Tagarchief: verbinden

Thuisgevoel

Wat betekent thuisgevoel voor jou?
Voor mij is thuisgevoel vooral een plek waar ik mijzelf mag zijn. Een plek waar mensen zijn waar ik van hou, mensen waarmee ik een goede verbinding heb, mensen die ik respecteer en mij ook respecteren. Het heeft voor mij dus meer met mensen te maken, dan met een plek.

Dag van de Dialoog

Thuisgevoel was het gespreksonderwerp tijdens de Dag van de Dialoog in Arnhem dit jaar. Dag van de Dialoog is een landelijk event waarin meer dan 60 gemeentes deelnemen. Het event is gestart in 2002 vanuit Rotterdam naar aanleiding van het TwinTower-drama op 9/11. De intentie is om de dialoog tussen mensen weer aan te gaan, in de hoop en verwachting dat dit leidt tot meer verbinding en een betere wereld. Een paar weken geleden heb ik een training gevolgd om een dialoogtafel goed te kunnen begeleiden, en het belangrijkste was om mensen te helpen in dialoog te blijven en niet in discussie te gaan. Tijdens deze training kregen we al een voorproefje van de bijzondere gesprekken die je dan kunt hebben met mensen.

Arnhem, 6 november 2010

Zaterdag 6 november, was het event ook in Arnhem, met als thema Thuisgevoel. Er waren meer dan 40 dialoogtafels met gemiddeld 7 deelnemers. Samen met Raymond Witvoet hadden wij het idee om het dichtbij, in onze eigen wijk, te organiseren. Als locatie hadden we geregeld dat we in de Kumpulan terecht konden. Dit is het restaurant van Militair Tehuis Bronbeek, dat aan de rand van onze wijk staat.
We hadden een prachtig zaaltje wat al een behoorlijke dosis thuisgevoel uitstraalde. Met nog een schemerlampje, een schaal mandarijnen en door-mijn-dochter-zelfgebakken cakejes was de aankleding compleet. Nu nog mensen. We hadden meer dan 500 folders in de wijk rondgedeeld en gelukkig vooraf via de mail al voldoende aanmeldingen.

Dialoog en echte verbinding

Wat een bijzonder mooie groep hadden we: een echtpaar dat al bijna 40 jaar in de wijk woont, een mexicaanse antropologe die getrouwd is met een Nederlander en ongepland in Nederland is komen wonen, een jonge student met ambities om de politiek in te gaan, een postbode uit de wijk en een vrouw die linken heeft met Bronbeek en Nederlands-Indië en die 25 jaar in het buitenland heeft gewoond en nu weer terug is.
Al tijdens de kennismakingsronde werd duidelijk hoe fijn mensen het vinden om op deze manier met elkaar in gesprek te raken, en hoe ontzettend nodig dat is. Het thema Thuisgevoel was daarin ook enorm behulpzaam. Juist dialoog draagt sterk bij aan het thuisgevoel van mensen. Bij het uitwisselen van ervaringen over thuisgevoel werd ook de diversiteit van de groep mensen mooi zichtbaar. Diversiteit in leeftijd en diversiteit aan achtergronden/ cultuur. En al snel ging het gesprek over culturele verschillen, begrip en onbegrip, gedrag met goede intenties maar kwetsende uitwerking, respect en vragen stellen. Het vragen naar ervaringen hielp om uit de discussie te blijven. Door geen mening te geven over het verhaal van de ander, maar er gewoon een ander verhaal tegenover te zetten voelde iedereen de ruimte om er uit te halen, wat hij of zij wilde.
Derde stap in het proces was dromen. Hoe zou de wijk eruit zien als we met zijn alle werkelijk thuisgevoel zouden ervaren? Wat zie je dan, wat gebeurd er dan? Veel van de dromen hadden te maken met elkaar groeten op straat, een praatje maken, maar ook met een goed gesprek bij een gezamenlijke maaltijd. Eten blijkt toch weer een prachtige verbindende factor voor mensen. Als laatste hebben we nog gesproken over wat we zouden kunnen doen om het Thuisgevoel in onze eigen wijk te versterken. De tijd was gevlogen en het was tijd om afscheid te nemen.

Meer Thuisgevoel

De directe winst van deze dag is dat ik 7 mooie mensen een stuk beter heb leren kennen en leren begrijpen. Dit zal zeker een positief effect hebben op mijn thuisgevoel in onze wijk.
Daarnaast heb ik mijzelf voorgenomen om samen met kinderen uit de wijk in de kerstvakantie aan de slag met een Overwaarde Bank voor in de wijk. In navolging van de prachtige Overwaardetafel van Nils Roemen en Gerrit Snijders, wil ik een bank maken van stukken hout die mensen in de wijk over hebben. De bank kan dan een plekje krijgen in de wijk, zodat mensen die er op plaatsnemen een lekkere plek hebben om met elkaar in gesprek te raken, elkaar te leren kennen en zo bij te dragen aan meer thuisgevoel in de wijk.
Wat ga jij doen om jouw eigen thuisgevoel te versterken en dat van de mensen om je heen?

Vandaag kwam ik één van de deelnemers tegen op school, we herkende elkaar en begroette elkaar. En ik voelde een beetje Thuisgevoel!

Advertenties

Roerige tijden, nieuwe kansen

Ik geloof dat het niemand ontgaat dat we in roerige tijden leven. De ontwikkelingen gaan steeds sneller, de ene crisis is nog niet voorbij of de volgende dient zich aan. Of het nu op ecologisch, politiek, maatschappelijk of economisch vlak is. De tegenstellingen worden groter, de crises heftiger en de gevolgen desasteurzer.
De Maya’s hebben, aan het begin van onze hedendaagse jaartelling, al berekend dat we nu in een roerige tijd terecht zouden komen. Zij zagen de ontwikkelingen op aarde als een spiraal die langzaam naar binnen draait, met opvolgende lichte en donkere tijden. Doordat we nu bijna bij het middelpunt van de spiraal zijn aangekomen gaat het allemaal steeds sneller. Volgens de Maya’s duurt dit nog tot eind 2012, waarna de aarde in een nieuwe spiraal terecht komt (de zon is dan van het Vissentijdperk volledig over naar het Watermantijdperk) en weer aan de buitenkant van de spiraal is aangeland. Wat volgens de Maya’s betekent dat we weer in heel rustig vaarwater komen. Maar voorlopig krijgen we nog twee hele roerige jaren. Wil je hier meer over weten kijken dan eens naar het verhaal van Ian Lundgold.

De tegenstroom

Het klink allemaal heel heftig en lijkt negatief. Echter er is ook een andere kant, een tegenstroom. Ik zie steeds meer mensen, bedrijven en activiteiten die bezig zijn om naar een dieper niveau van bewustzijn te groeien. Een niveau waarin geld en macht niet meer leidend zijn, maar betekenis en verbinding. Afgelopen week heb ik weer een aantal ervaringen gehad op waarin ik dat het mogen zien. En die wil ik graag delen om daarmee anderen een hart onder de riem te steken en aan te moedigen om ook dit pad op te gaan.

Slimme bedrijven

De eerste ervaring was een gesprek met een metaalbedrijf dat ik wil voordragen voor “Slimste bedrijf van Nederland”. Het lijkt een heel gewoon bedrijf met veel technische medewerkers en productiemensen. Maar dit bedrijf doet iets bijzonders: het laat medewerkers mensen zijn, in plaats van productiemiddelen. Dit doen zij door uitdagingen in het bedrijf met elkaar op te lossen, ruimte te geven aan een ieder om zijn kracht te laten zien, het werk te verdelen naar beste kunnen en te leren van fouten. En misschien zit in dat laatste wel de grootste kracht. Er zitten in dit bedrijf managers die durven toe te geven dat zij soms ook niet weten hoe het moet, en die durven toe te geven als ze het niet goed hebben gedaan. En uiteindelijk levert dit ook economisch succes, en daarmee relatief weinig last van de crisis. En wat ik zelf het allermooiste vind is dat daaruit ook de behoefte is ontstaan om meer te gaan bieden aan klanten en de omgeving, dan alleen de producten en diensten die zij leveren. Zij willen hun kennis en ervaring gaan inzetten voor het verbeteren van de wereld om hen heen.
En gelukkig is dit niet het enige bedrijf in Nederland dat op deze koers zit.
Vanuit het hart

Energiedag voor het MKB

Samen met een aantal collega’s zijn we weer aan de slag om een Energiedag te organiseren in het kader van de MKB Krachtcentrale. Op die dag willen we zo’n 500 MKB ondernemers laten ervaren hoe je vanuit betekenis en menszijn een onderneming kunt vormen die mooier, beter en effectiever is en die geld én geluk genereren. Naast een tweetal bijzondere sprekers, Jan Bommerez en Herman Wijffels, en een twintigtal ervaringsactiviteiten, willen we op die dag ook de kracht van de massa laten ervaren door te gaan crowdsourcen. We willen de ochtend beginnen met een concrete uitdaging en die aan het eind van de dag, met hulp van alle aanwezigen, gerealiseerd hebben. In dit kader hadden een collega en ik afgelopen vrijdag een afspraak met een kennisleverancier over hoe dit aan te pakken. Zijn vraag aan ons was: welk concreet probleem wil je op die dag aanpakken. We hadden wel wat suggesties, maar dat leek het allemaal net niet te zijn. Al worstelend en denkend reden we door naar onze volgende afspraak. Een afspraak die ik al tijden heb geprobeerd te maken, maar elke keer om andere redenen werd uitgesteld. Tot vrijdag. En we zaten nog geen vijf minuten of de energie begon zo enorm te stromen en de uitdaging voor het crowdsourcen werd ons in de schoot geworpen. En wat voelde het rijk en goed!

Rijk zakendoen

En als laatste kreeg ik gisteren het boek van mijn zeer gewaardeerde vriendin Désirée Murk-Scholten in de brievenbus: Rijk Zakendoen. De inhoud was voor mij al bekend, omdat ik samen met haar het concept heb mogen vormgeven. Maar wat mij het meeste deed was om te lezen hoe zij vanuit dit concept en vanuit haar eigen behoefte om betekenis de wereld in is gegaan om mensen te laten ervaren hoe het anders kan en om te zien wat het haar weer oplevert. Als je dit leest voel je hoe delen vermenigvuldigen wordt. Goed gedaan Dees!

Betekenisvol ondernemen

Voor mij waren al deze ervaringen weer een aanmoediging om zelf ook vanuit betekenis te ondernemen. Een paar minuten geleden kwam op Twitter de uitspraak “ als je weet WAAROM, dan volgt het wat vanzelf” (dank je Bloei). De betekenis die ik wil leveren is bedrijven helpen om vanuit betekenis te gaan ondernemen. Waarbij de ondernemer durft te vertrouwen op zijn diepste inzichten zonder precies te weten hoe dit moet worden vormgegeven. Door de diepste wensen en inzichten uit te spreken en te durven vragen wat daarvoor nodig is zonder zelf het antwoord te weten.

Is jou bedrijf al toe aan betekenisvol ondernemen?

Verhalen van Vroeger

Afgelopen week kwamen mijn ouders twee dagen op bezoek op ons vakantieadres in Frankrijk. Na een flinke kanotocht met zijn allen, was het goed toeven met een biertje op het terras. En ondertussen vertelden we elkaar verhalen over vroeger, over hoe het was, en hoe je het hebt beleefd. Mijn ouders vertelden op hun beurt over hun opvoeding, hun ouders en hoe zij omgingen met bijvoorbeeld conflicten. Het ene verhaal leidde weer tot het andere. Heerlijk en vooral ook heel verhelderend. De verhalen over dagelijkse ervaringen maken nog beter duidelijk waar waarden, normen en gewoontes die ik heb meegekregen vandaan komen.

Liefdesladder

Om nog maar eens te refereren naar de Liefdesladder (zie vorige blog): de verhalen zijn kleine puzzelstukjes, die samen een beeld geven van de legaat en delegaat dat ik heb meegekregen van mijn ouders. Door meer te begrijpen van mijn ouders, maar ook van de ouders van mijn ouders, kan ik keuzes en beslissingen beter plaatsen. Dit, op hun beurt, helpt mij ook om mijzelf nog beter te begrijpen.

De tijd nemen

In de afgelopen paar jaar heb ik het geluk gehad om een keer een weekend en een keer een hele week alleen met mijn ouders op stap te mogen gaan. In die tijd hebben we veel verhalen met elkaar mogen delen; er was tijd genoeg. Door deze verhalen zijn we dichter bij elkaar gekomen, meer verbonden. Het is een wederzijds en gelijkwaardig proces, wat ook alleen maar werkt als het zo wordt ingezet. Ik realiseer mij nu hoe fijn het is om dat te kunnen doen en hoe waarde(n)vol die tijd is en was. Ik heb ook afgelopen dagen weer zo genoten van het samenzijn met mijn ouders.

Herinnering

Ik herinner mij dat we dit vroeger thuis ook heel veel deden. We konden avonden met elkaar op de bank zitten en verhalen vertellen. Ik vond niets mooier dan de verhalen over het kopen van ijsjes voor 5 cent, het kanoën naar school van mijn moeder en de padvinderijavonturen van mijn vader. En ik kan mij herinneren dat ook veel vriendjes en vriendinnetjes het heerlijk vonden om daarbij te zijn. Ons huis werd dan ook vaak een ontmoetingsplek voordat we uitgingen.

Verhalen in een nieuw perspectief

Toch is het nu anders, dan toen. Misschien wel omdat ik nu zelf moeder ben. Mijn eigen verhalen zijn daardoor anders en dit zorgt er waarschijnlijk voor dat ook de verhalen van mijn ouders anders zijn. Ik krijg nu een completer beeld van mijn eigen opa’s en oma’s. Over zaken die ik als kind zelf niet echt heb opgepikt bij hen, maar nu wel goed kan plaatsen. Bijvoorbeeld over hoe zij met de opvoeding omgingen, of met het oplossen van conflicten. En mijn ouders vertellen over hoe zij soms bewust andere keuzes hebben gemaakt dan hun eigen ouders en waarom zij dat hebben gedaan. Mooi om het onbewuste bewust te worden en daarmee in perspectief te krijgen.

Nu begrijp ik ook beter de angst van mijn ouders voor tv, computer en nintendo’s: blijft er nog wel tijd over om verhalen met elkaar te delen?

De Liefdesladder

Vakantietijd

Tijd om afstand te nemen, tijd voor rust en genieten, maar ook tijd voor reflecteren en boeken lezen. En hij lag al een maand of twee op mijn nachtkastje: de Liefdesladder van Else-Marie van den Eerenbeemt, op aanraden van een goede vriend.

De Liefdesladder

Het boek gebruikt de Liefdesladder als metafoor voor alle relaties die je aangaat in je leven. De verticale staanders staan voor de relatie met je ouders, één voor je moeder en één voor je vader. De treden staan voor alle andere relaties die je aan gaat. Het boek laat zien hoe onontkoombaar en daarmee ook zeker de relaties is met je ouders. Of je ze nu lief hebt of haat, of je ze nu goed kent of niet. Vanuit je ouders krijg je, bewust of onbewust, van alles mee, in de vorm van legaat: dat wat je mag (mogelijkheden), maar ook delegaat: dat wat je moet. Het kan hier gaan over het vervullen van je ouders dromen, het voortzetten van tradities, het bewaren van familiegeheimen, maar ook het vervullen van specifieke rollen of patronen, die horen in jouw familie.

Vrouwenlijn

Ik heb ooit het genoegen gehad om bij een familieopstelling in een vrouwenlijn te mogen representeren. In deze vrouwenlijn had zich het patroon ontwikkeld, waarin een moeder niet in staat was om de moederrol te vervullen. De dochter nam deze rol als vanzelfsprekend over en was moeder voor haar eigen moeder (het boek laat zien dat kinderen heel ver gaan in het vervullen van de wensen en verwachtingen van ouders, zowel positieve als negatieve). Toen de dochter zelf moeder werd, was het haar beurt om nu dochter te zijn. Ze had per slot van rekening al zolang de rol van moeder vervuld en zo had haar moeder dat toch ook gedaan. Dit patroon had zich 7 keer herhaald, tot het moment van de opstelling. De interventie in de opstelling was er uiteindelijk op gericht om alle voorgaande moeders te vergeven voor hun onvermogen om de moederrol op het goede moment te vervullen en gaf de laatste dochter de ruimte om te stoppen met moederen en nog even te genieten van het dochter zijn, alvorens zij zelf haar kinderwens in vervullen zou brengen. Zij wilde naar haar eigen kind dit patroon niet meer doorgeven.

Mijn Liefdesladder

Het boek, maar ook mijn ervaring in de familieopstelling, hebben mij doen realiseren wat een geweldige job mijn eigen ouders hebben gedaan. Mijn ouders hebben mij vooral geprobeerd om veel legaat mee te geven. Mijn vader heeft mij geleerd dat ik kan en mag worden wat ik wil, en dat ik daar vooral zelf mijn best voor kan doen. Mijn moeder heeft vooral geprobeerd om een delegaat wat zij vanuit haar ladder heeft meegekregen te doorbreken om ze geen belemmerend patroon aan mij door te geven. Ook zij heeft duidelijk gekozen om mij de ruimte te geven mijn eigen persoonlijkheid te ontwikkelen en mij daarin niet te belemmeren. Zo heeft zij bijvoorbeeld nooit opvoedadvies gegeven, tenzij ik er zelf om vroeg. Heel knap en bijzonder, realiseer ik mij nu. En ik zie nu hoe het mij helpt om prachtige verbindingen met anderen aan te gaan, zonder daarin mijzelf te verliezen. Want mijn staanders geven mij de zekerheid en veiligheid om mijzelf te mogen en durven zijn.

Doorgeven

Ik doe mijn best om ook mijn kinderen vooral legaat en zo min mogelijk delegaat mee te geven, zodat ook zij een stabiele en stevige staander aan hun liefdesladder meekrijgen. Deze stevige en veilige staander zal hun helpen om zelf ook weer mooie, stevige verbindingen aan te gaan met anderen, die hun leven verrijken en de moeite waard maken.

I’m a very lucky girl!

Verhalen Verbinden Verdiepen

Eigen verhaal

De afgelopen week weer ervaren hoe verbindingen met mensen om mij heen kunnen verdiepen als ik mijn eigen verhaal durf te vertellen. Als ik dat doe en mij daarin echt en kwetsbaar op te stel, krijg ik dat ook direct terug van anderen. Ik heb een aantal mensen in mijn omgeving nog veel beter leren kennen en voel meer verbinding met hen. Heel mooi, en vooral als het gebeurt op het moment dat je die verbindingen het hardst nodig lijkt te hebben. Ik realiseer mij direct dat wij, zeker in een zakelijke omgeving, vaak zo weinig weten over de achtergrond en het verhaal van mensen waar we mee samenwerken. We spelen allemaal onze rol en houden ons meestal aan de gemeenschappelijke regels die daarvoor gelden. Dit leidt er toe dat we oordelen op grond van de regels en gewoontes in plaats van de gehele context van de persoon tegenover ons. Wat een gemis!

Verhalen van jongeren

Vorige week attendeerde een collega mij op het volgende filmpje. Hierin wordt een experiment gedaan bij een middelbare school om leerlingen op een veilige, maar ook confronterende manier aan elkaar stukjes van hun verhaal te laten zien. En het effect is uiteindelijk heel bijzonder.
Hier de trailer van een paar minuten:

Maar als je het helemaal wilt zien, klik dan hier. Zeker de moeite waard om 50 minuten voor te gaan zitten.

Wil jij jouw verhaal delen met anderen?

Het strand: een waardenvolle werkplek

Waardentool

Afgelopen week ben ik samen met een collega en een ondernemer aan de slag geweest met het ontwikkelen van een waardentool voor ondernemers. De bedoeling is om een tool te maken, waarmee ondernemers, samen met hun medewerkers, op een prettige manier in gesprek kunnen gaan over het waardensysteem in hun organisatie. We maken daarbij onderscheid tussen:
• Organisatiewaarden, denk aan: professionaliteit, winstgevendheid, continuïteit en kwaliteit. Deze zeggen vooral iets over de output van de organisatie.
• Cultuurwaarden, zoals: openheid, verantwoordelijkheid, betrokkenheid. Deze zeggen iets over de manier waarop mensen met elkaar omgaan.
• Essentiële waarden, denk aan: liefde, geluk, zinvolheid en verbinding. Het woord zegt het al, het gaat over de echte essentie. Dus Waardenvol zijn, en Waardenvol ondernemen. Hier lees je meer.
Ter voorbereiding voor de tool hebben wij vrijdagmiddag over deze waarden zitten praten en ervaringen uitgewisseld. Ik ervoer toen weer eens hoe belangrijk het is om hierover regelmatig in discussie te gaan. Ineens vallen er weer een heleboel kwartjes waarom zaken lopen zoals ze lopen. En weet ik dat het niet te maken heeft met wat je zegt en wat je doen, maar vanuit welke waardensysteem je het zegt of doet. Maar we zagen ook veel verbanden tussen waarden op essentieel niveau en waarden op cultuur- en organisatieniveau. Bijvoorbeeld: verbinding (essentie), betrokkenheid (cultuur) en continuïteit (organisatie). Ze versterken elkaar.

Het strand

StrandAan het begin van de week had ik het genoegen om met een ondernemer te mogen sparren over zijn visie en de vertaling naar strategie en zijn organisatie. Hij wilde dit echter niet op kantoor doen. Daar werd hij te veel afgeleid door de hectiek van de operatie. We stapten in de auto en reden samen naar het strand. Onderweg kon hij mij vast bijpraten over de zaken die zich de afgelopen periode hadden afgespeeld, zodat ik weer helemaal bij was. Op het strand aangekomen gingen de schoenen uit en liepen we op blote voeten door zand en water te praten over de toekomst van het bedrijf. En wat wij beide zagen, was dat het op deze weidse plek heel makkelijk was om helder naar voren te kijken. Er stond letterlijk en figuurlijk niets in de weg. De beweging in ons lijf, werd moeiteloos omgezet in beweging in het bedrijf, de strategie ontvouwde zich vanzelf. En het leek alsof de ondernemer in gedachten al in zijn toekomst liep.

Werken…

Wat ik mij in het gesprek over waarden ben gaan realiseren, is dat het kiezen van de werkplek bepaalt vanuit welk waardeniveau ik redeneer. Op ons kantoor in een strakke zakelijke vergaderzaal, werk en redeneer ik vanuit organisatiewaarden. Heel zinvol als we bezig zijn met het realiseren van onze jaardoelstellingen in kwaliteit en kwantiteit. Aan onze ‘keukentafel’ op kantoor gaat het al veel meer om de cultuurwaarden en de manier waarop wij met elkaar omgaan.
Maar daar op het strand ging het ineens vooral over de essentiële waarden: verbinding, zinvolheid, geluk. En door de verbondenheid tussen de verschillende waardeniveaus vielen de andere twee niveaus als vanzelf op hun plek. Dus ging het uiteindelijk ook over onafhankelijkheid, winstgevendheid en duurzame groei.

Een waardenvolle werkplek

Aan het begin van de week voelde ik mij een beetje schuldig, dat ik aan het strand-wandelen was, terwijl mijn collega’s op kantoor aan het werk waren. Nu besef ik dat mijn klankbordsessie op het strand misschien wel de meest waardenvolle activiteit van de week was. Vooral omdat het ook mij weer liet redeneren vanuit de essentiële waarden, waardoor ik zelf weer scherper heb hoe ik waardenvol kan zijn naar anderen. Ik ben in de flow van strand en zee gestapt en zit er voorlopig nog lekker in. Thanx, Jan.
Vanaf nu ga ik mensen om mij heen stimuleren om regelmatig een werkplek te zoeken die hen in contact brengt met hun essentiële waarden. Of dat nu strand, bos of de kermis is. Volgens mij wordt de wereld en ons werk daardoor mooier en beter; maar ook concreet op organisatieniveau winstgevender, duurzamer en waardenvoller.

WAAR ga jij morgen werken?

Sociale overwaarde wordt collectieve waarheid

Het concept van sociale overwaarde is een prachtig mechanisme: kennis en relaties delen met anderen en ontdekken dat het door delen alleen maar meer wordt. Je krijgt namelijk kennis en betere relaties terug. Durf te vragen is daar een heel mooi voorbeeld van. Iedereen die dat voor het eerst meemaakt is onder de indruk van het effect ervan. Niet alleen in concrete resultaten, maar vooral in het gevoel van verbondenheid. Elkaar iets gunnen, vrij van verwachtingen en afspraken.

Collectieve waarheid

Nu zag ik gisteren het filmpje van Clay Shirky op TED, waarin hij nog een stap verder gaat. Door alle sociale overwaarde op het internet met elkaar te verbinden ontstaat een soort collectieve waarde of -waarheid. Hij geeft het voorbeeld van een juriste in Kenia die samen met een paar programmeurs Ushahidi heeft ontwikkeld. Een platform dat alle digitale meldingen van geweld in Kenia registreert en inzichtelijk maakt. Of ze nu van blogs, sms, twitter of andere meldingen komen. Op deze manier kan iedereen zien waar, wanneer en hoeveel geweld er is in Kenia. Deze informatie is waardevol voor iedereen die er mee te maken heeft. Of het nu gaat om politici die beleid willen maken, politie die gericht wil ingrijpen, maar ook gewone mensen. Het geeft namelijk inzicht en stijgt uit boven onze individuele perceptie. Het geeft ons een collectief inzicht en is daarom van collectieve waarde (collectieve waarheid). Het dempt onjuiste propaganda en elkaar napraten.

De titel van Clay Shirky’s Talk is: ‘How cognitive surplus will change the world.’ En ik geloof dat hij daar gelijk mee heeft. Zou Geert Wilders nog zoveel succes hebben als wij bijvoorbeeld onze collectieve informatie bundelen over de prachtige dingen die moslims presteren?

7 days of inspiration

En ik ben niet de enige die dit gelooft. Er is een initiatief in ontwikkeling genaamd ‘7 days of inspiration’ waarin een groeiende groep mensen aan de slag gaat om februari 2011 een week lang Nederland wil inspireren door gebruik te maken van de sociale overwaarde die er is in ons land. Dit initiatief vindt plaats in 14 steden in Nederland. En jij bent van harte uitgenodigd om jouw overwaarde te delen in dit initiatief. Kijk op http://www.7daysofinspiration.com.

Clay Shirky heeft mij geïnspireerd om ook mijn sociale overwaarde tot collectieve waarde te maken. Ik wil aan de slag met een platform om waardenvolle onderwijsvoorbeelden zichtbaar te maken.

Time to act!