Tagarchief: overvloed

Ruimte maken om te kiezen en te twijfelen

Ik hoor het veel om mij heen: focus. Raymond heeft er vorige week een mooie blog over geschreven. Focus en durf te kiezen. Afgelopen week las ik weer in De Hoeders van de Aarde: durf te kiezen en alle schepen achter je te verbranden. Zo ontstaat ruimte voor nieuwe dingen vanuit een nieuwe werkelijkheid. En natuurlijk is dat zo. Door de schepen achter je te verbranden, laat je ook alle oude kaders en grenzen los en ontstaat nieuwe ruimte. Ruimte om je eigen focus aan te brengen.

Graceland

Nu had ik deze week het genoegen om in de cursus Retoriek van Jan Vaessen met 5 prachtige mensen onze eigen interpretatie van Graceland te mogen delen. Een bijzonder nummer van Paul Simon met veel verschillende betekenislagen. Dit bleek wel uit de enorm verschillende persoonlijke interpretaties van alle leden van de groep. De betekenis wordt sterk gevoed vanuit je eigen kader en ervaringen en krijgt van daaruit kleur en invulling. Voor mij staat Graceland voor de bestemming van mijn ontdekkings(levens)reis. De plek om aan te komen vanuit een zinvol en waardenvol leven, waarin ik een bijdrage kan leveren aan een mooiere wereld. De Goddelijke Eenheid. Maar ook de plek om af en toe uit te rusten en op te laden om vervolgens met frisse moed mijn reis te vervolgen.

Kiezen en twijfelen

Dus ik vol goede moed een paar stevige keuzes gemaakt en stappen gezet: op naar Graceland. Maar dan komt de twijfel. Gaat het wel lukken? Kan ik dit wel? Is het wel de goede beslissing? Nachtje slecht geslapen!
’s Morgens onder de douche aan het Universum de vraag maar gesteld: “geef mij vandaag een teken dat de keuzes goed zijn en dat ik moedig verder mag trekken op mijn ontdekkingsreis.” Nog geen twee uur later had ik twee signalen die daar hardgrondig JA op zeiden. Ik was weer helemaal in de flow en de creativiteit vloog er vanaf.
Maar helaas niet voor lange tijd, want weer sloeg de twijfel toe. Welke impact hebben mijn keuzes voor mijn omgeving? Welke veranderingen brengt dat met zich mee? Kunnen wij dat wel aan? Wat laat ik achter? Is de keuze moedig of juist heel dom? En uiteindelijk de belangrijkste vraag: kan ik mijn ambities wel waarmaken? Zijn anderen hier niet veel beter in? Wie ben ik, om zulke ambities te hebben?

Schaarste of overvloed

Ineens herken ik weer het paradigma van de vorige blog: schaarste of overvloed. Ik merk dat ik weer redeneer vanuit schaarste (jakkes wat is dat toch hardnekkig), daardoor twijfel ik of er ruimte voor mij is, nu en in de toekomst. Kan ik mijn waarde voldoende uitruilen voor wat ik nodig heb? Of is het niet genoeg?

Eigen ruimte

Tijd om de inzichten van ons Dreaming over Diner in praktijk te brengen en mijn eigen ruimte weer te vinden:

  • mijn kracht: Moed;
  • bewustzijn: je ziet eerlijk, open en moedig onder ogen wat voor je ligt, en bent dankbaar voor alles wat je ontvangt;
  • Pijn: Ik kan het gewoon niet aan, het is allemaal te veel voor me!
  • Bewustzijn: Je deelde een hoogtepunt van de week met vrienden, en inspireerde iedereen.

O ja, nu weet ik het weer: dankbaar zijn voor wat ik heb ontvangen en mijn twijfels moedig delen, thuis en met jullie. Ik mag onvolmaakt zijn! En ineens ervaar ik weer die overvloed, die ruimte, en ontstaat weer creativiteit en reislust: op naar Graceland.

‘Maybe I’ve a reason to believe
We all will be received
In Graceland’

Advertenties

Schaarste of overvloed?

Er is op dit moment veel in ontwikkeling als het gaat om overvloed en schaarste. Wat voorheen schaars was, is nu in overvloed. Denk aan technologie, communicatiemogelijkheden, geld, reclame, spullen…. Daarentegen is er ook nieuwe schaarste, namelijk schaarste in vrije tijd, aandacht, vertrouwen, gekwalificeerd personeel, open ruimte, schoon water en andere natuurlijke hulpbronnen. Seth Godin beschrijft mooi hoe dit invloed heeft op bijvoorbeeld onze dienstverlening en marketing. We zijn de reclames zat en willen als consument niet meer verleidt en misleidt worden. We (klanten/consumenten/mensen) ontdekken wat wij eigenlijk altijd al wilde, namelijk ‘met respect behandeld worden en verbonden worden met anderen’. We willen niet meer geïnterrumpeerd worden, maar aangesproken worden met verhalen die er voor mij, als uniek individu, toe doen.Toch betrap ik mijzelf erop, dat ik nog vaak redeneer vanuit de omgekeerde situatie. Ik ben druk bezig om geld te vergaren om allerlei spullen te kunnen krijgen, laat mij verleiden om dingen te doen, die er eigenlijk niet toe doen…. En dit gaat nog regelmatig te koste van de echte schaarse zaken als rust, aandacht, tijd en echte verbinding.

Goddelijke Eenheid

Door een wijs besluit eind vorig jaar, dank je wel Jan, had ik afgelopen week twee hele dagen in mijn agenda vrijgehouden om gewoon iets te doen, omdat ik dat leuk vind, met mensen die er voor mij toe doen, in volledige aandacht en verbinding. Twee dagen in het Nu leven, ontdekken wat je dan op je pad krijgt, dat volledig omarmen en ervan genieten. En dan is er die overvloed; aan flow, creativiteit, plezier en verbondenheid met een enorme grootsheid. Verbinding op fysiek-, hart- en zielsniveau. De wereld lijkt dan samen te smelten tot één Eenheid; een Goddelijke Eenheid. Geen angst en afscheiding meer, alleen nog verbinding en heelheid, blijdschap en geborgenheid.

Overvloed in de relatie

Ook in relaties redeneren wij nog sterk vanuit schaarste. Onze levenspartner lijkt wel een bezit, wat leidt tot de perceptie van schaarste. We eisen elkaars aandacht op, verwachten van alles van de ander en vooral dat hij of zij zielsveel van ons houdt en ondertussen zijn we jaloers op de mooie verbindingen die hij of zij met anderen heeft. Alsof er schaarste bestaat aan verbinding en liefde. Maar is dat wel zo?

Tijdens één van mijn opleidingen had ik een medecursist, die ermee worstelde dat zijn vrouw met een andere man beter kon praten als met hem. Hij was een prachtig, liefhebbend mens, maar ook een binnenvetter, die het lastig vond om zijn gevoelens te uiten. Zijn vrouw had behoefte aan meer gesprek en reflectie, dan hij kon geven. Maar hield zij daarom minder van hem? Misschien hield ze juist wel meer van hem. Zij accepteerde dat hij was wie hij was en wilde juist daarom zijn levenspartner zijn. Echter zij had ook behoeftes die zij binnen deze relatie niet kon vervullen en zocht die buiten deze relatie, om daarmee ook zelf te kunnen zijn wie zij was. Eigenlijk heel mooi, toch?!

Is dat niet waar relaties om draaien? Groeien naar volledige verbinding en acceptatie van de ander en jezelf? Inclusief de krachten en schaduwkanten van allebei? En daarmee ook de acceptatie dat de ander nooit perfect kan zijn in het vervullen van jouw behoeften? Is de ander niet vooral een reisgenoot met wie je samen de reis van je leven maakt, waarin je deelt en groeit en af en toe elkaars rugzak even draagt als het te zwaar wordt?

Verdringing of verrijking?

Maar als dat zo is, is het toch heel vanzelfsprekend dat wij naast een levenspartner behoefte hebben aan meer volledige verbindingen met anderen? Anderen die tijdelijk met ons mee reizen en ons kunnen aanvullen en gidsen om heel en één te worden en mee te groeien en genieten van de reis? Zonder de ander uit te sluiten?

Ik herken dit zelf zeker wel, maar het is soms ook een worsteling. Want wat betekent dit voor de relatie met mijn levenspartner? Kan dit leiden tot verdringing en afscheiding? Of kunnen deze werkelijk naast elkaar bestaan, en elkaar juist versterken en verrijken? En groeien we daarmee voorbij de angst voor eenzaamheid en afhankelijkheid? Ben ik in staat om volledig in verbinding te zijn met meer dan één, meer dan drie, meer dan vijftig, …… anderen? Of terwijl is er schaarste in verbinding of overvloed?

Mijn aandacht en tijd lijken beperkt en dus schaars, ook ik heb maar 24 uur per dag, helaas. Maar mijn inzicht en ervaringen van afgelopen week heeft mij weer doen geloven dat wij tot veel meer en diepere verbindingen in staat zijn, als wij onze angst voor afscheiding, verlies en eenzaamheid los durven laten. Als wij onszelf en elkaar accepteren en respecteren zoals we zijn. Dan kunnen we éénworden op fysiek-, hart- en zielsniveau in een fractie van een moment, waardoor tijd geen rol meer speelt, enkel aandacht in het Nu.

In het Nu is er de keuze voor volledige verbinding met mijzelf, en daarmee de mogelijkheid tot volledige verbinding met de wereld. Kom maar op met die overvloed!

Bovenste onder (of was het onderste boven?)

Af en toe heb ik het gevoel dat er twee werelden zijn. En soms zit ik midden in de ene, en lijkt de andere mijlen ver weg. Het andere moment is het geheel andersom.

Stand-up Inspiration
Vorige week had ik het geluk een kaartje te kunnen bemachtigen (dank je wel Theo) voor Stand-up Inspiration in Amsterdam. De zaal is gevuld met mensen die energie, inspiratie en hun netwerken met elkaar delen. Deze mensen ervaren overvloed en zijn totaal niet bang om weg te geven. Ze weten dat ze daarmee helemaal niets verliezen, eerder heel veel winnen (Wuffies). Een heerlijke avond in de onderstroom. Op weg naar huis realiseerde ik mij wel dat een deel van deze mensen vooral met elkaar omgaat, waardoor de overvloed binnen dezelfde groep wordt gedeeld.

Bovenstroom
Aan de andere kant kom ik bij veel ondernemers over de vloer, waarin sterk gedacht wordt vanuit schaarste en de angst om te verliezen. Verliezen van: geld, marktpositie, klanten, werk, mensen. Maar ook vanuit verliezen van controle en grip. En dit is nog steeds de meerderheid: de bovenstroom.

Trendtour Nieuwe Werken
Afgelopen maandag mocht ik samen met een collega een aantal managers uit deze bovenstroom meenemen op een soort Trendtour langs voorbeelden van het Nieuwe Werken. We mochten in de keuken kijken bij SNS Reaal en Microsoft. Bedrijven die op zoek gaan naar het optimaal faciliteren van hun mensen om vanuit hun eigen kracht bij te dragen aan het resultaat van de onderneming. Voor de managers was het in eerste instantie behoorlijk shocking wat ze te zien kregen. Mensen die veel meer vrijheid krijgen om zelf te bepalen wanneer, hoe en waar ze werken. Aansturing op commitment en resultaten. Vergaderen op afstand en strak geregiseerd. En focus op medewerkerstevredenheid boven klanttevredenheid. Er van uitgaande dat tevreden medewerkers (van)zelf zorgen voor tevreden klanten. Dit is ook allang bewezen in diverse onderzoeken onder andere door David Maister.
Voor een aantal was het lastig om enigszins de link te zien met hun eigen activiteiten. De vraag was dan ook al snel: “ Kan dit in alle soorten organisaties, met alle soorten mensen?” “Natuurlijk”, was het antwoord direct. “Mits je als organisatie faciliteert vanuit de individuele behoeften van de mensen die jij in huis hebt en de processen die bij jou belangrijk zijn. In een productieomgeving ziet het er bijvoorbeeld heel anders uit dan in een adviesorganisatie.

In de mix
Ik geniet er vooral van om de onderstroom met de bovenstroom te kunnen verbinden. Ik geniet enorm als ik zie dat mensen, die in eerste instantie in de weerstand gaan vanuit angst, zich openen tijdens de ontmoeting met anderen en ontdekken hoe ze kunnen samenwerken aan een mooiere, fijnere werkomgeving. Dan ineens zie je kennis en energie stromen en mensen blij worden.
Het gaat om het mixen van de onder- en de bovenstroom. Wil jij daar ook een bijdrage aanleveren? Er is een prachtig initiatief aan het ontstaan onder de naam ‘7days of inspiration’ of terwijl 7DI. Daar gaat het op landelijk niveau gebeuren, februari 2011. Ik doe mee.

7DI here I come!