Tagarchief: nieuwe tijd

2013: Welkom in de Nieuwe Tijd

21 december 2012

IMG_0459Er is iets wezenlijks veranderd in de afgelopen tijd. We zijn, zoals voorspeld door de Maya’s, door de magische grens van 21 december 2012 gebroken en zijn de Nieuwe Tijd ingestapt. De Inka’s geloven dat wij van bewustzijnsniveau 3, wat ging over tegenstellingen: goed en kwaad, zwart en wit, mooi en lelijk, man en vrouw; zijn overgegaan naar bewustzijnsniveau 4, wat gaat over integratie, samenwerken, balans, eenheid en heelheid. Maar wat betekent dat eigenlijk? En vooral hoe kunnen wíj daar iets mee?

Van achteruit naar vooruit

Elvira van Rijn verwoordt het mooi: voor 21 december 2012 moesten we het verleden verwerken, werken aan belemmeringen in onszelf, ze onderzoeken en ons er doorheen worstelen om vrijer en liefdevoller te kunnen zijn en een mooiere wereld te bereiken, om steeds meer heel te worden. Dat hoeft nu niet meer. Nu hoeven we alleen nog de toekomst te dromen en ons te bevrijden van belemmeringen. Loslaten en er niet meer in blijven rondhangen. Toegegeven, ook het loslaten van belemmeringen kan even pijn doen of naar voelen, maar het is een stuk makkelijker. Je hoeft niet meer te weten wat de belemmeringen waren, je hoeft ze alleen nog los te durven laten.

Kinderlijk eenvoudig

Kinderen begrijpen die vaak beter dan wijzelf, zo ondervond ik vanmiddag weer. Mijn dochter kon op de tafel bij de Craniosacraal therapeut in een moordend tempo de belemmeringen uit haar laten stromen en voor het eerst naar haar gevoel in haar buik. Waar ze vorig jaar nog lag te vechten op de tafel, waardoor ik soms letterlijk op haar moest liggen om haar op tafel te houden, stroomde zij deze, en vorige keer (ook in 2013) als vanzelf ‘leeg’. Nu was mijn lichaam de grootste belemmering, omdat ik de energie en trillingen niet snel genoeg kon afvoeren. Ik kreeg gevoelloze armen en benen en had echt even nodig om na de sessie alles los te laten.

Dromen van bestemming

De drie vragen die er nu nog toe doen zijn:
• Waar sta je nu?
• Waar wil je heen? Wat is je bestemming?
• En wat heb je nodig?
De verandering die hier in zit is, in mijn beleving, dat we voorheen worstelden om op een volgend doel (een doel, een resultaat) te komen, als een pijl naar een doel. We moesten bijvoorbeeld x producten verkopen om de geprognotiseerde winst te halen. Dat betekende hard werken aan verkoopacties en deals met klanten om dit te realiseren.
Nu mogen we precies andersom aan de slag. We gaan nu vanuit ons huidige punt verder, naar een door ons gekozen bestemming. Wat mij betreft naar een wereld van overvloed en liefde. Dit is geen vaststaand punt en zullen we misschien wel nooit volledig bereiken. Maar dat is ook niet erg. We zijn op weg vanuit een punt naar voren. We kijken nu welke talenten we in onszelf kunnen gebruiken om samen toegevoegde waarde te leveren. En misschien doen we dat nog steeds door het verkopen van dezelfde producten, als dat is waarmee we relevante toegevoegde waarde leveren aan onze klanten en als dat kan met de talenten die we bezitten. Het enige verschil zit hem er dus in dat we weten welke relevante toegevoegde waarde onze producten hebben voor onze bestemming. Of dit nu een menselijkere zorg is, beter onderwijs, een schone stad of gezond eten. Vanuit het geloof in die toegevoegde waarde willen we onze talenten met passie en compassie inzetten om onze producten en diensten bij de mensen te brengen voor wie dit bijdraagt aan een mooiere wereld.

Omgaan met de verschuivende horizon

Gisteren hadden we een ontmoeting met 8 van de 12 slimste bedrijven van Nederland. Zij proberen al steeds meer te werken vanuit relevante toegevoegde waarde en de mensen centraal in het proces om dit te realiseren. Daarin was mooi te ervaren hoe de omkering waar we nu in zitten ook best even wennen is. Het puntje op de horizon is onbereikbaar en verschuift steeds weer. Zoals collega Anke zegt: “bewustwording is een bitch”. Als je eenmaal deze route begint te volgen, stopt het namelijk niet meer. Je bent nooit klaar en bereikt nooit het eindpunt. De bedrijven zijn een bewustwordingsproces ingestapt, die wij als ‘slim’ hebben betiteld, maar waarvan ze nu voelen dat het steeds weer ‘slimmer kan’. Letterlijk zeiden twee ondernemers gisteren “ik weet eigenlijk niet waarom wij Slimste bedrijf zijn, er is nog zoveel beter te doen. We zijn er nog lang niet.” Toch zijn dit de bedrijven waar we willen werken. Bedrijven waar ieder mens telt, ieder mens mee mag doen, en ze samen op ontdekkingsreis zijn en blijven om te kijken hoe het nog ‘slimmer kan’.
Slimste bedrijven 2012
Laat je inspireren door deze slimme ondernemers op: het MKB Krachtcentrale kanaal op Vimeo Prachtige verhalen van 12 bedrijven die Slim op weg zijn in een Nieuwe Tijd.

Welkom in de Nieuwe Tijd!

Als je meer wilt lezen over 21 december 2012 kijk dan eens op: Het Geheim achter Geluk

Ontdekkingsreis naar de Nieuwe Tijd

Dit is het jaar van de werkelijke keuze. Ga ik door in het oude bewustzijn of durf ik door te stappen naar het nieuwe bewustzijnsniveau, een hoger trillingsniveau waarin de lessen van de Meesters van het Verre Oosten geleerd kunnen worden. Waardoor ik Liefde, Kracht en Eeuwige Jeugd kan manifesteren en Harmonie, Geluk en Overvloedige Welvaart mag verwezenlijken.

Het is een reis naar de kern, naar mijn diepste binnen. Een reis naar het werkelijke verlangen, diep in mijzelf. Niet meer een reis van het Ego naar buiten, naar doelen, ambities, bijdrage aan een mooiere wereld….. Alleen binnen in mij is die mooiere wereld die ik wil vinden, om hem vervolgens naar buiten te kunnen manifesteren. Daarmee kan ik, in bescheidenheid en dienstbaarheid, een werkelijke bijdragen leveren aan de mooiere wereld om mij heen.

Durf ik in mijn spiegel te kijken met volledige compassie en vergevingsgezindheid naar mijzelf? Durf ik mijn schaduwkant te zien en te omarmen? Durf ik het Goddelijke in mijzelf volledig te erkennen? Om vervolgens ook het Goddelijke in de mensen om mij heen te erkennen? De Goddelijkheid in ieder mens, vooral ook de mensen waar ik nu een (negatief) oordeel over heb.? Dit is de moeilijkste weg om te gaan.

Nu gaat het er om wie ik werkelijk ben. Niet meer wat ik doe, of nog wil doen. Zoals de Meester van het Verre Oosten beschrijven: God doet het werk, niet ik. Ik moet leren zuiver te zijn en zuiver verlangen naar Harmonie, Geluk en Overvloedige Welvaart. Maar de verleidingen van mijn Ego zijn slim, zelfs sluw. Verpakt in beloftes van spiritualiteit, verlichting, en grootse werken, laat ik mij steeds weer afleiden van het werkelijk manifesteren van mijn zuivere Goddelijke Zelf in het hier en nu. Want hoeveel makkelijker lijkt het om anderen te volgen die de route al lijken te hebben gevonden of samen de zoektocht te maken? Fijn samen in verbondenheid deze reis maken. Hoe makkelijk is het om troost en geborgenheid te zoeken bij een ander, in plaats van in mijzelf.
Toch blijkt steeds weer dat hun reis niet de mijne is. Het is fijn om te delen en elkaar aan te moedigen, maar mijn reis is een eigen reis. Het overstijgen van Mijn angsten en Mijn ego; het omarmen van mijzelf in zijn geheel. Die reis kan niemand voor mij maken. Wel is het fijn om zielsmaten te hebben die begrijpen wat dit betekent, om even uit te rusten, op te laden en met nieuwe moed verder te gaan.

Om mijn reis te maken moet ik verstillen, de rust vinden en in stilte luisteren naar mijn diepste verlangen. Zonder afleiding van anderen, die mij snel weer in mijn Ego trekken. Ik wil een voorstelling maken van werkelijke Harmonie, Geluk en Overvloedige Welvaart. En het hoe, wanneer en waar over laten aan God/het Universele. Om vanuit dit vertrouwen deze voorstelling in mijn directe omgeving tot uitdrukking te brengen, te manifesteren, te leven, te ZIJN.

Wie ben ik werkelijk? Een lastige vraag, omdat ik zo lang heb gedacht dat ik was, wat ik deed; was, wat ik tot stand bracht; was, wat ik liet zien. Maar in deze overgangsperiode krijg ik de kans om werkelijk te zijn. Het helpt mij om in rust en stilte raad te vragen aan mijn oudere zelf, die al lang in de Nieuwe tijd is en terug kan kijken hoe ik mijn pad heb gelopen. Zij geeft mij aanwijzingen, laat mij fouten maken en ze weer herstellen en is mild en liefdevol, altijd , welke keuze ik ook maak, omdat zij weet dat mijn intenties goed zijn en ik over 7 jaar opnieuw de kans krijg, mocht ik mijn levensles nu niet durven leren.

Op naar de stilte in mijzelf….. mijn ego voorbij: Hallo Ego ;o)

Nieuwetijdse ellende

Over het algemeen vind ik het heerlijk om in deze Nieuwe tijd te leven en er mijn weg in te vinden, maar soms…

Vertrouwen en overgave

Afgelopen week was het toch allemaal weer even wat lastiger. Het begon vorige week donderdag al met de locatie van de Energiedag voor 3 november (toen nog 3 weken te gaan). Door het ontbreken van voldoende nooduitgangen kregen we te horen dat wij ons event niet op dit plek met zoveel mensen mochten organiseren. Dat was even schakelen, de volgende dag een nieuwe locatie op het zelfde terrein bekeken en in het weekend de hele indeling en opstellingen opnieuw doorgedacht. Klinkt simpel en dat is het ook, toch kostte het mij veel energie. Ik merkte dat ik het event op de oude locatie al helemaal in mijn hoofd had uitgewerkt en het kostte mij energie om deze beelden weer los te laten, en nieuwe beelden te creëren op de nieuwe locatie. Toch moest ik ook dat proces door om weer met evenveel passie voor de nieuwe locatie te gaan. Dus bewust tijd en energie te geven aan het loslaten van oude beelden en concepten. En vertrouwen dat het wel goed komt…

Digitaal gedoe

Trots op mijn collega’s en mijzelf dat we maandag weer up-and-running waren op een nieuwe plek met een nieuwe opstelling kwam de volgende interventie vanuit het universum. De inschrijvingen voor de Energiedag kwamen niet meer binnen en na wat onderzoek bleken, door een bug in de Google-doc, alle inschrijvingen sinds donderdag te zijn verdwenen. En dat net terwijl er die woensdag een grote mailing was uitgegaan naar een grote groep van onze beste klanten. Hoeveel ondernemers hebben we gemist? Hoe moet dat nu? Hoe kunnen we dit zo klantgericht en simpel mogelijk oplossen? En hoe voorkomen we dat ons dit nog een keer gebeurt? Ik had er flinke buikpijn van. Ik wil controle hebben, grip hebben, maar het kan niet meer. Weer loslaten en overgeven. In dit geval aan de grillen van de digitale wereld. Die blijkt weer eens niet feilloos, jammer dan.

Al de tijd rijp is…

Ondertussen blijven de inschrijvingen voor de Energiedag flink achter. Van alle kanten horen wij ondernemers die het onderwerp Sociale Innovatie geweldig belangrijk vinden en graag willen komen, maar wij zien ze niet terug in de inschrijvingen. Wat doen we niet goed? Weer slaat de stress toe: wat doen we niet goed? Wat moet er anders? Waarom lukt het niet? Is de tijd er toch nog niet rijp voor? Is het MKB toch nog niet toe aan onze boodschap? Nee, dat is het niet. Diep in mijzelf weet ik dat we dit moeten doen, en dat er behoefte aan is. Waarom dan toch die stress en die buikpijn?
Eigenlijk weet ik het wel: het is weer mijn lieve ongeduldige ego. Mijn ego wil zo graag dat het sneller gaat, dat we nu al vol zitten met ondernemers die het belang van Sociale innovatie herkennen, dat we nu al kunnen laten zien aan de wereld dat we hiermee één van de routes naar een mooiere, duurzamer samenleving hebben gevonden. Ook dit ongeduld mag (voelt even als moeten) ik weer loslaten en mij overgeven aan de flow en de snelheid van het universum.

Soms voelt het allemaal even als Nieuwetijdse ellende, gelukkig kan ik snel herstellen en herken het weer als signalen naar mijzelf: ‘nog even geduld. Alles is precies zoals het nu moet zijn…’

Je kunt je dus nog inschrijven voor de Energiedag, als jij er al wel aan toe bent!

Transformeren

Afgelopen weken mocht ik zelf aan den lijve ondervinden hoe transformeren werkt in een organisatie. Onder het huidige kabinet wordt het hele innovatieveld opgeschud en zo ook de rol en positie van Syntens. Wij gaan op termijn samen met de Kamer van Koophandel in het Ondernemingsplein. Hoe dit er allemaal precies uit gaat zien is nog niet echt duidelijk. Toch is er al een flinke transformatie aan de gang in onze organisatie. Deze is niet alleen ingegeven door de kabinetsbeslissingen, maar ook door een gevoel dat we anders (beter) moeten kunnen werken, met een grotere impact op innovatie in het MKB in Nederland.

Power to the people

Afgelopen zomer heeft ons MT besloten om voor het eerst werkelijk de hele organisatie te betrekken bij de vraag: hoe kunnen wij ons werk nog beter gaan doen, en wat voor soort organisatie vraagt dit? Een heel wijs, maar ook moedig besluit. Ze hebben hun macht gebruik om de kracht in de organisatie te mobiliseren. En dit proces zitten we nu midden in.

Eerst is, in een groep van 50 mensen uit de gehele organisatie, een soort outline neergezet, waarin de uitgangspunten zijn bepaald voor onze kern, met antwoorden op de vraag: waarom bestaan wij, voor wie en wat is onze toegevoegde waarde? Ons hoger doel is geformuleerd als: ‘Syntens stimuleert ondernemingen zich duurzaam te vernieuwen en bevordert hiermee welvaart en welzijn in Nederland.’

Ik, als sociaal innovator, ben aangenaam verrast met de uitbreiding van Welvaart, met ook Welzijn. Het gaat dus niet alleen meer om economie, maar net zo goed over mensen en maatschappelijke relevantie. Werken aan Relevante Toegevoegde Waarde voor de BV Nederland. Hier gaat mijn hartje wel sneller van kloppen.

Uitdaging

Maar wat ik vooral heel interessant vind is de transformatieslag die we nu aan het maken zijn vanuit de vraag: met welke organisatie kun je dit optimaal realiseren? Wat ik merk is dat het voor veel mensen lastig is om de oude kaders los te laten. Een deel van de mensen vindt dit lastig vanuit twee sterke overtuigingen te weten: ‘adviseurs zijn vooral bezig hun eigen hobby uit te oefenen’ en meer algemeen ‘mensen moeten toch gecontroleerd worden, anders doen ze te weinig’ (het negatieve mensbeeld: de mens is van nature lui). De overtuigingen hebben hun basis in ‘onvoldoende vertrouwen in medewerkers’. Deze mensen zijn steeds op zoek naar heldere en niet te weerleggen kaders: “dan weten we allemaal waar we aan toe zijn”.

Echter er zijn ook mensen die geen last hebben van bovenstaande overtuigingen en toch moeite heeft om de kaders los te laten. Dit heeft te maken met onbewuste vooronderstellingen. Tijdens de discussies en de invulling van de nieuwe organisatie worden aannames gedaan die niet expliciet worden gemaakt, maar wel sterk sturend zijn. Zo was er bijvoorbeeld al vanuit gegaan dat we naar een soort matrixorganisatie zouden groeien, met alle keuzes van dien. Toen ik, samen met een paar collega’s, deze aanname op tafel legde bleek de aanname nog helemaal niet vast te staan. Hierdoor ontstond ruimte voor een alternatief organisatiemodel: de netwerkorganisatie. Vooral het denken vanuit hiërarchieën belemmert veel alternatieve gedachtegangen heb ik gemerkt.

Voor de eerste groep is de uitdaging om hun negatieve mensbeeld los te laten en te vertrouwen dat vrijheid én verantwoordelijkheid zullen leiden tot de juiste resultaten. Voor de tweede groep, waartoe ik zelf ook behoor is de uitdaging om je steeds af te vragen ‘waar je vanuit gaat’: welke vooronderstelling ligt ten grondslag aan je keuze en klopt deze vooronderstelling.
Leonardo Da Vinci

Af en toe een stap terug

Afgelopen week had ik mij aangemeld om mee te denken over de invulling van kernwaarden van de organisatie. In de groep van 50 was een eerste aanzet gegeven met 3 kernwaarden: Resultaatgericht, Verbindend en Verantwoordelijk. Na een korte inleiding over Identiteitsmarketing, waarin nog even scherp het verschil werd neergezet tussen merkwaarden en categoriewaarden, mochten we een eerste reactie geven. Enigszins vertwijfeld zei ik: “Ik krijg alleen bij Verbindend een lekker gevoel. De andere twee heb ik helemaal geen gevoel bij. Ik snap dat ze belangrijk zijn, maar ze helpen mij niet om mijn werk nog beter te gaan doen, met nog meer passie en energie.” Zo meteen maar de knuppel in het hoenderhok. En wat zie je dan gebeuren? Een aantal mensen herkennen dit en steunen je daarin, een aantal anderen gaan in de weerstand vanuit het argument: “er hebben toch al 50 mensen over nagedacht, dit zijn de kernwaarden die we moeten uitwerken, we gaan de discussie niet opnieuw voeren.” In die weerstand spelen volgens mij twee vooronderstellingen een rol: 1. de groep van 50 heeft alles al kunnen overzien en dus juist gekozen, 2. (meer een soort irritatie) jullie willen altijd discussiëren en hebben geen vertrouwen in anderen.

Transformatie

Wat ik mooi vond om te zien was, hoe de mensen die de dag hadden voorbereid hiermee omgingen. In plaats van een duidelijke keuze te maken, voor of tegen het op de helling gooien van de oorspronkelijke kernwaarden, werden we in 4 groepen erop uitgestuurd om met elkaar aan de slag te gaan en maar te kijken waar we op uitkwamen. Vervolgens kwamen de 4 groepen weer bij elkaar en bleken 3 groepen eigenlijk op ongeveer het zelfde uit te komen: 3 aangepaste kernwaarden. De 4e groep had netjes de benoemde kernwaarden geprobeerd uit te werken, maar waren daar nog niet helemaal uit gekomen. De 3 kernwaarden die overeen kwamen waren: Eerlijkheid (onafhankelijk, naast de ondernemer, zijn belang is ons belang, oprecht klankbord), Verbindend ((kennis)netwerken, speelveld vergroten), Activerend (motiveren en actieveren, toekomstgericht kijken en actiegericht werken, oprekken en stappen zetten).

Bijzonder en leerzaam

Waar ik vooral van genoten heb, is de openheid/eerlijkheid in het proces, de verbinding die ontstond en de actiegerichtheid van de mensen. Alles kon gezegd worden, mensen waren op een opbouwende manier met elkaar in gesprek, aanpakken werden bijgesteld als daar behoefte aan was. Hiermee gaven wij met elkaar ook intern vorm aan de woorden Eerlijkheid, Verbindend en Activerend.

Eén van mijn collega’s zei letterlijk: “Het gaat zo tegen mijn natuur in om nu af te wijken van de vraag die we van het MT hebben gekregen (namelijk: het uitwerken van de 3 gekozen kernwaarden), maar ik weet dat we het toch moeten laten gebeuren.” Ik heb hem teruggeven dat ik het dapper vindt dat hij er zo in durft te staan, maar dat ik het vooral waardeer dat hij zijn gevoel zo openlijk met ons deelt. Hierdoor kan ik er rekening mee houden, dat hij het soms spannend vindt, en daar dus meer rekening mee houden. Volgens mij is dit de essentie van het transformatieproces waar we in zitten: we mogen onze kwetsbaarheid en angsten gewoon uiten, we hebben ze namelijk ALLEMAAL.

Leren en transformeren; spannend en uitdagend tegelijk!

Hallo Ego

Hallo ego
Hallo B.V. Ik
Me myself and I
Wat moet ik met je, wat wil ik met je?
Ik kan niet met je en ik kan niet zonder je
Heb jij dat nou ook?

Lief ego
Wie ben jij eigenlijk?
Volgens Eckhart Tolle ben jij mijn niet-ontwaakte ik, die denkt, praat en handelt.
Jij bent die stem in mijn hoofd.
Je bent onverzadigbaar en hebt nooit genoeg.
Tolle noemt jou zelfs een stoornis of een soort collectieve waanzin die de mensheid met elkaar deelt.

Jij bent de jas die mijn Ik beschermt, maar ook afschermt.
Jij jut mij op, om mijzelf te verbeteren en te overtreffen.
Jij vecht voor mijn erkenning en waardering.
Jij eist voor mij ruimte, vrijheid en liefde.
Maar jij wordt daarin gestuurd door angst, hebzucht en honger naar macht.
Jij houdt mij af van kwetsbaarheid en echte verbinding.

Jij neigt ertoe ‘hebben’ gelijk te stellen met ‘Zijn’: ik heb, dus ik besta.
En hoe meer ik heb, des te meer ik besta.
“Kijk mijn mooie auto eens, en mijn prachtige kinderen, mijn fantastische baan en mijn grote huis.”
Jij leeft door vergelijking. Als ik het maar beter doe dan de ander, als ik maar meer heb dan de ander.
Hoe ik door andere gezien wordt verander jij in hoe ik mijzelf zie.

In de meeste gevallen als ik het over ‘ik’ heb, ben jij aan het woord.
Jij bestaat uit mijn gedachten, mijn emoties, mijn verzameling aan herinneringen, waarmee ik mij identificeer als ‘ik en mijn verhaal’,

Jij bestaat uit de rollen die ik uit gewoonte speel zonder dat te beseffen.
Mijn collectieve identificaties: ik ben een Nederlander, ik ben blank, ik ben hoogopgeleid, …
Maar dat ben IK natuurlijk helemaal niet, dat ben jij. Woorden kunnen helemaal niet beschrijven wie IK ben.

Waarom kom ik hier nu pas achter?
Waarom hebben ze mij dit op school niet geleerd?
Nog sterker: op school is mij geleerd veel waarde te hechten aan de betekenis van woorden, want woorden worden gebruikt om mij uit te leggen wat waarheid is.
“De aarde is plat” o nee “de aarde is rond”, “neutronen en electronen zijn de kleinste deeltjes in de wereld” of toch niet?
Op school heb ik geleerd dat ik juist iets moet worden: een rol, een beroep, een goed mens…..
Zo verwarrend.

Het tijdperk van loslaten
Maar het is nu tijd dat wij elkaar gaan loslaten.
En niet alleen ik, maar de mensheid als collectief.
We staan op het grensvlak van een collectieve groei.
Dit is de voorspelling van de Maya’s voor 2012.
De groei vanuit het Vissentijdperk naar het Aquariustijdperk.
De Inka’s noemen dit de groei van het 3e naar het 4e bewustzijnsniveau;
Van het niveau van tegenstelling, straffen en belonen, goed en fout,
naar het niveau van integratie, verbinding, oordeelsvrij…….

Hallo ego
Hallo jas die ik voor IK aanzag.
IK mag je loslaten, maar dat vind ik niet makkelijk
Ook al ben ik mij bewust van deze jas, ik kan jou nog niet altijd uittrekken.
Het lukt gewoon nog niet, alsof mijn lichaam de knoopjes al los krijgt,
maar mijn armen nog niet uit jouw mouwen kan halen.
Jij houdt mijn lichaam in bedwang.
En ik weet dat jij mij hiermee wilt beschermen.
Beschermen tegen teleurstelling, afkeuring en afwijzing.
En daarom ben ik ook gehecht aan jou, aan mijn rollen, aan mijn dingen, aan mijn bescherming, het voelt zo vertrouwd, ik ben zo aan jou gehecht.

Hoe laat ik deze gehechtheid aan jou en alles waar jij voor vecht los?
Eckhart Tolle zegt mij dat ik dat niet moet proberen te doen.
Dat is onmogelijk.
Hij zegt: “Gehechtheid valt vanzelf weg als je niet meer probeert om jezelf in rollen en in dingen te vinden.”
Maar dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan.

Veel van de rollen die ik heb kan ik makkelijk loslaten, maar niet allemaal. Tijdens mijn NLP opleidingen deden wij een oefening om al onze rollen los te maken van het ik. Ik moest een lijst van minimaal 20 identificaties maken en aan mijn medecursisten geven. Vervolgens werd ik midden in de kring van medecursisten gezet. Om de beurt lazen zij mijn identificaties voor en moest ik zeggen “ik BEN geen dochter, ik speel de rol van dochter naar mijn ouders. Ik BEN niet dominant, ik gedraag mij vaak op een manier die je dominant kunt noemen.” bij een groot deel van de identificaties was het niet moeilijk om ze los te laten, maar en paar bleken toch hardnekkig bijvoorbeeld de rol van Moeder. Ik vond het ontzettend moeilijk om eerlijk te zeggen “IK ben geen moeder….”.

En deze zomer nog: ik ontving een negatieve beoordeling van mijn teamleider.
En wat werd IK boos, omdat jij niet werd gewaardeerd!
Omdat hij niet zag hoe jij mij had gepushed om te blijven vechten voor Sociale Innovatie in het MKB.
Maar ik identificeer mij daarmee met mijn missie en als dat niet gezien wordt ben ik boos.
Maar ik weet nu dat jij dit was en niet ik.

Lief ego,
Het is tijd om af en toe de jas even uit te trekken.
Jij heeft mij veel gebracht, en daar ben ik je dankbaar voor,
maar met een prijskaartje.
Het kostte veel energie, plezier, tijd en aandacht.
Hoe goed bedoeld, de jas is mij te krap en te benauwd geworden.
Ik besef dat jou loslaten mij niet altijd dezelfde resultaten zal geven als nu,
zeker niet op de korte termijn.
Maar ik weet dat Deepak Chopra gelijk heeft als hij zegt dat ik zonder jou in mijn pure persoonlijke kracht kom, met mijn eigen persoonlijk macht.
Vanuit deze persoonlijke macht opereer ik vanuit mijn ziel,
ben ik immuun voor kritiek en jaloezie,
voel ik mij niet beter of slechter dan een ander,
ben ik onthecht en toch betrokken,
en durf ik authentiek te zijn.

En als ik de wereld niet meer bedekt met woorden en etiketten,
keert het gevoel voor het wonderbaarlijke terug in mijn leven,
dat ik had als klein kind,
maar mij nauwelijks meer kan herinneren.

Dag ego
Het is een bevrijding om te beseffen dat de stem in mijn hoofd niet is wie ik ben.
Jij bent niet wie ik ben.
Jij bent alleen de jas die mij beschermt als ik het nodig heb.
Daar ben ik je heel dankbaar voor en ik zal je ook nog vaak gebruiken,
maar dan bewust en niet in alle gevallen.

En wie ben ik? Ik ben degene die het ziet.
Het bewustzijn dat er was vóór het denken, de ruimte waarin het denken – of de emotie of waarneming – plaatsvindt.
Maar ik ben ook mild, naar mezelf en naar de ander.
Bewust zonder oordeel van goed of fout,
bewust van elke keer een klein stapje meer mijzelf.

Ik ben dankbaar voor de raad van Eckhart Tolle
“ Je wordt niet goed door te proberen goed te zijn maar door de goedheid te vinden die al in je zit en die goedheid te voorschijn te laten komen. Maar dat kan alleen gebeuren als er iets fundamenteel verandert aan je bewustzijnstoestand.”
Ik ben mij bewust van mijn onvolmaakte, naakte ik,
en ik ben kwetsbaar,
stapje voor stapje op weg,
naar mijn eigen goedheid, zonder oordeel.

En zoals de Maya’s zeggen:
In lakesh!
“Jij bent de andere ik”

Liefs, IK

Deze brief heb ik geschreven in het kader van mijn leergang Retoriek van Jan Vaessen

Roerige tijden, nieuwe kansen

Ik geloof dat het niemand ontgaat dat we in roerige tijden leven. De ontwikkelingen gaan steeds sneller, de ene crisis is nog niet voorbij of de volgende dient zich aan. Of het nu op ecologisch, politiek, maatschappelijk of economisch vlak is. De tegenstellingen worden groter, de crises heftiger en de gevolgen desasteurzer.
De Maya’s hebben, aan het begin van onze hedendaagse jaartelling, al berekend dat we nu in een roerige tijd terecht zouden komen. Zij zagen de ontwikkelingen op aarde als een spiraal die langzaam naar binnen draait, met opvolgende lichte en donkere tijden. Doordat we nu bijna bij het middelpunt van de spiraal zijn aangekomen gaat het allemaal steeds sneller. Volgens de Maya’s duurt dit nog tot eind 2012, waarna de aarde in een nieuwe spiraal terecht komt (de zon is dan van het Vissentijdperk volledig over naar het Watermantijdperk) en weer aan de buitenkant van de spiraal is aangeland. Wat volgens de Maya’s betekent dat we weer in heel rustig vaarwater komen. Maar voorlopig krijgen we nog twee hele roerige jaren. Wil je hier meer over weten kijken dan eens naar het verhaal van Ian Lundgold.

De tegenstroom

Het klink allemaal heel heftig en lijkt negatief. Echter er is ook een andere kant, een tegenstroom. Ik zie steeds meer mensen, bedrijven en activiteiten die bezig zijn om naar een dieper niveau van bewustzijn te groeien. Een niveau waarin geld en macht niet meer leidend zijn, maar betekenis en verbinding. Afgelopen week heb ik weer een aantal ervaringen gehad op waarin ik dat het mogen zien. En die wil ik graag delen om daarmee anderen een hart onder de riem te steken en aan te moedigen om ook dit pad op te gaan.

Slimme bedrijven

De eerste ervaring was een gesprek met een metaalbedrijf dat ik wil voordragen voor “Slimste bedrijf van Nederland”. Het lijkt een heel gewoon bedrijf met veel technische medewerkers en productiemensen. Maar dit bedrijf doet iets bijzonders: het laat medewerkers mensen zijn, in plaats van productiemiddelen. Dit doen zij door uitdagingen in het bedrijf met elkaar op te lossen, ruimte te geven aan een ieder om zijn kracht te laten zien, het werk te verdelen naar beste kunnen en te leren van fouten. En misschien zit in dat laatste wel de grootste kracht. Er zitten in dit bedrijf managers die durven toe te geven dat zij soms ook niet weten hoe het moet, en die durven toe te geven als ze het niet goed hebben gedaan. En uiteindelijk levert dit ook economisch succes, en daarmee relatief weinig last van de crisis. En wat ik zelf het allermooiste vind is dat daaruit ook de behoefte is ontstaan om meer te gaan bieden aan klanten en de omgeving, dan alleen de producten en diensten die zij leveren. Zij willen hun kennis en ervaring gaan inzetten voor het verbeteren van de wereld om hen heen.
En gelukkig is dit niet het enige bedrijf in Nederland dat op deze koers zit.
Vanuit het hart

Energiedag voor het MKB

Samen met een aantal collega’s zijn we weer aan de slag om een Energiedag te organiseren in het kader van de MKB Krachtcentrale. Op die dag willen we zo’n 500 MKB ondernemers laten ervaren hoe je vanuit betekenis en menszijn een onderneming kunt vormen die mooier, beter en effectiever is en die geld én geluk genereren. Naast een tweetal bijzondere sprekers, Jan Bommerez en Herman Wijffels, en een twintigtal ervaringsactiviteiten, willen we op die dag ook de kracht van de massa laten ervaren door te gaan crowdsourcen. We willen de ochtend beginnen met een concrete uitdaging en die aan het eind van de dag, met hulp van alle aanwezigen, gerealiseerd hebben. In dit kader hadden een collega en ik afgelopen vrijdag een afspraak met een kennisleverancier over hoe dit aan te pakken. Zijn vraag aan ons was: welk concreet probleem wil je op die dag aanpakken. We hadden wel wat suggesties, maar dat leek het allemaal net niet te zijn. Al worstelend en denkend reden we door naar onze volgende afspraak. Een afspraak die ik al tijden heb geprobeerd te maken, maar elke keer om andere redenen werd uitgesteld. Tot vrijdag. En we zaten nog geen vijf minuten of de energie begon zo enorm te stromen en de uitdaging voor het crowdsourcen werd ons in de schoot geworpen. En wat voelde het rijk en goed!

Rijk zakendoen

En als laatste kreeg ik gisteren het boek van mijn zeer gewaardeerde vriendin Désirée Murk-Scholten in de brievenbus: Rijk Zakendoen. De inhoud was voor mij al bekend, omdat ik samen met haar het concept heb mogen vormgeven. Maar wat mij het meeste deed was om te lezen hoe zij vanuit dit concept en vanuit haar eigen behoefte om betekenis de wereld in is gegaan om mensen te laten ervaren hoe het anders kan en om te zien wat het haar weer oplevert. Als je dit leest voel je hoe delen vermenigvuldigen wordt. Goed gedaan Dees!

Betekenisvol ondernemen

Voor mij waren al deze ervaringen weer een aanmoediging om zelf ook vanuit betekenis te ondernemen. Een paar minuten geleden kwam op Twitter de uitspraak “ als je weet WAAROM, dan volgt het wat vanzelf” (dank je Bloei). De betekenis die ik wil leveren is bedrijven helpen om vanuit betekenis te gaan ondernemen. Waarbij de ondernemer durft te vertrouwen op zijn diepste inzichten zonder precies te weten hoe dit moet worden vormgegeven. Door de diepste wensen en inzichten uit te spreken en te durven vragen wat daarvoor nodig is zonder zelf het antwoord te weten.

Is jou bedrijf al toe aan betekenisvol ondernemen?

Een gave bestemming

Nee, deze blog gaat niet over een mooie vakantielocatie. Het gaat over een ander soort bestemming. Noem het de levensbestemming, droom, levensdoel, ambitie…..

Schoonmaken als bestemming

Vanochtend had ik een bijzonder gesprek met onze hulp in huis. Een bijzonder mens, die gelukkig wordt door te zorgen dat wekelijks ons huis weer schoon is. Ze geniet er zo van, omdat ze weet dat wij er blij van worden, en omdat ze zo ongelooflijk veel van onze kinderen houdt. Dus vandaag was het een bijzonder goede dag voor haar, omdat de kinderen vrij waren en dus niet rond haar weg te slaan. De liefde is geheel wederzijds.
Een ruimhartig mens dat haar bestemming had gevonden in het schoonmaken van bedrijfspanden, maar door een nare ziekte en de gevolgen daarvan niet meer mag schoonmaken (maar bij ons kan ze het gelukkig niet laten). Schoonmaken was haar lust en haar leven en ineens kan het niet meer. De bodem onder haar bestaan leek weggevaagd. En daarom is het zo’n bijzonder mens: vandaag mocht ik ervaren hoe zij nu berusting heeft gevonden in het feit dat zij niet meer mag schoonmaken, het durft los te laten, en haar geluk gaat zoeken in nieuwe activiteiten die haar even veel plezier en geluk gaan geven als het schoonmaken haar ooit heeft gedaan, zonder te weten wat dat dan precies zal worden. Ze leeft van de wetenschap dat ze er toe doet, voor anderen. En als het dan niet met schoonmaken kan, dan maar op zoek naar een nieuwe invulling en vorm. Wat ongelooflijk dapper en sterk. Een mens met de gave om anderen te raken door wat zij doet, hoe triviaal dat op het eerste gezicht ook lijkt. En een die zich niet uit het veld laat slaan als de ene weg niet lukt. Gewoon weer overnieuw beginnen en vooruit kijken. Voor mij een voorbeeld!

Een gave

We hebben allemaal een gave, misschien wel meerdere. Die hebben we meegekregen bij onze geboorte. In de Christelijke historie wordt in de bijbel gesproken over de Gaven van de Geest: wijsheid, kennis, geloof, genezen, verrichten van wonderen, profeteren, onderscheiden van wat wel en niet van de Geest afkomstig is, klanktaal spreken, klanktaal uitleggen, beheren en besturen, bijstand verlenen. Het Sjamanisme heeft het over de Tweelinggeesten: Genezer, Magiër, Leraar, Boodschapper, Beschermer, Strijder en Uitvoerder. En ook de Inca’s en de Maya’s hebben hun eigen benaming voor de gave die wij hebben meegekregen. De gave die we mogen inzetten om ‘de wereld een beetje mooier te maken’ (zoals men vanuit Great Place to Live zo mooi verwoord). Onze ontdekkingstocht is om uit te vinden welke onze eigen gave is en hoe wij hem kunnen inzetten om onze bestemming te realiseren.

Bestemming: Nieuwe tijd

Waarom mij dit zo bezig houdt? En met mij vele anderen? Omdat wij, in mijn beleving, in de bijzonder tijd geboren zijn en leven. De Christenen spreken over de tijd van de Heilige Geest, de Inca’s noemen het Taripay pacha (het tijdperk van het nieuwe ontmoeten van onszelf), de Maya’s noemen het de overgangsperiode van het Vissentijdperk naar het Aquariustijdperk. Hoe je het ook noemt, uiteindelijk beschrijven zij allemaal de overgang die wij hebben te realiseren naar een nieuwe tijd. Een tijd waarin, zoals Elisabeth Jenkins het beschrijft: ‘de profetieën voorspellen: een einde aan het persoonlijke of individuele karma, een einde aan de angst, de armoede, en de oorlog en het begin van een tijd van delen en de ontwikkeling van wonderlijke nieuwe menselijk vaardigheden! Dit is de tijd voor wonderen.’

Mijn ontdekkingsreis

Mijn eigen reis is ook het ontdekken van mijn echte gave. Als Hemelwandelaar heb ik iets met het verbinden door tijd en ruimte en de kracht van profetie. Ik heb al een paar keer gehoord dat ik helende handen heb. Allemaal mooie gaven, die nu nog een goede vorm moeten vinden om echt impact te hebben in het realiseren van de overgang naar de nieuwe tijd. Want daarvoor is het nodig om de gave te gebruiken in verbinding met zo veel mogelijk anderen; op weg naar een wereld van ultieme liefde en hoop. De nieuwe tijd. Ik kijk er naar uit.

En ondertussen geniet ik enorm van de reis en als het even moeilijker wordt denk ik aan mijn hulp en haar dapperheid. Reis jij met mij mee?