Tagarchief: MKB Krachtcentrale

Sociale innovatie kent alleen winnaar

Het is je misschien ontgaan, hopelijk niet ;o), maar afgelopen week was de 4e Energiedag van de MKB Krachtcentrale. Een dag waarop wij, een aantal collega’s van Syntens, ondernemers mee willen nemen naar een nieuw en mooier economische Nederland. Naar bedrijven waarin mensen centraal staan en we het beste uit mensen weten te halen voor welvaart en welzijn. Omdat we dit willen, zo wil ik werken, maar ook omdat we weten dat dit leidt tot betere bedrijven, fijnere mensen en een mooiere maatschappij. Op de Energiedag waren verhalen van ondernemers die het al begrijpen: Rijnlands georganiseerde bedrijven en de Slimste bedrijven van 2010 den 2011, maar ook inspirerende verhalen van mensen die bezig zijn met democratisch onderwijs (Maaike van Mourik van de school voor natuurlijk leren), energiewerk (Elvira van Rijn over de betekenis van de Mayawijsheid en de wijsheid uit Atlantis), zorg voor elkaar (Energy 4 all) en Iedereen Elke Dag Plezier (Michiel Drijber).
Er zijn al weer een paar mooie filmpjes en foto’s van René Wouters en Punkmedia online.

Sociale innovatie kent alleen winnaars 2

Slimste bedrijf van 2012

Daarnaast hadden we voor de 3e keer de verkiezing Slimste bedrijf van Nederland. Ingeleid op een prachtige en persoonlijke wijze door mijn zeer gewaardeerde collega Anke Wiersma. Ook een verhaal om zeker nog een keer na te lezen! Met dit jaar, in lijn met het thema ‘Sociale Innovatie kent alleen winnaars’ ook 12 winnaars. Ieder op hun eigen eigen-wijze winnaar, omdat zij in staat blijken om het beste uit hun mensen te halen voor welvaart en welzijn.

12 winnaarsDe winnaars van 2012

Dit zijn bedrijven om de kunst van af te kijken, als je er maar wel je eigen manier van maakt. Per bedrijf is zowel een filmpje als een mooie blog weergegeven, als je alvast eens in de keuken wilt kijken.
1. Aannemersbedrijf Kesselaar & Zn uit Alkmaar voor de manier waarop zij de bouw op zijn kop hebben gezet en de teamspirit in de keten zoeken door succes samen te delen en eerlijk te verdelen (film en blog);
2. Food Connect uit Almelo voor hun voetbalmetafoor waarmee ze organiseren voor iedereen toegankelijk maken (film en blog);
3. Imagro BV uit Ottersum, omdat ze snappen dat verhalen pas echt zijn als je ze ook echt meemaakt en werkelijk DOET (film en blog);
4. Jansen Venneboer uit Wijhe, omdat ze hardnekkige patronen hebben doorbroken en echt op elkaars vakmanschap bouwen (film en blog);
5. Ladage Beheer BV uit Capelle a/d IJssel, omdat loyaliteit van jonge mensen ondernemers maakt en samen groeien leidt tot welvaart en welzijn van een heel netwerk (film en blog);
6. Lable BV uit Leeuwarden, omdat ze durven te kiezen voor alleen klanten die maatschappelijke waarde toevoegen en omdat ze dat zonder enige vorm van hiërarchie uitvoeren (film en blog);
7. Machinefabriek Boessenkool BV uit Almelo, omdat ze onmogelijke opdrachten aan kunnen nemen doordat ze over de beperkingen van hun eigen vakmanschap heen blijven kijken en innovatie aandurven (film en blog);
8. Montapacking BV uit Gorinchem, voor de manier waarop zij mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt tot waardevolle werknemers omtoveren en omdat ze snappen dat duurzame inzetbaarheid voor iedereen geldt omdat we allemaal zo onze beperkingen en talenten hebben (film en blog);
9. Netvlies uit Breda, omdat ze hun Angelsaksische groeipad hebben afgesloten en de creatieve energie weer volop door hun bedrijf laten stromen (film en blog);
10. Parktheater Eindhoven, omdat ze de slachtofferrol van de sector van zich afgeschud hebben en als ware helden zijn opgestaan om hun Parktheater weer positief in de schijnwerpers te zetten (film en blog);
11. Resato uit Roden, omdat ze als lerende organisatie hun groeiambitie voorbeeldig Rijnlands uitvoeren (film en blog);
12. VVV Zuid Limburg, omdat zij ideële doelen en commerciële belangen net zo mooi in balans weten te brengen als werk en privé, klant en medewerker (film en blog).
Geniet en leer!

Haal jij het beste uit jezelf? En uit je collega’s?

Anke Raymond en ik

Advertenties

Warmte, Wifi en Wel-Zijn

In het kader van de verkiezing Slimste bedrijf van Nederland ben ik gevraagd om een eigen portret te maken van één van de genomineerden van dit jaar: Lable BV. Lable levert verandering in de vorm van prachtige software voor zorgprofessionals: verzorgenden en verpleegkundigen. Ze zien zichzelf niet als communicatie- of softwareleveranciers maar als digitale organisatieontwikkelaars.

Thuisgevoel

Het eerste wat mij opvalt als ik bij Lable binnenkom is de hartelijkheid waar mee ik word ontvangen en de enorme open ruimte waar gewerkt wordt. Ik voel mij meteen thuis en kies mijn favoriete plek: aan de grote tafel, waar we later ook lunchen. Wat heerlijk om hier nu te mogen zijn. Ik had Michiel, één van de oprichters al ontmoet bij het voormalige Kenniscentrum Sociale Innovatie van Stenden en was toen al onder de indruk van zijn verhaal. Vervolgens kwam ik hem weer tegen bij het initiatief Coöperatie 21e eeuw en wist dat ik Lable wilde nomineren voor de verkiezing Slimste Bedrijf van NL. Deze mensen begrijpen niet alleen dat mensen het allerbelangrijkste zijn, maar weten dit ook vorm te geven in hun werk en in hun eigen manier van werken en organiseren.

Passie voor mensen

Met passie vertelt Michiel hoe zij zich werkelijk verdiepen in hun klanten, de medewerkers van hun klanten en de klanten van hun klanten. Ze doen veel werk voor de zorgsector en verdiepen zich hierin door af en toe stage te lopen, met deelname aan commissies bij de klant, door met elkaar ervaringen uit te wisselen en door het volgen en organiseren van kennisuitwisseling met experts uit het vakgebied van de klant. Michiel legt mij uit hoe dementie werkt en waar de problemen ontstaan. Hij vertelt dit met zoveel vuur en enthousiasme dat ik het gevoel heb dat ik met een medewerker uit een verzorgingshuis praat in plaats van iemand die software ontwikkelt.

Wel-Zijn

Het werk komt Lable gewoon aanwaaien, maar ze nemen niet alles aan. Elke opdracht wordt getoetst aan drie belangrijke criteria:

  • Heeft de opdracht maatschappelijke relevantie?
  • Mogen we het probleem bij de bron aanpakken?
  • En is er ruimte om ons werkelijk te verdiepen in de gebruikers?

Alleen dan willen zij hun talenten inzetten om de wereld van hun klant eenvoudiger en plezieriger te maken. Dit is wie zij (wel-) willen Zijn.

Ik vraag aan Jurriaan waarom hij hier werkt. Hij vertelt mij dat stage lopen en het mogen verdiepen in de klant hem blij maakt. “Mijn wereld van multimedia verbinden met de wereld van de gebruikers bij de klant en dan de echte oplossing vinden waar iedereen blij mee is, daar doe ik het voor. ”

De afwas als sociaal moment

Maar niet alleen buiten bij de klant is er aandacht voor mensen en kwaliteit. Dat zie en voel je ook hier binnen. Een mooi voorbeeld is de afwas.
Bij Lable hebben ze geen vaatwasser. En die komt er ook niet, als het aan Michiel ligt. Na de lunch doen twee mensen samen de afwas. Het ideale moment om even bij te praten en je in elkaar te verdiepen. Toen Michiel een week verzuimd had om te helpen, hadden collega’s bedacht dat het misschien toch handig was om een lijstje op te hangen waarop je kon aangeven, wanneer je had afgewassen. Zo werd zichtbaar wie verzaakte. Nee, zei Michiel. Zo ontstaan goed bedoelde systemen, die uitlopen op controle en dat willen we niet. Ik wil dat jullie mij aanspreken als ik verzaak. Zo blijven we in gesprek en stemmen we af. Gelukkig werd dit herkend en gedeeld, maar het laat zien hoe scherp je moet zijn en blijven om niet in oude patronen te stappen.

Als ik na de lunch vertrek roept Martin mij nog na: “als je nog eens in de buurt bent, ben je van harte welkom. We hebben hier altijd warmte en wifi.”

En wil ík er wel-Zijn!

Voor meer informatie over de verkiezing Slimste bedrijf van Nederland en de Energiedag van de MKB Krachtcentrale, zie: www.mkbkrachtcentrale.nl

Pay it forward

Al jaren ben ik een grote fan van leren-van-elkaar-kringen: kringen waarin ondernemers van elkaar leren door processen, successen, maar vooral ook missers met elkaar te delen. De spiegel die ondernemers elkaar tijdens zo’n kring voorhouden hebben meer impact en geven meer inzicht, dan menig adviseur, inclusief ikzelf, kan bieden. Hierdoor worden processen versnelt. Doordat de ondernemers een tijdje met elkaar optrekken, zijn ze ook de stok achter de deur van elkaars voortgang en ontwikkeling.

Slimste bedrijven van NL

Afgelopen week mocht ik, samen met mijn gewaardeerde collega’s Anke en Raymond, weer getuige zijn van twee van dergelijke kringen, met mooie inzichten en heldere feedback. De kring vrijdag was met de genomineerden en winnaars van de verkiezing Slimste bedrijf van Nederland van 2010 en 2011. Dit zijn MKB bedrijven die al ver zijn met sociaal innoveren, of zoals wij dat vertalen: het beste uit hun mensen halen voor welvaart en welzijn. Toch willen deze bedrijven nog steeds graag van elkaar leren; hoe het nog beter kan, en vooral ook hoe je deze beweging vast kunt houden.

Bosch Schanieren

We kregen een bijzondere kijk in de keuken en de boekenkast van ‘senior medewerker algemene zaken’ van Bosch Schanieren, Fried Kaanen. De buitenwereld zou hem de functie directeur geven. Waren het niet dat het bedrijf is afgestapt van alle functiebeschrijvingen en zijn medewerkers, inclusief de directeur, beziet vanuit het expertiseniveau van de vakman. Je bent junior, medior en senior vakman. De senior vakman, kan in een andere cel, waar andere expertise nodig is, medior of junior zijn. Het bedrijf heeft daarnaast de cellenfilosofie van Eckard Wintszen ingevoerd, waardoor er veel ruimte is voor eigen verantwoordelijkheid en beslisbevoegdheid voor een ieder.

Pay it forward

Alle genomineerden en winnaars blijken veel gevraagde sprekers door andere bedrijven, die ook een dergelijk proces van Sociale Innovatie willen doorlopen. Er is blijkbaar veel behoefte aan ‘leren van elkaar’ en vooral leren van goede voorbeelden. En alle aanwezige ondernemers doen dit ook veelvuldig en met enorme passie en drive. Deze energie was goed voelbaar. Maar is dat enthousiasme en de tijdsinvestering vol te houden voor ondernemers die hun geld willen verdienen met iets anders dan advisering en coaching van collega-ondernemers?

Kees Pater van Koekjesbakkerij Veldt, de winnaar van 2011, had een mooie aanvulling, die wij, mijn collega’s en ik, graag willen oppakken voor de aankomende Energiedag van de MKB Krachtcentrale op 27 november. Kees zei: “eigenlijk moeten we dit alleen doen op de voorwaarde van ‘pay it forward’ (net als in de gelijknamige film). Ik wil wel 2 of 3 van deze bedrijven, die werkelijk de stap willen maken, begeleiden, op voorwaarde dat zij zich committeren om ook weer 2 of 3 bedrijven te helpen met hun inzichten.” Op deze manier verdelen we de lasten over veel meer ondernemers, en zorgen we meteen voor een multiplier effect. Zo komt Sociale innovatie in een blijvende versnelling.

Energiedag 2012

Het programma van de Energiedag 2012 is nog niet rond, maar zeker is dat we ruimte willen geven aan bedrijven die al zichtbaar bezig zijn om sociaal innovatiever te worden, door bijvoorbeeld meer ruimte te geven aan Rijnlands organiseren. Deze bedrijven vertellen op die dag hun verhaal om zo andere bedrijven aan te zetten om ook aan de slag te gaan om ‘het beste uit hun mensen te halen voor welvaart en welzijn’. In vervolg op de Energiedag, kunnen bedrijven inschrijven om ook in de keuken van deze bedrijven te gaan kijken. Daar kunnen zij kiezen om al lerend van elkaar sociaal te innoveren. Daarbij kunnen zij hulp krijgen van Syntens, maar ook van de ondernemers die al een stap verder zijn, op voorwaarde dat je die hulp daarna weer doorgeeft. Zo bouwen we samen aan een mooiere werkomgeving voor ons allen.

Wie durft de uitdaging en het commitment aan?

Hoe word je Slimste bedrijf van Nederland?

Een bijzonder begin van mijn werk in 2012. Een leren-van-elkaar-kring met de 4 genomineerden van het Slimste bedrijf van Nederland 2011 en de winnaar van 2010: Koekjesbakkerij Veldt, Liftintermediair, Bosch Schanieren, Webdesigning en Jazo Zevenaar.

Regie in eigen hand

Deze eerste keer waren we te gast bij Kees Pater van Koekjesbakkerij Veldt in Veenendaal: het Slimste bedrijf van Nederland 2011. Als je rondkijkt zie je niet direct waarom dit nu de terechte winnaar is van deze wedstrijd gericht op Sociale Innovatie in het MKB. Als je de filmpjes van de genomineerden kijkt krijg je misschien een gevoel.

Kees zegt letterlijk: “de mens achter ‘het koekje’ maakt het verschil.” Maar waar zie je dat nu precies in? Deze vraag werd herkend door alle andere deelnemers; het is niet makkelijk uit te leggen waarin deze bedrijven het wezenlijk anders doen dan vele andere bedrijven die hun mensen proberen te betrekken, kernwaarden formuleren en teamsessies organiseren.
Het verschil zit hem in de ‘openheid, eerlijkheid en bereidheid’, aldus Kees. En volgens mij begint dit bij de ondernemer zelf. Kees heeft anderhalf jaar geleden ingezien dat hij zo niet verder wilde en de keuze gemaakt het roer wezenlijk om te gooien. Hij heeft dit gedaan door eerst zelf open en eerlijk te zijn over zijn tekortkomingen, intenties en verwachtingen en de bereidheid te tonen om zijn mensen ‘de regie in eigen hand te geven’. Hij is samen met zijn mensen een proces van persoonlijke ontwikkeling in gegaan, met als geformuleerd einddoel een film over het bedrijf met zijn medewerkers in de hoofdrol. Deze film is afgelopen zaterdag, 7 januari, in de bioscoop in Veenendaal ‘in première gegaan.

Welvaart en welzijn = duurzame groei

Het was heel duidelijk, de bedrijven aan tafel ervaren de crisis zeker wel, maar zijn ook allemaal flink gegroeid afgelopen jaar: tussen de 10 en 40%. Een mooie quote van Aldrik Bos van Liftintermediair: “Werken van uit passie en kracht, dit is dé oplossing voor de crisis.” En ik geloof zeker dat hij gelijk heeft. Deze bedrijven laten zien dat samen werken aan een fijne en goede werkplek ook zeker rendement oplevert. Welvaart en welzijn versterken elkaar enorm. Aldrik had hier nog een mooi voorbeeld. Liftintermediair had zich voorgenomen om 10% van de omzet van de maand december te doneren aan een goed doel. Dit heeft zijn medewerkers zo enorm gemotiveerd, dat ze met de omzetgroei in die maand de schenking meer dan goed hebben gemaakt.
Mensen willen niet werken voor een ondernemer die graag in de Quote 500 wil komen, maar wel voor een ondernemer die samen wil bouwen aan een toekomst voor allemaal. In de film van Koekjesbakkerij Veldt gaf één van de medewerkers aan dat de veranderingen in het bedrijf niet alleen effect hadden op hem als medewerker, maar hem ook als mens, in zijn thuissituatie hadden veranderd.

Tipje van de sluier

Nog een aantal tips vanuit deze prachtbedrijven, om wezenlijk slimmer te worden:
• Investeer in persoonlijke ontwikkeltrajecten met focus op communicatie en begrip;
• Geef elke dag weer het gewenste voorbeeld en als het even niet lukt: durf dat dan toe te geven en vraag excuses;
• Deel successen met elkaar, elke dag: hiermee geef je aandacht aan wat goed gaat, en wat je aandacht geeft groeit;
• Niet controleren, maar rapporteren: van opdragen naar betrekken;
• Keer het organogram nu eens echt om: de mensen in het primaire proces staan boven aan het organogram, zonder hen geen product (of dienst);
• Maak elke week iemand regisseur van de week die mag aangeven hoe het nog beter kan;
• Begin de verandering met de bedrijfsleiding (of het MT): geef zelf eerst het goede voorbeeld. Goed voorbeeld doet goed volgen;
• Eindig gemeenschappelijke sessie met de vraag: ‘met welk gevoel ga je naar huis?’
De tips van Jazo Zevenaar vind je hier.

Dank je wel Kees, voor je openhartigheid en je bereidheid om je verhaal te delen, zodat anderen er van kunnen leren. Ik heb genoten. En dit was nog maar de eerste in een serie van zeker 5 kringen. Ik kijk nu al uit naar de volgende in februari.

Als je meer wilt weten over de wedstrijd Slimste bedrijf van Nederland, kijk dan op: www.mkbkrachtcentrale.nl/slimste-bedrijf/

Energiedag met een dubbele bodem

Voor wie het nog niet heeft meegekregen: onze Energiedag, ‘energie voor ondernemers in een veranderende wereld’ is inmiddels geweest op 3 november. Een dag in het teken van Sociale Innovatie in het MKB. De sfeerimpressie, gemaakt door Alain Baars, geeft een mooi overzicht en een beeld van de dag.

Tegenstellingen in de voorbereidingen

Voor mij was de Energiedag een dag met grote tegenstellingen. Al in de voorbereiding hadden we prachtige, maar ook enorm stressvolle momenten. Momenten van enorme flow en verbondenheid, en momenten van irritaties, intolerantie en strijd. Deels door de enorme uitdagingen die we op ons pad kregen als team (zie mijn vorige blog), maar ook doordat wij, in mijn beleving, onvoldoende tijd namen om aan de verbinding en het proces van samenwerking te werken. Ik dacht dat we deze derde Energiedag wel even zouden neerzetten. Iedereen was druk met zijn eigen stukje, en probeerde zijn of haar resultaat te maximaliseren, ik zeker ook, maar daardoor zaten we misschien wel te weinig bij elkaar om gewoon te dimdammen over allerlei aspecten en beslissingen. Het lijkt vaak verloren tijd, “moeten we nu alweer vergaderen?”. En dat moeten we misschien ook niet meer: vergaderen. Maar het is wel belangrijk om een bepaalde hoeveelheid tijd samen door te brengen en verbinding te zoeken als je samen iets goeds wilt neerzetten. Ik besef nu dat wij, als wij bij elkaar zitten, ook vaak discussiëren in plaats van in dialoog zijn. Ik mis zelf de vaardigheid van dialoog. Grappig, omdat wij voor het derde jaar op rij op de Energiedag een workshop hebben over Dynamische Consensus, Socratische kringmethode en Kgotla. Tijd om mij daar maar eens verder in te verdiepen en vooral mij eigen te maken.

Tegenstellingen in de Energiedag

Ook op de Energiedag zal ervoer ik grote tegenstellingen. Voor mij werd op een aantal momenten heel zichtbaar hoe groot de kloof is tussen de oude economie en de nieuwe economie die zich aan het ontvouwen is.

Ik zag dat in de sprekers: de tegenstelling tussen het verhaal van de parkmanager van het Industriepark, gebaseerd op het belang van vastgoed, tegenover sociaal ondernemer Olga Plokhooij, gebaseerd op het belang van “creating shared value”, het combineren van welvaart én welzijn.

Ik zag de tegenstelling in het prachtige verhaal van Jan Bommerez, die ‘bruut’ gestoord werd door, wat ik noem, digitaal gedoe: de sheets matchte niet met de computer en de beamer en kwamen vervormd door. Jan ging van het podium om de techniek naar zijn hand te zetten, en dat kostte tijd. Gelukkig hervatte hij op gegeven moment zijn verhaal weer, en mensen hingen opnieuw aan zijn lippen. Volgens mij deden de sheets er helemaal niet toe.

Ik zag het in de tegenstelling van reacties van onze opdrachtgevers. De medewerker van het ministerie van EL&I die enorm enthousiast is over dit spraakmakende en vernieuwende event rond sociale innovatie, goed om ondernemers zo op te rekken en uit te dagen om anders te gaan ondernemen en daarin succesvol te zijn. Aan de andere kant medewerkers van SZW, die willen dat mensen in bedrijven bewust veiliger gaan werken, en het lastig vinden om te zien dat bedrijven verleiden om vanuit intrinsieke motivatie en zorg voor elkaar veiligheid op te pakken gaat werken.

Ik zag het ook in de tegenstelling tussen vorm en inhoud. Eén van de kritiekpunten van het ministerie van SZW was dat zij de stands wel erg gehorig, slordig en onoverzichtelijk vonden, en daar hebben ze gelijk in. De switch van locatie drie weken voor het event heeft ons gedwongen om een aantal keuzes te maken om wille van de tijd. Such is life. Maar in mijn beleving heeft dat niets afgedaan aan de heerlijke positieve, verbindende energie die er weer de hele dag heeft gehangen. Een sfeer waarin ik veel prachtig verbindingen heb gezien tussen mensen.

Ik zag ook een tegenstelling in de afsluiting van de dag. Het was een lange dag geweest en iedereen was moe. We hadden nog een mooie afsluiting bedacht waarbij Arco Kats in een paar musicale gedichten de dag nog even de revu zou laten passeren. Maar de flow bleek er uit, bij het publiek en daardoor ook bij hem. De verbinding met de zaal ontstond niet meer en het werd een worsteling. En Arco deed precies wat hoort bij de nieuwe tijd, hij erkende wat was, ‘iedereen is moe en wil naar de borrel’, hij heeft zijn ego aan de kant gezet (of thuis gelaten) en heeft het publiek gerespecteerd in dit gevoel. Klasse als je zo kwetsbaar durft te zijn en zo, zonder ego, durf te beslissen op het podium!

Tegenstellingen, een dubbel gevoel

Wat heb ik genoten op de Energiedag. Maar wat heb ik nu een dubbel gevoel over de dag. Ik weet dat het grootste deel van de deelnemers een prachtige dag heeft gehad: de workshops waren geweldig, de sprekers inspirerend, voor elk wat wils, en de schoonheidsfoutjes worden ons door de meeste mensen wel vergeven. Maar voor ons als team, en voor mijzelf, was dit een stroperige en lastige Energiedag, zeker vergeleken met vorig jaar.

Transformatie

Maar misschien moet dat wel zo zijn. Misschien hoort dit ook wel bij het transformatieproces waar ik in zit. Misschien gaat het wel om de dubbele bodem in de tegenstellingen: de tegenstellingen op een ander niveau transformeren tot een geheel; heelheid. En misschien moet ik er dus vooral van leren, en uit de strijd blijven die tegenstellingen geven. Wat mij in ieder geval bij blijft is:

  • het gevoel dat we nog veel Energiedag nodig hebben, om samen het transformatieproces naar de nieuwe economie en een nieuwe wereld te kunnen maken;
  • dat transformeren ook echt af en toe flink pijn doet;
  • dat er niets mooiers is dan de momenten van echte verbinding met andere mensen;
  • dat er is geen mislukking is, alleen feedback (met dank aan mijn NLP-opleiding)
  • dat ik wil leren in dialoog te zijn (in plaats van in discussie).

En met trots mag ik jullie melden dat ik ben toegelaten tot de Orde van de Kromme Spijker, opgericht door Harriet Kollen (@bloei). Dit is voor mensen die bereidt zijn om hun Briljante Mislukkingen met elkaar te delen, of misschien moet ik zeggen: Briljante Feedback ;o)

Nieuwetijdse ellende

Over het algemeen vind ik het heerlijk om in deze Nieuwe tijd te leven en er mijn weg in te vinden, maar soms…

Vertrouwen en overgave

Afgelopen week was het toch allemaal weer even wat lastiger. Het begon vorige week donderdag al met de locatie van de Energiedag voor 3 november (toen nog 3 weken te gaan). Door het ontbreken van voldoende nooduitgangen kregen we te horen dat wij ons event niet op dit plek met zoveel mensen mochten organiseren. Dat was even schakelen, de volgende dag een nieuwe locatie op het zelfde terrein bekeken en in het weekend de hele indeling en opstellingen opnieuw doorgedacht. Klinkt simpel en dat is het ook, toch kostte het mij veel energie. Ik merkte dat ik het event op de oude locatie al helemaal in mijn hoofd had uitgewerkt en het kostte mij energie om deze beelden weer los te laten, en nieuwe beelden te creëren op de nieuwe locatie. Toch moest ik ook dat proces door om weer met evenveel passie voor de nieuwe locatie te gaan. Dus bewust tijd en energie te geven aan het loslaten van oude beelden en concepten. En vertrouwen dat het wel goed komt…

Digitaal gedoe

Trots op mijn collega’s en mijzelf dat we maandag weer up-and-running waren op een nieuwe plek met een nieuwe opstelling kwam de volgende interventie vanuit het universum. De inschrijvingen voor de Energiedag kwamen niet meer binnen en na wat onderzoek bleken, door een bug in de Google-doc, alle inschrijvingen sinds donderdag te zijn verdwenen. En dat net terwijl er die woensdag een grote mailing was uitgegaan naar een grote groep van onze beste klanten. Hoeveel ondernemers hebben we gemist? Hoe moet dat nu? Hoe kunnen we dit zo klantgericht en simpel mogelijk oplossen? En hoe voorkomen we dat ons dit nog een keer gebeurt? Ik had er flinke buikpijn van. Ik wil controle hebben, grip hebben, maar het kan niet meer. Weer loslaten en overgeven. In dit geval aan de grillen van de digitale wereld. Die blijkt weer eens niet feilloos, jammer dan.

Al de tijd rijp is…

Ondertussen blijven de inschrijvingen voor de Energiedag flink achter. Van alle kanten horen wij ondernemers die het onderwerp Sociale Innovatie geweldig belangrijk vinden en graag willen komen, maar wij zien ze niet terug in de inschrijvingen. Wat doen we niet goed? Weer slaat de stress toe: wat doen we niet goed? Wat moet er anders? Waarom lukt het niet? Is de tijd er toch nog niet rijp voor? Is het MKB toch nog niet toe aan onze boodschap? Nee, dat is het niet. Diep in mijzelf weet ik dat we dit moeten doen, en dat er behoefte aan is. Waarom dan toch die stress en die buikpijn?
Eigenlijk weet ik het wel: het is weer mijn lieve ongeduldige ego. Mijn ego wil zo graag dat het sneller gaat, dat we nu al vol zitten met ondernemers die het belang van Sociale innovatie herkennen, dat we nu al kunnen laten zien aan de wereld dat we hiermee één van de routes naar een mooiere, duurzamer samenleving hebben gevonden. Ook dit ongeduld mag (voelt even als moeten) ik weer loslaten en mij overgeven aan de flow en de snelheid van het universum.

Soms voelt het allemaal even als Nieuwetijdse ellende, gelukkig kan ik snel herstellen en herken het weer als signalen naar mijzelf: ‘nog even geduld. Alles is precies zoals het nu moet zijn…’

Je kunt je dus nog inschrijven voor de Energiedag, als jij er al wel aan toe bent!

Slimmer Werken?!

Slimmer werken, Het Nieuwe Werken, sociale innovatie, ……. Het internet vult zich snel met deze prachtige hype, waarin veel verschillende partijen hun producten en diensten onder de aandacht proberen te krijgen van bedrijven en mensen. Het varieert van technologie om thuis te kunnen werken, werkplekinrichtingen en nieuwe managementinformatiesystemen, tot leiderschapstrainingen, mediation en nieuwe organisatiemodellen.

Slimste bedrijf van Nederland

Tijdens de derde Energiedag van de MKB Krachtcentrale kiezen we voor de tweede keer het Slimste (MKB) bedrijf van Nederland. Maar welk bedrijf komt nu eigenlijk in aanmerking voor deze prachtige titel? Zijn dat bedrijven die al deze technologieën hebben geadopteerd en veel prachtige trainingen hebben gevolgd? Misschien, maar misschien ook niet.

Jazo Zevenaar


Als we kijken naar de eerste winnaar: Jazo Zevenaar, dan heeft dit bedrijf in mijn beleving gewonnen, omdat zij de essentie van Slimmer Werken hebben begrepen en doorgevoerd; met vallen en opstaan. Zij zijn er in geslaagd om met beperkte middelen (bijna) iedereen in het bedrijf betrokken te krijgen bij de toekomst van het bedrijf. Door samen aan de slag te gaan met de concrete uitdagingen, samen oplossingen te vinden en uit te voeren is het bedrijf gegroeid in productiviteit, innovativiteit en rendement: mooiere klanten, interessantere opdrachten en minder fouten. Maar nog belangrijker: meer betrokkenheid, een groeiend respect tussen mensen (wat zeker niet makkelijk is in een bedrijf met een lange historie) en ruimte voor vernieuwende ideeën van onderuit de organisatie; iedereen mag meedoen, iedereen wordt uitgedaagd om zijn of haar bijdrage te leveren. En volgens mij is dit waar Slimmer Werken en sociale innovatie echt over gaan: iedereen mee laten doen, iedereen zijn bijdrage laten leveren.

Slimste bedrijf 2011

Afgelopen week was ik op stap op zoek naar nieuwe kandidaten voor de titel Slimste bedrijf van Nederland. Ik heb een aantal mooie bedrijven bezocht en samen met hen het formulier voor de aanmelding ingevuld. Ben jij een mooi bedrijf dat denkt in aanmerking te komen voor Slimste bedrijf, dan kun je tot 7 oktober aanmelden.
Wat mij opviel bij het bespreken van de vragen met de ondernemer, waren de verhalen er om heen, die mij werkelijk raakte in mijn hart.

Zorg voor de mens

(niet alleen de medewerker)
Een ondernemer die vertelde over één van zijn productiemedewerkers. Een leergierige en vaardige jongen, die graag nieuwe technieken leert en vervolgens prachtige producten kan maken: een echte vakman. Maar ook een jongen met een vorm van autisme, die duidelijkheid nodig heeft: je moet het hem dus wel goed en volledig uitleggen, voor hij zich als vakman kan ontwikkelen en gedragen. Ook een jongen die moeite heeft met het concept geld, met als gevolg dat hij in het verleden nog wel eens in de financiële problemen raakte. Gevolg was beslag op salaris, stress en disfunctioneren. De ondernemer kreeg dit in de gaten en heeft de jongen een aanbod gedaan: elke vrijdagmiddag mag deze jongen een uurtje met de administrateur van het bedrijf zijn persoonlijke bankzaken doen. Het resultaat is nu een jongen die ongelooflijk hard voor het bedrijf werkt, gelukkig is omdat hij geen zorgen heeft en zich onderdeel voelt van de bedrijfsfamilie. Er is werkelijk zorg voor elkaar.

Henk van RedBull

Bij een ander bedrijf kwam ik nog zo’n mooi verhaal tegen: Henk van de RedBull. Henk was ex-drugsverslaafde toen hij bij het bedrijf kwam werken. Hij wilde heel graag zijn leven weer op de rit krijgen en mocht een groot project draaien voor een grote klant RedBull. De opdracht was echter ook wel een flinke uitdaging, waardoor Henk veel overuren draaide. Het thuisfront was het daar niet helemaal mee eens, dus werd Henk voor het blok gezet: minder werken of het huis uit. Henk koos voor het bedrijf, maar kwam daardoor op straat te staan. De ondernemer werd ’s nachts uit zijn bed gebeld door de politie dat ‘Henk van de RedBull’ voor de deur van het bedrijf lag te slapen. De ondernemer heeft hem die nacht in het bedrijfspand laten overnachten en de volgende dag geholpen met het regelen van een caravan en een staplaats op een camping. Henk is inmiddels voorman en een voorbeeld als het gaat om werkhouding en sociaal gedrag, maar ook in het aanspreken van anderen hierop. Daarmee heeft hij een belangrijke rol in het betrekken en stimuleren van collega’s als het gaat om Slimmer Werken voor Hun Bedrijf. Klasse, Henk!

Marco Borsato

Maar het verhaal dat mij het diepste raakt is een verhaal over een gehandicapte jongen. Als maatschappij hebben wij over het algemeen een beeld dat gehandicapten en mensen met een gedragsstoornis of burnout minder kunnen bijdragen aan onze samenleving. We laten ze ‘aangepast’ werk doen via de Sociale Werkvoorzieningen aan de rand van de samenleving. Maar dat hoeft niet. De ondernemer die mij het volgende verhaal vertelde heeft een Sociale Werkvoorziening opgenomen in zijn bedrijf en geeft aan dat deze mensen, in de juiste omstandigheden, net zo productief zijn als al zijn ‘gewone’ medewerkers. Het enige wat hij heeft gedaan, en dat doet hij voor iedereen in het bedrijf, is de werkplek en de begeleiding aangepast aan de unieke behoefte van mensen. Maar nu het mooie verhaal. Hij heeft een gehandicapte jongen die vrees heeft voor trappen lopen. De uitdaging is, dat deze jongen op de tweede verdieping werkt, en op de eerste verdieping bevindt zich de kantine. De jongen moet dus 4 keer per dag de trap op en af. Gelukkig is deze jongen een echte Marco Borsato-fan, zingt graag mee, en doet zijn ogen dicht als hij zingt. Elk dag, 4 keer per dag, gaan een paar van zijn collega’s boven of onderaan de trap staan en zetten gezamenlijk een liedje in van Marco. De jongen zingt mee en loopt met ogen dicht de trap op en af.
Deze mensen werken niet ‘aangepast’ bij een Sociale Werkplaats: zij werken met grote trots en heel veel liefde voor Hun Bedrijf. Daarnaast zorgen zij voor een vrolijke en fijne sfeer die zijn impact heeft op alle medewerkers. Dit is volgens mij Slimmer Werken: iedereen mag mee doen, iedereen kan bijdragen.

Slimmer Werken

Ik ben blij dat ik een bijdrage mag leveren in het zichtbaar maken van deze prachtige voorbeelden en de wedstrijd Slimste bedrijf van Nederland. Volgens mij zijn we al best goed op weg om Slimmer te Werken, maar vooral ook fijner en meer verbonden met elkaar. Iedereen mag mee doen, iedereen kan bijdragen.
Of zoals Piet Zoomers altijd zegt: “Iedereen deugt, de vraag is alleen waarvoor.”
Als we dat nou eens met elkaar ontdekken? Slimmer Werken vanuit je hart!
Dit is waar sociale innovatie in het mkb over gaat.

Ken jij nog een Slimmer MKB bedrijf die je wilt opgeven voor deze wedstrijd, doe dit dan uiterlijk 7 oktober a.s.. Ik zie je graag terug op de Energiedag op 3 november!