, Een waanzinnig mooi initiatief om Nederland weer te inspireren en tot actie te bewegen. Ook in Arnhem doen wij mee met dit initiatief. We hebben een bijzonder fijne groep mensen die al mee doen, en prachtige ideeën, maar het lukt maar moeilijk om tot concrete actie te komen. Het is lastig om in beweging te komen. Hoe komt dat toch? Als ik naar mijzelf kijk herken ik de vermoeidheid. De vermoeidheid van het vechten tegen de angst en onzekerheid, en het vechten tegen de systemen en kaders die zinloos en onrechtvaardig zijn, de vermoeidheid van de vele dingen die ik doe, omdat het zo hoort, omdat ik niet wil toegeven dat ik het eigenlijk niet kan of wil, om aardig gevonden te worden. Ik zet mezelf hiermee enorm vast. Het is tijd om vloeibaar te worden en te gaan stromen, om van daaruit vleugels te krijgen en vlinder te worden. De rups wordt vloeibaar in de cocon en kruipt er als vlinder uit, dank je wel Jan Bommerez, voor deze prachtige metafoor. De beweging zit dus in mijzelf!

Hoe in beweging?

Over het ‘hoe’ moet ik mij misschien niet druk maken. Weten dat ik dit wil is waarschijnlijk voldoende. Het universum zal wel laten zien hoe het dan vorm gaat krijgen.
Ik wil moedig mijn bijdrage leveren om bedrijven en organisaties te leren en te helpen om de transformatie te maken naar werken aan werkelijke toegevoegde waarde voor de omgeving vanuit talenten en krachten van mensen. En daarin spelen kinderen en hun ontwikkeling een hele grote rol, zij zijn de volwassenen van de toekomst. Van vast naar vloeibaar: energie en kracht laten stromen voor een mooiere en betere wereld. Ik wil waardenvol zijn!
Mijn eigen rol daarin is het geven van energie, aandacht en beweging aan deze processen. Mijn kracht is het zien van de toekomst, en het kunnen vertalen daarvan naar inzichten (leren) en acties in het nu (beweging) en dat energie geven. Meestal ben ik moedig, hoewel ik dat soms even kwijt ben (ik ben ook slordig ;o)). En ik wil werken vanuit een aantal principes:

  • Wat je aandacht geeft groeit;
  • Zie de uitdagingen (niet de problemen), denk in kansen;
  • Focus, maar denk niet te veel na over het hoe;
  • Zet kleine stapjes in het nu;
  • Durf te spelen;
  • En ik doe het graag samen!

En deze kreeg ik vrijdag nog even mee: Laat de krampachtigheid rond dat wat je nastreeft los, en dat wat je zoekt zal jou vinden!
De beweging zit in mijzelf!

Welke beweging maak jij?

Welcome to my dream

Sorry dat ik een aantal weken heb verzuimd te schrijven. Ik was even te druk met het realiseren van een stukje van mijn droom. Soms moet je doen en even wat minder denken.

Droom Energiedag 2010

Het was tijd voor onze tweede Energiedag van de MKB Krachtcentrale, afgelopen dinsdag in het voormalig Hoogspanningslab van de KEMA in Arnhem. Een dag om MKB ondernemers te laten voelen en ervaren dat het tijd is om werk anders te benaderen, vanuit nieuw leiderschap en andere organisatieprincipes. En het was precies zo als ik had gedroomd. Inclusief de sneeuw rond het gebouw Mijn excuses aan alle mensen die last van de sneeuw hebben gehad in het verkeer.

Tijd voor anders denken

Naast een 24-tal ervaringsworkshops van fantistische kennisleveranciers, hadden we op deze dag drie grote sprekers: Jan Bommerez, Herman Wijffels en Paul de Blot, met elk hun eigen prachtige verhaal, maar ook met een grote rode draad. Om er maar een paar te noemen:
• lineair denken gaat ons niet meer helpen om de huidige uitdagingen goed het hoofd te bieden;
• de kringlopen moeten gesloten worden (duurzaamheid mens-aarde)
• de echte kracht zit in de verbinding tussen mensen. Het gezin als mooi voorbeeld van een profit-organisatie. Brood op de plank is belangrijk, maar verbinding is essentieel. Iedereen telt mee, iedereen heeft zijn plek (duurzaamheid mens-mens).
• en de wereld is mooi, voor mooie mensen.
Alle drie zijn ze de moeite waard om een keer voor te gaan zitten. En hoewel Paul de Blot weer zeer bijzonder en ontroerend is, ben ik zelf echt fan van Jan Bommerez geworden (hier vind je zijn presentatie). Ik kan veel met zijn verhaal en boek “Kun je een rups leren vliegen?”.

Slimste bedrijf van Nederland

En ik was heel trots op Jazo, die de titel Slimste bedrijf van Nederland heeft gewonnen. Een typisch MKB bedrijf uit de maakindustrie dat een bijzonder turnaround heeft gemaakt door het lef te hebben oude denkbeelden over management los te laten en hun medewerkers op hun kracht en vakmanschap in te zetten.

De beweging is ingezet

En mijn droom was zeker niet alleen om een bijzondere dag te organiseren, maar vooral om een beweging in gang te zetten. MKB-ondernemers verleiden om een stap in het diepe te zetten, want zoals Jan Bommerez mooi aangeeft in zijn boek “ Kun je een rups leren vliegen?”. Natuurlijk niet, je moet hem de kans geven om te transformeren tot een vlinder. Dat vraagt moed, doorzettingsvermogen en vertrouwen dat er uit die pop een vlinder zal verrijzen. En ik hoefde niet lang te wachten. Twee dagen later zat ik al bij een MKB bedrijf dat zei “doe mij ook maar zo’n Jazo-traject” . Of terwijl ‘ik ben bereid om in het diepe te springen, om mijn bedrijf te transformeren naar een werkplek waar mensen met PRET werken: Positief, Respect, Enthousiasme en Teamwork. Maar ook waar dat leidt tot effectiviteit en resultaat.’

Wat heb ik genoten van alle mooie mensen en van de bewegingen die deze dag zijn ingezet of doorgezet! Ik straal nog steeds ….

En als laatste wil ik jullie graag verwijzen naar de overdenking van dominee Jan Vaessen, wat een bijzondere verbinding tussen verhalen uit de bijbel en de verhalen van de Energiedag. Zeker de moeite waard om ook te lezen! Dank je wel, Jan.

Het strand: een waardenvolle werkplek

Waardentool

Afgelopen week ben ik samen met een collega en een ondernemer aan de slag geweest met het ontwikkelen van een waardentool voor ondernemers. De bedoeling is om een tool te maken, waarmee ondernemers, samen met hun medewerkers, op een prettige manier in gesprek kunnen gaan over het waardensysteem in hun organisatie. We maken daarbij onderscheid tussen:
• Organisatiewaarden, denk aan: professionaliteit, winstgevendheid, continuïteit en kwaliteit. Deze zeggen vooral iets over de output van de organisatie.
• Cultuurwaarden, zoals: openheid, verantwoordelijkheid, betrokkenheid. Deze zeggen iets over de manier waarop mensen met elkaar omgaan.
• Essentiële waarden, denk aan: liefde, geluk, zinvolheid en verbinding. Het woord zegt het al, het gaat over de echte essentie. Dus Waardenvol zijn, en Waardenvol ondernemen. Hier lees je meer.
Ter voorbereiding voor de tool hebben wij vrijdagmiddag over deze waarden zitten praten en ervaringen uitgewisseld. Ik ervoer toen weer eens hoe belangrijk het is om hierover regelmatig in discussie te gaan. Ineens vallen er weer een heleboel kwartjes waarom zaken lopen zoals ze lopen. En weet ik dat het niet te maken heeft met wat je zegt en wat je doen, maar vanuit welke waardensysteem je het zegt of doet. Maar we zagen ook veel verbanden tussen waarden op essentieel niveau en waarden op cultuur- en organisatieniveau. Bijvoorbeeld: verbinding (essentie), betrokkenheid (cultuur) en continuïteit (organisatie). Ze versterken elkaar.

Het strand

StrandAan het begin van de week had ik het genoegen om met een ondernemer te mogen sparren over zijn visie en de vertaling naar strategie en zijn organisatie. Hij wilde dit echter niet op kantoor doen. Daar werd hij te veel afgeleid door de hectiek van de operatie. We stapten in de auto en reden samen naar het strand. Onderweg kon hij mij vast bijpraten over de zaken die zich de afgelopen periode hadden afgespeeld, zodat ik weer helemaal bij was. Op het strand aangekomen gingen de schoenen uit en liepen we op blote voeten door zand en water te praten over de toekomst van het bedrijf. En wat wij beide zagen, was dat het op deze weidse plek heel makkelijk was om helder naar voren te kijken. Er stond letterlijk en figuurlijk niets in de weg. De beweging in ons lijf, werd moeiteloos omgezet in beweging in het bedrijf, de strategie ontvouwde zich vanzelf. En het leek alsof de ondernemer in gedachten al in zijn toekomst liep.

Werken…

Wat ik mij in het gesprek over waarden ben gaan realiseren, is dat het kiezen van de werkplek bepaalt vanuit welk waardeniveau ik redeneer. Op ons kantoor in een strakke zakelijke vergaderzaal, werk en redeneer ik vanuit organisatiewaarden. Heel zinvol als we bezig zijn met het realiseren van onze jaardoelstellingen in kwaliteit en kwantiteit. Aan onze ‘keukentafel’ op kantoor gaat het al veel meer om de cultuurwaarden en de manier waarop wij met elkaar omgaan.
Maar daar op het strand ging het ineens vooral over de essentiële waarden: verbinding, zinvolheid, geluk. En door de verbondenheid tussen de verschillende waardeniveaus vielen de andere twee niveaus als vanzelf op hun plek. Dus ging het uiteindelijk ook over onafhankelijkheid, winstgevendheid en duurzame groei.

Een waardenvolle werkplek

Aan het begin van de week voelde ik mij een beetje schuldig, dat ik aan het strand-wandelen was, terwijl mijn collega’s op kantoor aan het werk waren. Nu besef ik dat mijn klankbordsessie op het strand misschien wel de meest waardenvolle activiteit van de week was. Vooral omdat het ook mij weer liet redeneren vanuit de essentiële waarden, waardoor ik zelf weer scherper heb hoe ik waardenvol kan zijn naar anderen. Ik ben in de flow van strand en zee gestapt en zit er voorlopig nog lekker in. Thanx, Jan.
Vanaf nu ga ik mensen om mij heen stimuleren om regelmatig een werkplek te zoeken die hen in contact brengt met hun essentiële waarden. Of dat nu strand, bos of de kermis is. Volgens mij wordt de wereld en ons werk daardoor mooier en beter; maar ook concreet op organisatieniveau winstgevender, duurzamer en waardenvoller.

WAAR ga jij morgen werken?

Explore the world, explore yourself

Afgelopen week mocht ik de wereld weer even echt proeven en ontdekken in Shanghai. En naast het ontdekken van veel nieuws, ontdek je ook weer een stukje van jezelf.

Spannend…
De week voor de trip was het meivakantie en was ik lekker met man en kids naar Frankrijk. Helemaal ontspannen, geen verwachtingen, gewoon gezellig. De overgang daarna naar een intensieve werkweek met een grote groep ondernemers kon bijna niet groter. De dagen vóór ik wegging had ik letterlijk pijn in mijn buik. Ik zag op tegen het afscheid van de kinderen, twijfelde of ik wel voldoende zou kunnen presteren in China, zag enorm op tegen de vliegreis, werkelijk alle angsten en twijfels sloegen toe. ‘Help, kan ik nog afzeggen?’

… gelukkig ook moedig
Uiteraard ben ik toch gegaan. Ik heb alle moed van de Hemelwandelaar gekanaliseerd en ben toen lekker op stap gegaan. Zodra ik, samen met mijn collega Chris, onderweg was, sloeg de spanning om in nieuwsgierigheid. De vragen die ik mij nu stelde waren weer positief. ‘Hoe zou het zijn? Ga ik mijn vriendin Mariska nog zien en spreken? Hoe zouden de andere deelnemers zijn? Zullen al onze extra geplande activiteiten nog lukken?’

In de flow
Het werd de week van het grote genieten. De groep bevatte een hoop interessante, maar vooral ook leuke mensen. Een grote diversiteit aan karakters, achtergronden, interesses en denkbeelden. Dat gecombineerd met een bruisende stad, waarin je de positieve vibes continu voelt leidde tot een rijke ervaring aan ontmoetingen, discussies en activiteiten. Ondanks dat het programma af en toe wat rammelde (de organisatie had zeker beter gekund), ben ik enorm geïnspireerd en uitgedaagd. Onze eigen extra activiteiten zijn voor een deel gelukt, en voor een ander deel hebben we al alternatieven bedacht. Links om of rechtsom verloopt de week zoals die hoort: in complete flow. ‘Net een schoolreisje’, zoals San Fu het noemde. Uitdagend, inspirerend, fascinerend, ondernemend en energierijk.

Ontdek jezelf
Ik heb weer extreem ervaren dat ik groei en oplaad door nieuwe mensen en nieuwe omgevingen te ontdekken. Hoe verleidelijk het ook is om in het bekende te blijven hangen en te doen wat je altijd al deed en goed kunt. Voor mij werkt het niet. Ik slaap in, raak verveeld en wordt cynisch.
Tijdens deze reis zat ik weer helemaal in de flow. Ik voelde mij springlevend en heb genoten van al die mooie mensen die ik heb mogen ontmoeten, en al de mooie plekken die ik heb mogen bezoeken. Thanx, people!

Voor mij dus: blijven vernieuwen, lekker door de angst heen stappen en open minded ontdekken!

Besmettelijk

Vanmiddag zat ik lekker te surfen, en kwam ik het volgende filmpje tegen. Het is een Ted Talk van Kiran Bir Sethi. Een Idiase onderwijzer die een eigen school is gestart met als basis om kinderen te leren om eigen keuze te maken vanuit: ‘I can’.

Feel, imagine, do
Karin vertelt dat passie, energie en enthousiasme besmettelijk zijn en toont dit aan door de kinderen van haar school aan te zetten om andere mensen te besmetten. Ze leert de kinderen:

  • Bewustworden (voelen)
  • Mogelijk maken (dromen)
  • Empowerment (doen)

Ze laat zien hoe de kinderen eerst hun eigen dorp en uiteindelijk heel India besmetten om iets te doen aan kinderarbeid.

Olievlek creëren
Mooi om te zien hoe zij zorgt voor een olievlek werking, vanuit het principe van besmettelijkheid. Zo kan een relatief klein gebaar, of kleine interventie hele grote gevolgen hebben. Dit principe kunnen we ook goed gebruiken om steeds meer mensen bewust te maken van de ontwikkelingen in deze nieuwe tijd. Ze vervolgens te enablen en te helpen dromen, en vanuit empowerment in actie te krijgen.

Kom maar op met dat virus!

Wat zijn wij rijk!

Deze keer een gastblog van mijn vader:

We weten eigenlijk wel dat we rijk zijn, maar realiseren het ons vaak te weinig. Totdat je in een land als Guatemala komt en tijdens het les geven kinderen van de honger in slaap ziet vallen. Daar wilde ik graag wat aan doen vanuit onze rijkdom, samen met een paar anderen zijn wij  gekomen tot de oprichting van een kleinschalige Stichting: Famecon1 (afkorting voor familie economie).

Het primaire doel van onze Stichting is, kinderen meer kans te geven op een betere toekomst door ze o.a. in schoolverband een kleine dagelijkse maaltijd te geven. Het is directe hulp. Door een goede communicatie en aanwezigheid ter plekke blijven we nauw betrokken bij de voortgang van onze projecten. We hebben ons geconcentreerd op een school in Maya-gebied in de plaats Santa Maria de Jesús. We doen dit nu ongeveer 2 jaar en het geeft ons en onze donateurs een goed gevoel.

Afgelopen maand ben ik samen met een vriend weer in Guatemala geweest en hebben de plaatsen Alotenango en Santa Maria de Jesús bezocht. In Alotenango, ca 15 kilometer ten zuiden van Antigua, hebben we voornamelijk geklust om een particuliere woning geschikt te maken voor drie leslokalen. Het was hard werken en rond negen uur ’s avonds waren we aan ons bed toe; moe maar voldaan! Het eindresultaat, met hulp van een legertje scholieren, was meer dan de moeite waard en gaf veel voldoening.

In Santa Maria, het plaatsje tegen de vulkaan Agua, staat de privé-school van Julio Garcia jr, “Jardin de Amor”. De kinderen van deze school zijn voor ons project het meest belangrijk. We hebben gekeken naar de stand van zaken ten aanzien van onze lopende projecten in dit Maya-dorp en genoten van de kinderen. De kinderen krijgen dagelijks een kleine maaltijd, waar om beurten moeders voor worden ingeschakeld, om de maaltijden te bereiden. Het schoolhoofd wordt bij de organisatie van de maaltijden ondersteund door zijn moeder, Lucky, die zeer bij het wel-en-wee van de school is betrokken. We hebben zelf ook een hapje meegegeten. Het smaakte prima!

Naast de dagelijkse hapjes hebben we ook gekeken naar de stand van zaken van het kippenproject. Tien families, die ieder 10 kippen hebben gekregen en de opbrengst mogen besteden naar eigen goeddunken. De kippen zien er goed uit en leggen regelmatig eieren. Niet in alle hokken vonden we nog de oorspronkelijke tien kippen. Door ziekte gaan af en toe kippen dood. Op dit moment zijn er nog ca 85 kippen in leven.

Namens alle kinderen, danken wij hierbij alle donateurs voor hun bijdrage. Het werkt echt en komt terecht op de goede plaats. Wilt u meer weten over onze activiteiten op kleine schaal, schakel dan door naar onze web-site: www.famecon1.com

Namens de Stichting Famecon1, Piet Rijnbeek